Jehovah’s Getuigen en de school — Maakt u er gebruik van?

DE BROCHURE Jehovah’s Getuigen en de school werd uitgegeven om de schoolautoriteiten te helpen begrijpen waarom kinderen van Getuigen niet aan alles wat er op school gebeurt, deelnemen. Tevens maakt ze het Jehovah’s Getuigen gemakkelijker uit te leggen waarom zij op grond van hun geloofsovertuiging kiezen voor het standpunt dat zij innemen.

Wil de brochure echter beantwoorden aan het uiteengezette doel, namelijk „de samenwerking tussen Jehovah’s Getuigen en de schoolautoriteiten te bevorderen”, dan zullen de gezinnen van Getuigen ze eerst zelf moeten bestuderen en er dan voor moeten zorgen dat de leerkrachten een exemplaar ontvangen. Degenen die gebruik hebben gemaakt van de School-brochure, hebben er voortreffelijke resultaten mee geboekt.

Op 6 mei 1983 bijvoorbeeld zond het Ministerie van Onderwijs op de Bahama’s een circulaire uit waarin de oefeningen voor het ochtendappel op alle scholen werden voorgeschreven. De laatste zin van de circulaire verklaarde: „Gelieve op te merken dat in zaken die verband houden met Nationale Symbolen niet naar eigen inzicht mag worden gehandeld.”

Maar toen werd in de zomer van 1983 op de congressen van Jehovah’s Getuigen de School-brochure vrijgegeven en op de Bahama’s in gebruik genomen. Klaarblijkelijk als rechtstreeks resultaat van dit gebruik was in de nieuwe circulaire, die op 18 januari 1984 aan de schooldirecties werd gezonden, de kwestie van de nationale symbolen volledig herzien. In de laatste paragraaf van de circulaire stond onder het kopje „DEELNAME VAN LEERLINGEN AAN PATRIOTTISCHE ACTIVITEITEN OP SCHOOL”:

„De vlaggegroet en het volkslied zijn bedoeld om het volk en de natie nationale trots en een gevoel van vaderlandsliefde bij te brengen. Zolang er verschillende natiën zijn, zullen de vlag en het volkslied hun plaats in de georganiseerde samenleving blijven innemen. Indien niettemin een bepaalde groepering de religieuze leerstelling huldigt dat het zingen van het volkslied en het groeten van de vlag heidens en derhalve verboden is, vereist de grondwet dat hun de vrijheid wordt toegestaan om dit te geloven en aan anderen te onderwijzen.”

Door schoolautoriteiten gewaardeerd

Schoolautoriteiten stellen het bijzonder op prijs te weten welke invloed de geloofsovertuigingen van Jehovah’s Getuigen hebben op hun deelname aan schoolactiviteiten. Er werd een exemplaar van de brochure achtergelaten bij de heer Andre Lemieux, het hoofd van de Schoolcommissie van Chibougamau in Quebec (Canada), en later zei hij tegen de Getuige die hem de publikatie bezorgd had: „Uw leer vereist dat wij uw kinderen vrijstelling geven van feesten, en wij begrijpen niet waarom, ook al leggen zij het ons uit. Maar met deze brochure zullen wij uw kinderen veel beter begrijpen en zullen wij rekening houden met uw morele beginselen.”

Vervolgens vroeg hij: „Zouden wij voor alle scholen acht exemplaren kunnen krijgen, althans één per school?” Toen hij vernam dat dit geen probleem zou zijn, zei hij: „In dat geval neem ik er om te beginnen veertig.” Hij voegde eraan toe: „Als elke religie haar leer zou toelichten, zouden wij minder problemen met de kinderen hebben. Ik dank u heel hartelijk.”

