Inzicht in het nieuws

Engeland en de bijbel

’Zes op de tien mensen in Engeland hebben nog niet eens een oppervlakkige kennis van de bijbel’, verklaarde Tom Houston, een bestuurslid van het Britse Bijbelgenootschap. Verwijzend naar de recente bevindingen van een landelijk Gallup-opinieonderzoek, vervolgde hij: ’De helft van de bevolking is niet op de hoogte van de inhoud van zelfs maar de Evangeliën, om niet te spreken van het Oude Testament.’ Van degenen die jonger zijn dan 25 jaar, heeft één op de drie de bijbel nooit gelezen! Hoe is dat gekomen?

Men voert aan dat mensen zich van religie afwenden eenvoudig omdat de kerk saai is en er geen bezieling van uitgaat. ’Bijna twee op de vijf geënquêteerden waren van mening dat de kerk haar image zal moeten veranderen als ze mensen wil trekken’, vervolgde Houston. Volgens de opiniepeiling is 56 procent van de bevolking, zo er bij hen al van kerkbezoek sprake is, alleen bij huwelijken, begrafenissen of doopplechtigheden in een kerk aan te treffen.

Niet alleen Engeland, maar de wereld in het algemeen raakt in geestelijk opzicht ondervoed. De bijbel voorspelde zo’n sombere toestand door te zeggen: „Ik [Jehovah] zal stellig een hongersnood in het land zenden, geen honger naar brood, en geen dorst naar water, maar naar het horen van de woorden van Jehovah” (Amos 8:11). In tegenstelling hiermee verheugen Jehovah’s Getuigen zich in een geestelijk paradijs (Jesaja 65:13, 14). Ter illustratie: In Engeland ziet men een gestadige groei optreden in het aantal actieve Getuigen — een toename van 5 procent in het vorig jaar — en de bezoekersaantallen op hun wekelijkse vergaderingen bereiken een maximum van 110 procent. De bijeenkomsten van de Getuigen hebben altijd een sterk op de bijbel gebaseerd thema. Bij het maken van discipelen leren zij mensen alle geboden van Jezus te onderhouden. — Matthéüs 28:19, 20.

Misdadigheid — oorzaak en preventie

Komen jongeren door erfelijkheid of door milieu tot misdadig gedrag? Eén denkrichting wijst beschuldigend op genetische factoren als de voornaamste oorzaak. Volgens een andere zienswijze is het sociale milieu verantwoordelijk. Hoewel beide factoren bij de ontwikkeling van misdadigheid een rol kunnen spelen, vormen de verhoudingen binnen het gezin de sleutelfactor die de groei van misdadigheid hetzij stimuleert of afremt. In een onlangs in Adolescence gepubliceerd onderzoeksrapport gaf Dr. Steven A. Anolik van de psychologische faculteit van het St. Francis College in Brooklyn (New York, VS) als commentaar: „Of de oorzaken voor antisociaal gedrag nu worden bezien als een uitvloeisel van biologische of sociale processen, nog steeds erkent men dat de huiselijke omstandigheden de bepalende factor zijn voor het wel of niet ontstaan van misdadigheid.” Uit onderzoekingen van wel dertig jaar geleden en tot op onze tijd komen veel ouders van misdadigers naar voren als onvriendelijk, inconsequent bij het geven van straf, en als personen die hun kinderen lichamelijk mishandelden.

In deze dagen, nu kinderen „ongehoorzaam aan ouders” zijn en gezinsleden „geen natuurlijke genegenheid” hebben, is de deugdelijke raad van de bijbel nog steeds van kracht (2 Timótheüs 3:1-3). Kinderen leren liefhebben doordat ze zelf liefde ondervinden, en geluk spruit voort uit zowel het geven als ontvangen van liefde (Handelingen 20:35). Hoewel het noodzakelijk is dat ouders jongeren terechtwijzen en beperkingen opleggen, verklaart de bijbel dat het tevens de plicht van ouders is niet in uitersten te vervallen door zó kritisch te zijn dat kinderen erdoor worden geërgerd of zelfs getergd. De bijbel geeft de raad: „Tergt uw kinderen niet, zodat zij niet moedeloos worden.” — Kolossenzen 3:21; Efeziërs 6:4.

„Economische mangel”

„De wereld bevindt zich op de rand van een menselijke catastrofe en een politieke ramp”, schrijft Charles Maynes, redacteur van het tijdschrift Foreign Policy en voormalig onderminister van buitenlandse zaken, in The Guardian. Hij is van mening dat de enorme wereldschuld zoveel spanning teweegbrengt in de politieke structuur van de Derde Wereld-​landen dat dit gewelddadige revoluties dreigt te ontketenen. „Ontwikkelingslanden worden door een economische mangel gehaald die de behaalde resultaten van tientallen jaren weer tenietdoet”, merkte Maynes op. „Landen die in het begin van de jaren ’60 onafhankelijkheid verkregen en in het begin van de jaren ’70 begonnen te moderniseren, ondergaan nu een omgekeerde ontwikkeling. Investeringsprojecten liggen stil, kinderen krijgen geen onderwijs, ziekte is zich aan het verbreiden, na een afwezigheid van tientallen jaren beginnen bedelaars weer de straat te vullen, mensen plunderen winkels met voedingsmiddelen . . . Hele continenten hebben hun toekomstverwachtingen in rook zien opgaan.”

Hoe passend is het om in deze kritieke tijden de wijze woorden van de psalmist ter harte te nemen: „Verlaat je niet op bezit, al neemt dat nog zo toe.” Volg veeleer op wat hij deed: „Laat ik bij God mijn rust zoeken, op hem mijn hoop vestigen.” — Psalm 62:6, 11 (5, 10) Groot Nieuws Bijbel.