Zou u in een paradijs willen leven?

PARADIJS! Wat suggereert dat woord bij u? Een realiteit of een droom? Iets wat op aarde gerealiseerd kan worden of, zoals veel belijdende christenen, joden en moslims geloven, slechts een symbool van gelukzaligheid in het hiernamaals?

Het is een feit dat Jezus Christus over het Paradijs sprak. Tot een naast hem aan een paal gehangen boosdoener zei hij: „Voorwaar, ik zeg u heden: Gij zult met mij in het Paradijs zijn” (Lukas 23:43). Dat maakt het voor ons uitermate belangrijk om de feiten omtrent het Paradijs te kennen.

Het Paradijs, dikwijls in verband gebracht met de bijbelse tuin van Eden, wordt door velen als een mythologisch gegeven beschouwd en niet als een plaats die een concrete geografische ligging had. Wat gelooft u? Is er ooit een gedeelte van de aarde in Klein-Azië speciaal toebereid als eerste woonplaats voor de mens, zoals het bijbelboek Genesis te kennen geeft?

Het is interessant dat het bijbelverslag over de paradijstuin van Eden niet begint met een vaag: „Er was eens in een heel ver land . . .” In plaats daarvan heeft het bijbelboek dat ons over Eden vertelt, het over concrete tijdsperioden en legt het de basis voor een chronologie en genealogie die door de hele bijbel heen te volgen zijn (Lukas 3:23-38; zie ook de bijbelse encyclopedie Hulp tot begrip van de bijbel, blz. 226-240). Ook identificeert de bijbel een specifiek gebied „in Eden, tegen het oosten” en een rivier die „vanuit Eden” kwam en tot vier rivieren werd. Twee daarvan kunnen wij in deze tijd identificeren als de Eufraat en de Tigris. Dit zou betekenen dat Eden misschien lag in wat thans het berggebied is ten noorden van de vlakten van Mesopotamië, ten zuiden van het Van Meer in Oost-Turkije. — Genesis 2:7-17.

Het bijbelverslag toont aan dat de eerste mens, Adam, in een tuin- of parklandschap werd geplaatst en daar omringd was met alles wat hij nodig had om het leven te onderhouden. Er was een weelderige plantengroei en ’allerlei geboomte, begeerlijk voor het gezicht en goed tot voedsel’. Als er zo’n verscheidenheid aan bomen kon bestaan, was het kennelijk geen kleine tuin of klein park.

De mens hunkert naar een paradijs

In de moderne tijd heeft de mens in of bij veel grote steden tuinen en parken aangelegd. Waarom? Omdat de stadsmens toch dikwijls de behoefte voelt zijn geest te verkwikken door zijn contact met de natuur te hernieuwen. En wat is soms onze reactie als wij een prachtig park of een prachtige tuin inlopen, vooral wanneer de planten en bomen in bloei staan? Dan roepen wij uit: „Wat een paradijs!” Wat zouden wij het heerlijk vinden om in zo’n paradijselijke omgeving te wonen! Ja, het is een natuurlijke hunkering die in werkelijkheid teruggaat tot de oorsprong van de mens in het paradijspark van Eden.

Dat is nu precies de hoop die Jezus de stervende boosdoener naast hem in het vooruitzicht stelde toen hij tegen hem zei: „Voorwaar, ik zeg u heden: Gij zult met mij in het Paradijs zijn” (Lukas 23:43). Jezus beloofde hier geen hemelse bestemming aan de boosdoener of zijn veronderstelde onsterfelijke ziel. Hij bood hem eeuwig aards leven aan op een aarde die onder zijn Koninkrijksheerschappij een Paradijs zal zijn. Hoe reageert u op die belofte? — Matthéüs 6:9, 10; Johannes 5:28, 29; Handelingen 24:15.

Zou u er 500 jaar bij willen krijgen?

Het is interessant dat het tijdschrift Psychology Today onlangs zijn lezers een enigszins verwante vraag voorlegde: „Als iemand u een pil aanbood die het u mogelijk zou maken 500 jaar te leven, zou u die dan nemen?” Natuurlijk werd er niets gezegd over een volmaakte gezondheid of over een paradijselijke toestand. Maar wat waren de reacties? Meer dan 50 procent zei dat zij de pil zouden nemen. Velen zeiden dat zij de wens koesterden om „meer te bereiken, meer te doen, of meer van het leven te genieten”. Een andere man verklaarde in opperste eenvoud: „Ik houd van het leven.” Sommige vrouwen zetten uiteen dat „het leven stimulerend is; er is te veel te doen en niet genoeg tijd om het te doen”. Hoe denkt u over het leven? Houdt u van het leven? Maar als u nu eens niet een extra 500 jaar maar eeuwig leven zou kunnen krijgen en dat onder paradijselijke omstandigheden en in volmaakte gezondheid? Dat is nu precies het vooruitzicht dat de bijbel u biedt. — Johannes 17:3; Psalm 37:11, 29; Jesaja 33:24.

Aan de andere kant bleek in dezelfde enquête dat sommigen dit extra lange leven zeer nadrukkelijk weigerden. Waarom? „Sommigen geloven dat het leven gewoonweg te saai is.” Jehovah’s Getuigen stuiten soms op een soortgelijke tegenwerping wanneer zij uitleggen dat het Gods voornemen is eeuwig leven te geven aan een gehoorzame mensheid onder paradijselijke omstandigheden op aarde. Sommigen werpen tegen: „Wat zouden wij moeten doen met zo’n eeuwig leven in een paradijs? Het leven zou geen tegenstellingen kennen, geen uitdagingen. Het zou saai zijn!”

Is dat werkelijk zo? Zal eeuwig leven in een paradijs op aarde saai zijn? Het volgende artikel zal deze vragen beantwoorden.