In de staat Kentucky in de Verenigde Staten vertelde een ouder die Getuige is dat haar kinderen een nieuw schoolhoofd kregen. Daarom ging zij naar de school om eens met hem te praten en zij nam de School-brochure mee. „Hij keek er aandachtig in”, merkte zij op, „en wilde weten of ik er nog meer kon krijgen. Tot mijn verrassing vroeg hij om nog 25 exemplaren. Hij zei dat hij er graag één aan elke leerkracht wilde geven.”

Deze moeder sprak ook met de onderwijzers van haar kinderen. Zij vertelden haar dat zij er niets op tegen hadden om kinderen van Getuigen in de klas te hebben, maar dat zij soms niet begrepen waarom de kinderen op een bepaalde manier handelden. De moeder schreef: „Toen zij de brochure gelezen hadden, waren veel van hun vragen beantwoord en dit maakte het op school veel gemakkelijker voor mijn kinderen en kinderen van andere Getuigen op dezelfde school.”

Een moeder uit New York schrijft dat haar achtjarige tweelingdochters er moeite mee hadden hun onderwijzers hun geloofsovertuigingen uit te leggen. „Eén onderwijzer in het bijzonder, die hun muziekles geeft, raakte erg van streek over de kwesties van volksliederen en feestdagen”, vertelde zij. „Onze dochters probeerden hem hun standpunt uit te leggen en gaven hem de brochure.” Met welk resultaat? Hij bedankte hen en schreef hun later over de brochure:

„Er wordt heel duidelijk en precies in uiteengezet hoe de Getuigen over de verschillende feestdagen denken en waarom zij er niet aan meedoen. Sommige redenen kende ik al, maar andere nog niet. Als onderwijzer denk ik dat ik, naarmate ik beter op de hoogte ben met de verschillende religies van mijn leerlingen, hen des te beter zal kunnen begrijpen.”

Gewaardeerd door jonge Getuigen

De brochure wordt vooral door jongeren gewaardeerd. „Een ander voordeel was de reactie van mijn kinderen”, schreef een moeder uit Brits Columbia in Canada. „Soms blijkt het voor een moeder met een ongelovige echtgenoot wel eens moeilijk te zijn Jehovah’s zienswijze met betrekking tot feestdagen, de vlag, enzovoort, goed in de geest van hun kinderen te prenten. Maar toen de meisjes eenmaal wisten dat de onderwijzer zelfs verwachtte dat zij zich anders zouden gedragen, ging het veel vlotter met hen. Zij komen nu thuis met verhalen over de keren dat zij hun standpunt hebben ingenomen, terwijl zij voor die tijd een beetje angstig waren. Zij hebben mij ook verteld dat de leerkracht hen bij bepaalde gelegenheden rustig met één of twee vriendelijke woorden uit een situatie heeft geholpen.”

Een aantal jonge mensen hebben geschreven hoe de brochure hen geholpen heeft. Een meisje uit Chicago vertelde over een lerares die haar met alle geweld wilde laten meedoen aan de verkiezingen voor de „koningin van het schoolfeest”. „De volgende dag nam ik de brochure mee”, zei het meisje, „en zodra zij het gedeelte over de koningin van het schoolfeest [in de uitgave voor de landen waar deze verkiezing een schooltraditie is] had gelezen, zei ze dat ik niet aan de verkiezing mee hoefde te doen. Zo gemakkelijk ging het.”

Een meisje uit Georgia (VS) vertelt dat haar onderwijzer de brochure gelezen had en daarna zo vriendelijk was haar van deelname aan bepaalde activiteiten vrij te stellen. „Deze brochure is erg belangrijk voor de jonge mensen op school”, schreef deze jongere, „en ik wil jullie er graag voor bedanken. Het is fijn te weten dat het Genootschap denkt aan de jongeren die aan deze problemen het hoofd moeten bieden.”

Ja, de School-brochure is werkelijk een voortreffelijk instrument om het wederzijds begrip en de samenwerking tussen Jehovah’s Getuigen en de schoolautoriteiten te bevorderen. Maakt u er gebruik van?