Inzicht in het nieuws
Een generatie van „verdorven personen”
In zijn rubriek in de Nigeriaanse National Concord betitelt Derek Ingram de Tweede Wereldoorlog als de Europese burgeroorlog. Hij schrijft erover: „Het was eenvoudig de ergste burgeroorlog van de vele die er door de eeuwen heen zijn gestreden. In zekere zin was het het tweede deel van een burgeroorlog die 31 jaar daarvoor in 1914 was begonnen . . . Wat de periode 1933-1945 zo uitzonderlijk maakt, is het feit dat Europa meteen zo’n hele reeks absoluut verdorven personen voortbracht. Hoe ter wereld heeft het kunnen gebeuren dat er niet alleen een raaskallende zonderling als Adolf Hitler opstond, maar een hele stoet van meer dan levensgrote griezels?” Hij noemt dan Göring, Goebbels, Himmler, Heydrich, Mussolini en Stalin als beruchte voorbeelden en zegt over hen: „Het waren allen mannen van dezelfde generatie, die aan de macht waren en door een terreurbewind honderden miljoenen mensen ertoe brachten hen te volgen.”
De bijbel beantwoordt de vraag van mijnheer Ingram. Dit boek zegt dat „de laatste dagen” en „het besluit van het samenstel van dingen” gekenmerkt zullen zijn door mensen die ’geen natuurlijke genegenheid hebben’ en ’zonder zelfbeheersing en heftig’ zijn. Ook beschrijft de bijbel ons een verdeelde wereld waar ’natie tegen natie opstaat’ en ’de liefde van vele mensen verkoelt’ (Matthéüs 24:3, 7, 12; 2 Timótheüs 3:1-3). Sedert 1914 zijn deze en andere profetieën in vervulling gegaan. Deze bijbelse profetieën wijzen ook op de werkelijke oorzaak achter een generatie van „verdorven personen” — Satan de Duivel. Hij wordt geïdentificeerd als degene die verantwoordelijk is voor het ’wee voor de aarde’ en als degene die mensen ertoe weet te brengen zijn eigen verdorven persoonlijkheid te weerspiegelen. Toch weet hij dat hem „slechts een korte tijdsperiode” rest. Wij kunnen dan ook moed vatten, want Jezus zei: ’Uw bevrijding komt nabij.’ — Openbaring 12:7-12; Lukas 21:28.
„Ramp” voor christenen
Een artikel in het tijdschrift The Christian Century weerspiegelt een toegenomen zelfonderzoek onder religieuze groeperingen inzake de kwestie van de kernwapens. Zo verklaart de schrijver: „De eerste christenen dienden niet in het leger. Roland Bainton merkt op dat ’er vanaf het einde van de nieuwtestamentische periode tot op het decennium 170-180 A.D. geen enkele aanwijzing voor bestaat dat christenen in het leger dienden’. . . . Slechts geleidelijk aan lieten de christenen hun verzet tegen militaire dienst varen . . . Toen Augustinus eenmaal het begrip ’rechtvaardige oorlog’ gebruikte om deelname van christenen aan oorlog te rechtvaardigen, duurde het niet lang of elke oorlog die hun regering aanging, was een ’rechtvaardige oorlog’.”
Het artikel laat vervolgens zien wat voor christenen de kernvraag is: „Kan iemand zich in alle ernst voorstellen dat Jezus een handgranaat naar zijn vijanden gooit, achter een machinegeweer zit, een vlammenwerper gebruikt, een atoombom laat vallen of een intercontinentale raket lanceert die duizenden moeders en kinderen zal doden of verminken? . . . Als Jezus dit niet kon doen zonder zichzelf te verloochenen, hoe kunnen wij het dan doen zonder hem te verloochenen?” Het oordeel van de schrijver is:
„De verdraaiing van het christendom door de ’rechtvaardige oorlog’ van Augustinus is de grootste ramp geweest die het geloof ooit is overkomen. Het heeft christenen beroofd van ontelbaar vele mogelijkheden om te getuigen van hun fundamentele ethische principe: bemin uw vijanden en wees goed voor hen die u slecht behandelen. Wellicht heeft niets zozeer de christelijke evangelisatie belemmerd als juist dit.” De evangelieprediking over Jezus zoals die door Jehovah’s Getuigen wordt verricht, is uiteraard nooit „belemmerd” door deze schandvlek, daar zij in elk land bewijzen ’hem niet te verloochenen’ in deze kwestie. — Vergelijk 1 Petrus 2:21.