Het einde van onmenselijkheid is in zicht!
„EEN voorwerp van schoonheid schenkt eeuwigdurende vreugde”, schreef de dichter Keats. Veel mooie dingen — schilderijen, beeldhouwwerken en vooral literaire meesterwerken — onthullen iets over hun schepper. De aarde, dit „voorwerp van schoonheid”, met zijn wonderen van leven, groei, kleur, smaak en duizend andere verrukkelijke dingen, onthult een Schepper die al-wijs, al-machtig en al-liefdevol is.
Het grootste literaire meesterwerk aller tijden, de bijbel, is ook al honderden jaren lang voor miljoenen een „voorwerp van schoonheid” en „vreugde” geweest. Daarin wordt verteld dat ’God liefde is’, dat hij „barmhartig en goedgunstig” is en dat de mens „naar zijn beeld” werd gemaakt (1 Johannes 4:8; Exodus 34:6; Genesis 1:27). Veel mensen weerspiegelen duidelijk de eigenschappen van hun Maker en tonen werkelijk medeleven en ware goedheid. Zij verafschuwen wreedheid en onmenselijk gedrag. Dus —
Waar vindt „’s mensen onmenselijkheid jegens de mens” haar oorsprong?
Beslist niet bij God. Voordat hij het eerste mensenpaar schiep, bracht hij liefdevol een prachtige woonplaats voor hen in gereedheid. Een gedeelte van de aarde werd getooid met bomen, bloemen, vruchten, rivieren en dierenleven in overvloed — het paradijs! Om eeuwig van deze schoonheid te kunnen genieten, moesten zij God gehoorzaam zijn, de dingen op zijn manier doen. Maar zij waren geen robots die geprogrammeerd waren om te gehoorzamen; zij hadden vrijheid van wil en keuze. God wenste dat zijn menselijke schepselen, de schitterende bekroning van zijn zichtbare schepping, hem dienden omdat zij hem liefhadden en er vreugde in vonden zijn wil te doen.
Voor God en zijn onzichtbare engelenschepping moet de tuin van Eden met zijn gelukkige, harmonieuze bewoners een lieflijke aanblik geweest zijn. Het was Gods bedoeling dat vanuit dit glorieuze begin de gehele aarde een wereldomvattend paradijs met gelukkige mensen zou worden, tot eer en lof van hem.
Maar ook de engelen hadden een vrije wil. Een van hen liet zich door begeerte en eerzucht overmeesteren. In zijn geest begon hij zich een beeld te vormen van zichzelf als de god van de mensheid (2 Korinthiërs 4:4). Daarom smeedde hij een plan om de eerste twee mensen aan zijn kant te krijgen. Om Eva ertoe te verlokken zich bij zijn opstand aan te sluiten, beloofde hij haar: ’Gij zult stellig als God zijn’ en bovendien: „Gij zult volstrekt niet sterven” — de eerste leugen die ooit werd uitgesproken (Genesis 3:4, 5). Eva viel voor dat lokaas en later sloot Adam zich bij haar aan door toe te geven aan de aanmoediging van de opstandige engel die zich als hun leidsman opwierp. Zo werd de gewezen engel Gods tegenstander, of „Satan” in het Hebreeuws.
’Gij zult beslist sterven.’ God had Adam gewaarschuwd dat dit de consequentie van opstandigheid zou zijn (Genesis 2:17). Aangezien Satans belofte dat zij niet in het vlees zouden sterven vals en Gods waarschuwing waar was, stierven Adam en Eva wel degelijk, en maakten zo Satan tot „een doodslager toen hij begon” (Johannes 8:44). Ten gevolge van zijn duivelse invloed werden ook de vrede en harmonie in de menselijke familie verstoord. Later werd Adams oudste zoon Kaïn jaloers omdat het offer dat zijn broer Abel aan Jehovah bracht aanvaard werd, maar het zijne werd verworpen. „In grote toorn” ontstoken vermoordde Kaïn Abel meedogenloos. „’s Mensen onmenselijkheid jegens de mens” was begonnen. — Genesis 4:2-8.
Deze moord vestigde tevens de aandacht op de strijdvraag van zuivere aanbidding contra valse aanbidding. Abel was de eerste van een lange reeks getuigen van Jehovah die wegens hun geloof de marteldood stierven.
Enige tijd na de moord op Abel werden andere engelen door Satan verleid zich te materialiseren om te kunnen samenleven met aantrekkelijke vrouwen op aarde, en zo kwamen zij onder invloed van Satan ten val. Uit deze onwettige vereniging kwamen de „Nefilim” of „sterke mannen” voort — tirannieke bruten. Het duurde niet lang of „de aarde werd met geweldpleging vervuld” — ’s mensen „onmenselijkheid” breidde zich uit (Genesis 6:1-11). Jehovah kon in alle gerechtigheid en barmhartigheid niet gedogen dat die chaotische toestanden voortduurden. Hij spoelde dat oude samenstel van dingen in de dagen van Noach weg met de Vloed. — 2 Petrus 2:5.
