Vragen van lezers

◼ Zouden met het oog op berichten dat artsen wellicht in staat zijn een vrijwillige sterilisatie ongedaan te maken, sommige christenen sterilisatie kunnen kiezen als methode van geboortenregeling?

Uit de bijbel blijkt dat God het voortplantingsvermogen zeer belangrijk acht. Het was zijn voornemen dat mensen de aarde zouden vullen door zich voort te planten (Genesis 1:28; 9:6, 7). Later bezagen Israëlieten grote gezinnen als een zegen van Jehovah, en schade toebrengen aan het voortplantingsvermogen werd door God veroordeeld (Psalm 127:3-5; Deuteronomium 1:11; 23:1; 25:11, 12). Dergelijke punten in de Hebreeuwse Geschriften zijn van invloed geweest op de denkwijze van veel van Gods dienstknechten met betrekking tot de toepassing van vrijwillige sterilisatie.a

Welke punten treffen wij echter in de christelijke Griekse Geschriften aan die verband houden met deze kwestie? In de eerste plaats blijkt dat christenen niet onder de Mozaïsche wet staan (Galáten 3:24, 25). Verder drong Jezus aan op uitbreiding van het christendom door de prediking van het goede nieuws en niet door het voortbrengen van kinderen. Daar er een grote oogst aan discipelen binnengehaald zou worden, gaf Jezus discipelen die er ruimte voor konden maken de raad in geestelijke zin eunuchen te worden, door als vrijgezel van zelfbeheersing blijk te geven. Van soortgelijke strekking is de door de apostel Paulus aan christenen gegeven aanmoediging om niet te trouwen en zo meer vrijheid te hebben om te prediken en te onderwijzen. Op die manier zouden zij zich met geestelijke kinderen omringen. Zelfs echtparen moesten in gedachte houden dat ’de overgebleven tijd kort was geworden’; zij dienden ernaar te streven ’vrij van de zorgen’ van het gezinsleven te zijn. — 1 Korinthiërs 7:29-32, 35; Matthéüs 9:37, 38; 19:12.

Toen wij de vorige keer in deze rubriek over vrijwillige sterilisatie spraken, beschouwden de meeste artsen de ingreep als onherroepelijk en dus blijvend. Deze situatie is echter door de medische ontwikkelingen van de afgelopen tien jaar enigszins gewijzigd. Zo schrijft Population Reports (november/december 1983, een uitgave van de Johns Hopkins-​universiteit) over vasectomieën: „Volgens recente rapporten kan men bij 67 tot 100 procent van de mannen die een hersteloperatie hebben ondergaan, spreken van anatomisch herstel — d.w.z. er zijn zaadcellen in het sperma gevonden. Het functioneel herstel — d.w.z. zwangerschap bij de vrouw nadat de man een herstel-ingreep had ondergaan — varieerde van 16 tot 85 procent.” Ook nieuwe chirurgische ingrepen en methoden voor het implanteren van tijdelijke blokkeringen worden genoemd als aanwijzingen dat de kans op slagen bij hersteloperaties nog groter zal worden.

Daar de christelijke Griekse Geschriften geen rechtstreekse richtlijnen voor zulke kwesties geven, moeten christenen een persoonlijke beslissing nemen inzake het beperken van de grootte van hun gezin en inzake geboortenregeling. In verband met sterilisatie dienen zij in gedachte te houden dat ook al is het thans in theorie vaker mogelijk de sterilisatie ongedaan te maken dan een tiental jaren geleden, artsen niet kunnen garanderen dat het voortplantingsvermogen hersteld kan worden.

Bovenal moet een echtpaar een rein geweten tegenover Jehovah en jegens hun medechristenen bewaren. Een echtpaar dat sterilisatie als methode van geboortenregeling overweegt, zal toch ook dienen te beschouwen welke uitwerking hun daden op anderen kunnen hebben. Hoewel echtparen over het algemeen hun beslissing inzake geboortenregeling niet aan de grote klok hangen, speelt wel degelijk ook de vraag of de gemeente erg in opschudding zou zijn en het respect voor een echtpaar zou verliezen indien algemeen bekend werd dat zij tot vrijwillige sterilisatie waren overgegaan (1 Timótheüs 3:2, 12, 13). Dit zijn factoren die ernstig overwogen moeten worden, zelfs in deze volstrekt persoonlijke zaak. Alles wel beschouwd is Paulus’ uitspraak van toepassing: „Hij staat of valt voor zijn eigen meester [Jehovah].” — Romeinen 14:4, 10-12.

◼ De bijbel zegt dat Simson een leeuw in tweeën scheurde „net zoals men een bokje in tweeën scheurt”. Betekent dit dat mensen in die tijd gewoon waren jonge bokjes in tweeën te scheuren?

Neen, vermoedelijk was deze opmerking slechts een illustratie. Er werd mee bedoeld dat Simson de leeuw met zijn blote handen even gemakkelijk overwon alsof deze slechts een weerloos jong bokje was geweest.

Simson, die als rechter in Israël diende, reisde naar Timna omdat „hij een gelegenheid zocht tegen de Filistijnen”. Onderweg kwam hem een brullende, sterke jonge leeuw tegemoet, die hem misschien wel heeft aangevallen. Het historische verslag zegt dat Gods werkzame kracht op Simson kwam, „zodat hij de leeuw in tweeën scheurde, net zoals men een bokje in tweeën scheurt, en zonder dat hij ook maar iets in zijn hand had”. — Rechters 14:4-6.

Het bijbelse verslag maakt melding van twee andere mannen die eigenhandig leeuwen doodden, maar alleen van Simson wordt gezegd dat hij het met zijn blote handen deed (1 Samuël 17:36; 2 Samuël 23:20). Bovendien ’scheurde hij hem in tweeën’. Als dat betekende dat hij de sterke kaken van de leeuw uit elkaar scheurde, is het denkbaar dat sommige Israëlieten sterk genoeg zijn geweest om dat bij een jong bokje te doen. Maar er is geen bewijs dat zij zo iets deden en ook geen enkele reden waarom zij het zouden proberen. Als daarentegen Simson de leeuw op een of andere manier echt in stukken getrokken heeft, wordt het nog onwaarschijnlijker dat de opmerking over het bokje iets anders dan een vergelijking is. Het punt waar het om gaat, is dat Gods geest Simson buitengewone fysieke kracht schonk. Met die hulp had de ongewapende Simson van een sterke, woeste leeuw niet meer te duchten dan een gewone man van een weerloos jong bokje.

Het kadaver van de dode leeuw heeft later nog een rol gespeeld bij een raadsel, waardoor een nieuwe situatie ontstond waarin God kracht verleende aan Simson, die bij deze gelegenheid dertig man van de vijand neersloeg. — Rechters 14:8-19.

[Voetnoten]