Vertroosting putten uit Gods Woord

JEHOVAH is „de Vader der tedere barmhartigheden en de God van alle vertroosting, die ons vertroost in al onze verdrukking” (2 Korinthiërs 1:3, 4). Wij moeten ons daarom tot hem en zijn Woord wenden om ware vertroosting en verlichting te vinden in tijden van nood. — Romeinen 15:4.

Indien wij getrouw zijn aan God, zal hij ’ons geenszins in de steek laten of verlaten’. Vol vertrouwen kunnen wij zeggen: „Jehovah is mijn helper; ik zal niet bevreesd zijn. Wat kan een mens mij doen?” (Hebreeën 13:5, 6; Psalm 37:39, 40; 145:20) Wij behoeven derhalve beslist niet terneergeslagen of ontmoedigd te zijn, zelfs niet wanneer zware rampspoed ons treft.

Als een onderdeel van de grote profetie die in onze tijd in vervulling gaat, zei Jezus: „Gij [zult] zelfs door ouders en broers en bloedverwanten en vrienden worden overgeleverd, en zij zullen sommigen van u ter dood brengen; en gij zult om mijn naam voor alle mensen voorwerpen van haat zijn.” Maar onmiddellijk voegde Jezus eraan toe: „En toch zal er geenszins een haar van uw hoofd vergaan” (Lukas 21:16-18). Hoe was dat mogelijk? Wegens de opstanding, precies dezelfde hoop die Paulus staande hield (Johannes 5:28, 29; 2 Korinthiërs 1:9, 10). Is het niet vertroostend te weten dat zelfs de dood onze schitterende toekomsthoop niet kan wegnemen?

Denk eens aan de vertroosting die deze hoop en de verzekering van Gods hulp kunnen schenken aan christenen die onder vervolging fysieke martelingen moeten verduren, aan degenen die ten gevolge van wreedheden invalide of verminkt zijn, aan godvruchtige vrouwen die verkracht zijn, aan ouders die met geweld van hun kinderen gescheiden zijn. Ja, in Jehovah’s Woord vinden wij veel uitingen van vertroosting en van zekerheid die ons zelfs onder verdrukking vreugde kunnen schenken. — Matthéüs 5:10-12.

Houd de beloning in gedachte

Wanneer u tegenspoed en ellende ondergaat, bedenk dan dat ons niets overkomt wat andere getrouwe dienstknechten van Jehovah ook niet overkomen is. Wij kunnen de pogingen van de Duivel die ons ertoe wil bewegen op te houden met het dienen van Jehovah, weerstaan indien wij doen waartoe de apostel Petrus aanspoorde: „Neemt uw standpunt tegen [de Duivel] in, vast in het geloof, wetend dat dezelfde dingen in de vorm van lijden, in de gehele gemeenschap van uw broeders in de wereld worden volbracht” (1 Petrus 5:9). Ja, andere christenen verduren soortgelijke beproevingen ter wille van het goede nieuws en doen dat zonder te schipperen. Wij kunnen dat eveneens.

Wij dienen niet alleen acht te slaan op de personen die standvastig gebleven zijn, maar ook op de beloningen die zij ontvangen hebben. Ter illustratie: Satan, die eropuit was te bewijzen dat Job uitsluitend zelfzuchtige redenen had om Jehovah te dienen, bracht de ene ramp na de andere over deze man Gods. Eerst werden zijn beesten verdelgd, vervolgens zijn bedienden en ten slotte zelfs zijn tien kinderen. Daarmee nog niet tevreden sloeg Satan Job „met kwaadaardige zweren van zijn voetzool af tot zijn schedel toe” (Job hoofdstuk 1 en 2). Gaf Job zijn rechtschapenheid jegens God prijs wegens deze rampen?

Neen. Maar hoe stond het met zijn beloning? Welnu, Jehovah gaf Job zijn gezondheid terug, gaf hem „in dubbele mate” alles wat hij bezeten had en schonk hem nog een lang en voldoening schenkend leven (Job 42:10-17). Behalve deze beloningen is er nog de veel grotere beloning van een opstanding, met het vooruitzicht van eeuwig leven op een paradijsaarde (Job 14:13-15). Jobs ervaringen bieden christenen die in deze tijd lijden te verduren hebben beslist vertroosting en kracht.

„Jehovah helpt”

Beschouw nu eens het geval van een christelijke vrouw die tijdens de Tweede Wereldoorlog jarenlang lijden heeft ondergaan in Duitse concentratiekampen. Behalve door vreselijke omstandigheden en ontberingen werd zij ook nog eens gekweld door een vijf jaar durende gedwongen scheiding van haar man en kind, zonder dat zij wist hoe het hun verging. Eindelijk, na jarenlange getrouwe volharding, werd zij met haar man en kind herenigd en sedertdien zijn zij drieën Jehovah steeds getrouw blijven dienen. Let eens op wat zij over haar ervaring te zeggen had:

„De jaren die ik in Duitse concentratiekampen heb doorgebracht, hebben mij een in het oog springende les geleerd, en wel op welk een grootse wijze Jehovah’s geest ons kan sterken wanneer wij hevig worden beproefd! Voordat ik werd gearresteerd, had ik in een brief van een zuster gelezen dat Jehovah’s geest in tijden van zware beproeving een kalmte over je kan brengen. Ik dacht toen dat zij een beetje overdreef. Maar toen ikzelf beproevingen onderging, wist ik dat wat zij destijds zei, waar was. Het gebeurt werkelijk zo. Het is bijna niet voor te stellen als je dat niet zelf hebt meegemaakt. Toch heb ik dit werkelijk ondervonden. Jehovah helpt.”

Wordt u niet vertroost en gesterkt door deze uitspraken? Omdat deze christelijke vrouw onder beproeving aan haar rechtschapenheid heeft vastgehouden, ziet zij samen met haar gezin uit naar de verwezenlijking van haar hoop op eeuwig leven (Hebreeën 10:39). Wat een grootse beloning voor getrouwheid!

Hoe voelde onze geliefde broeder Paulus zich na jarenlang beproevingen te hebben ondergaan? Ontmoedigd? Neerslachtig? Gedeprimeerd? Allerminst! Hij was vol vertrouwen, hoopvol, blij dat hij had volhard. „Ik heb de voortreffelijke strijd gestreden, ik heb de loopbaan tot het einde gelopen, ik heb het geloof bewaard”, zei Paulus. „Van nu af is voor mij weggelegd de kroon van rechtvaardigheid, die de Heer, de rechtvaardige rechter, mij op die dag als beloning zal geven” (2 Timótheüs 4:7, 8). Paulus hield onwankelbaar aan zijn loopbaan vast en heeft zijn hemelse beloning ontvangen (Filippenzen 3:4-14). Wie voelt zich niet vertroost door zo’n voortreffelijk voorbeeld? Mogen wij op dezelfde wijze volharden onder moeilijkheden, vertroosting putten uit de Schrift en loyaal blijven aan onze liefdevolle God, Jehovah.

[Illustratie op blz. 7]

Jobs ervaring sterkt christenen die thans lijden ondergaan