Maar daarmee was Satans boosaardige invloed niet uit de weg geruimd. De Vloed dwong de ongehoorzame engelen zich te dematerialiseren, en nu zij van Jehovah’s heilige organisatie waren afgesneden, werden zij een onzichtbare demonische organisatie onder heerschappij van Satan (Efeziërs 6:12). Om de mensheid te kunnen beheersen, bedienen zij zich van spiritisme, necromantie, astrologie en andere occulte praktijken. Hoewel zij zich niet meer in mensengedaante kunnen vertonen, nemen zij dikwijls bezit van mensen, dieren en levenloze voorwerpen zoals fetisjen. Onder de invloed van demonische machten en het blinde fanatisme van valse religie, nationalisme en racisme doen mensen onmenselijke dingen die zij normaal niet zouden doen.
Het is dan ook geen wonder dat religieuze vervolging tot op de dag van vandaag voortduurt. In de eerste alinea op bladzijde 3 maakten wij melding van een groep christenen die bijna doodgeknuppeld werden. Dit gebeurde omdat zij Jehovah’s Getuigen waren. Bij deze gelegenheid overleefden zij hun afranseling. Terwijl de woedende slagen op de groepsleider neerregenden, smeekte hij Jehovah „zich over het leven van deze mensen, zijn ’schapen’, te ontfermen”. Tot grote verbazing van de politie stierf niet één van hen. Jehovah kan de zijnen beschermen, als dat in overeenstemming is met zijn wil. — 2 Kronieken 16:9.
In de Verenigde Staten heeft rassehaat tot beestachtige acties van het gepeupel en zelfs lynchpartijen geleid. Ook de hardvochtige, aanmatigende houding van sommige blanke Afrikanen jegens de zwarten is welbekend. De religie heeft dikwijls hand in hand met de politiek meegewerkt aan de lange, met bloed besmeurde lijst van onmenselijke daden waarvan de geschiedenisboeken vol staan. E. Bolaji Idowu, hoogleraar in de godsdienstwetenschappen aan de Ibadan Universiteit in Nigeria, schreef: „De priesterpolitiek met alle . . . huiveringwekkende vormen van onmenselijkheid die in naam van de Godheid zijn bedreven — deze hebben de religie voortdurend in verlegenheid gebracht . . . Hoe kan de geschiedenis de kruistochten, de jihads, de inquisitie, die verbrandingen en verminkingen en verwoestingen vergeten?”
Hoe zal er een eind aan komen?
Beslist niet door menselijke inspanning. Er zijn enige menslievende organisaties die proberen het lot van de mens te verbeteren, maar de wereld is zo diep weggezonken in het moeras van corruptie en geweld, dat de inspanningen van mensen geen kans van slagen meer hebben.
Maar Jezus heeft gezegd: „De dingen die bij mensen onmogelijk zijn, zijn mogelijk bij God” (Lukas 18:27). Ook zei hij tot zijn discipelen: „Schept moed! Ik heb de wereld overwonnen” (Johannes 16:33). Satan, als Gods voornaamste tegenstander, haatte Jezus en bediende zich van politieke en religieuze leiders om hem aan te vallen — van koning Herodes die hem als klein kind probeerde te vermoorden tot de priesters die de macht van Rome gebruikten om hem aan de martelpaal ter dood te brengen. Ook probeerde Satan Jezus met een grandioos lokmiddel — „alle koninkrijken der wereld en hun heerlijkheid” — te verleiden, met als enige voorwaarde dat Jezus hem zou aanbidden (Matthéüs 4:8). Maar Jezus liet Satans pogingen om hem te overmeesteren op niets uitlopen; hij bewaarde zijn rechtschapenheid zelfs onder de gruwelijke pijnen van geseling en martelpaal.
Het is veelbetekenend dat Jezus op dat moment, toen hij schijnbaar de nederlaag geleden had, te kennen gaf dat er in feite een beslissende overwinning op Satan was behaald. Een van degenen die naast hem hetzelfde lot ondergingen, een rover, smeekte: „Jezus, denk aan mij wanneer gij in uw koninkrijk gekomen zijt.” Dank zij Jezus had zelfs deze gewone misdadiger enige waardering gekregen voor het koninkrijk van God als de enige hoop voor de mensheid. Jezus antwoordde zegevierend: „Voorwaar, ik zeg u heden: Gij zult met mij in het Paradijs zijn.” — Lukas 23:42, 43.
Hier legde Jezus duidelijk verband tussen zijn Koninkrijk en het Paradijs en gaf hij te kennen dat het een sleutelrol zou vervullen bij de verwezenlijking van Jehovah’s oorspronkelijke voornemen voor deze aarde. Maar wanneer? Hoe? Het spreekt vanzelf dat Satans verdorven wereld eerst uit de weg geruimd moet worden. Er zijn aanwijzingen dat dit zeer binnenkort staat te gebeuren.
Toen Jezus door zijn discipelen werd gevraagd wanneer dit zou gebeuren, sprak hij over wereldoorlog, voedseltekorten, aardbevingen, pestilentiën, toename in misdaad, vreemde en vrees inboezemende gebeurtenissen in de hemel, grote angst voor de toekomst en andere factoren die een samengesteld teken zouden vormen dat „het einde” nabij was (Matthéüs 24:3-14; Lukas 21:10, 11, 25, 26). Deze dingen zijn sedert 1914 voorgevallen op een schaal als nooit tevoren. Dus, zoals Jezus zei: „Als nu deze dingen beginnen te geschieden, richt u dan rechtop . . . omdat uw bevrijding nabijkomt . . . Weet dan dat het koninkrijk Gods nabij is” (Lukas 21:28, 31). Eindelijk is het einde van „’s mensen onmenselijkheid jegens de mens” in zicht!
Daarom brengen Jehovah’s Getuigen nu reeds grote veranderingen in hun leven aan door ijverig de bijbel te bestuderen en te doen wat daarin gezegd wordt. Zij mengen zich niet in politieke geschillen en ’leren de oorlog niet meer’. Zij doen hun best om zachtaardig te worden en hun naasten lief te hebben. Jezus zei: „Gelukkig zijn de vredelievenden” en: „Gelukkig zijn de zachtaardigen, want zij zullen de aarde beërven.” — Jesaja 2:4; Matthéüs 5:5, 9.
Herstel van het Paradijs
Op Gods bestemde tijd zal Christus Jezus de strijd aanbinden met „de koningen der aarde en hun legers” en deze aarde volledig zuiveren van ieder spoor van Satans wereld. Deze geweldige overwinning zal de climax vormen van een ’grote verdrukking zoals er sedert het begin der wereld tot nu toe niet is voorgekomen’. Na afloop zullen Satan en zijn demonen voor duizend jaren worden gebonden, dat wil zeggen ervan weerhouden worden hun goddeloze invloed op de mensheid uit te oefenen. — Matthéüs 24:21; Openbaring 16:14-16; 19:11-20; 20:1-3.
En dan? „Nieuwe hemelen en een nieuwe aarde”, waar ’rechtvaardigheid zal wonen’ — de onbeperkte heerschappij van Gods koninkrijk, wanneer ’zijn wil geschiedt, gelijk in de hemel, alzo ook op aarde’ (2 Petrus 3:13; Matthéüs 6:10). Onder leiding van het Koninkrijk zal het aardse Paradijs geleidelijk worden hersteld. En in dit Paradijs zal de rover die samen met Jezus stierf, uit de doden worden opgewekt als een van de miljoenen „in de herinneringsgraven” die de stem van Jezus zullen horen en „te voorschijn zullen komen”. — Johannes 5:28, 29.
Welke situatie zal deze gewezen misdadiger aantreffen? De corruptie en wreedheid van Rome en alle andere wereldrijken en regeringen zijn voorgoed verdwenen! In plaats van een satanische geest van hebzucht, wellust, haat en vrees op aarde, zal er een verrukkelijke atmosfeer van vrede, vreugde, eenheid en liefde heersen. Het geestelijke paradijs waarin miljoenen van Jehovah’s volk zich nu reeds verheugen, zal zich over de gehele aarde uitbreiden. De „werken van het vlees”, zoals „hoererij, onreinheid, een losbandig gedrag, afgoderij, beoefening van spiritisme, vijandschappen, twist, jaloezie, vlagen van toorn, ruzies, verdeeldheid, sekten, uitingen van afgunst, drinkgelagen, brasserijen, en dergelijke”, zullen worden uitgeroeid, aangezien „wie zulke dingen beoefenen, Gods koninkrijk niet zullen beërven”. — Galáten 5:19-21.
Ongetwijfeld heeft de rover enige van deze dingen beoefend, maar nadat hij uit de doden opgewekt is, zal hij met een schone lei beginnen, omdat „wie gestorven is, . . . van zijn zonde vrijgesproken” is. De rover heeft „het loon dat de zonde betaalt, . . . de dood”, reeds ontvangen en zal ervoor in aanmerking komen „de gave die God schenkt”, namelijk „eeuwig leven door Christus Jezus, onze Heer”, te ontvangen. — Romeinen 6:7, 23.
Wat een opluchting, en wat een vooruitzicht voor de rover en miljoenen anderen! Wanneer Gods koninkrijk een rechtvaardig en verstandig bestuur over heel de aarde uitoefent, zal de aarde haar vrucht opleveren en verfraaid worden. Opnieuw zullen alle levende schepselen op aarde in al hun fascinerende verscheidenheid aan de mens onderworpen zijn, net zoals in het begin (Genesis 1:28; Jesaja 11:6-9). Dit aardse Paradijs, „een voorwerp van schoonheid”, zal „eeuwigdurende vreugde” schenken.
En wat nog belangrijker is: wanneer Jehovah’s heilige geest onbelemmerd overal toegang heeft, zal de vrucht van die geest gedijen — „liefde, vreugde, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtaardigheid, zelfbeheersing” (Galáten 5:22, 23). Alle rassen en natiën zullen één grote broederschap worden. Hoe? Door ’zich te bekleden met liefde — de volmaakte band van eenheid’. „’s Mensen onmenselijkheid jegens de mens” zal voor eeuwig verdwijnen. — Kolossenzen 3:14.