Pioniers van de 20ste eeuw

HET woord „pionier” is over de hele wereld bekend. Het heeft dikwijls betrekking op een persoon die zich als eerste in een gebied vestigt, waardoor hij de weg bereidt voor anderen die later zullen komen. De inspanningen die pioniers uit het verleden zich hebben getroost om nieuwe gebieden te ontsluiten, hebben latere generaties zeer grote diensten bewezen.

Zijn er nog steeds nieuwe grenzen te verkennen? Ja. Niet in de buitenaardse ruimte, maar hier op deze aarde. Wij hebben behoefte aan pioniers die een weg weten te banen uit het huidige morele, economische en politieke moeras waar de mens zich in heeft gewerkt. Een kleine groep toegewijde mensen wijst nu al meer dan honderd jaar op die uitweg. Dat zijn de ware pioniers van de 20ste eeuw.

Jehovah’s Getuigen gebruiken de bijbel als hun ’wegbereider’ (Ps. 119:105). Gods geschreven Woord voert hen naar zijn Koninkrijk als het enige middel om de netelige problemen op te lossen waarin de menselijke regeerders als in een moeras vastgezogen zitten. Niet alleen zal de huidige benarde situatie worden opgeheven, maar Jehovah’s goede beloften gaan nog verder. De toekomst zal een paradijsaarde te zien geven (Openb. 21:1-4). Door middel van Gods hemelse regering, met Christus als koning, zal dit in vervulling gaan. Jesaja 9:7 zegt: „Aan de overvloed van de vorstelijke heerschappij en aan vrede zal geen einde zijn, op de troon van David en over zijn koninkrijk, om het stevig te bevestigen en om het te schragen door middel van gerechtigheid en door middel van rechtvaardigheid, van nu aan en tot onbepaalde tijd. Ja, de ijver van Jehovah der legerscharen zal dit doen.”

Evenals de vroege pioniers, onder wie mannen, vrouwen en kinderen, allen een aandeel hadden aan het ontginnen van een nieuw land, hebben Jehovah’s Getuigen van verschillende leeftijden en van beiderlei kunne allen een aandeel aan de verbreiding van het goede nieuws uit de bijbel. Onder hen zijn er echter die vrijwillig de leiding nemen en 60 tot 140 uur per maand aan het evangelisatiewerk besteden. Heel toepasselijk worden deze volle-tijdpredikers pioniers genoemd.

Zou dit soort pionieren het beste voor u zijn? Of zou u voor een ander soort 20ste-eeuws pionieren kiezen?

Niet elke vorm van pionieren leidt tot voldoening

Personen die de weg banen voor een nieuwe methode in de technologie of een nieuwe gedachtengang, zijn ook pioniers. Pionieren op werelds gebied kan echter dikwijls tot frustratie en verbittering leiden. Hier volgen enkele bekende voorbeelden.

Een pionier van de staalindustrie, Andrew Carnegie, wordt reeds lang door velen bewonderd. Hij was een van de rijkste mannen van zijn tijd. Als filantroop heeft hij miljoenen weggegeven. Was hij gelukkig? Toen een verslaggever de heer Carnegie eens vertelde hoezeer hij hem benijdde, kreeg hij tot zijn verbazing het volgende antwoord: „Ik ben niet te benijden. Hoe kan mijn rijkdom mij helpen? Ik ben zestig jaar, en ik heb moeite met mijn spijsvertering. Ik zou er al mijn miljoenen voor overhebben als ik jeugd en gezondheid kon krijgen.” Toen vervolgde hij op bittere toon: „Ik zou graag alles verkopen als ik mijn leven over mocht doen.”

En hoe staat het met een pioniersloopbaan op het gebied van de wetenschap? Luister naar wat een van de meest gerespecteerde geleerden en pioniers op het gebied van de atoomfysica, Albert Einstein, eens over de moderne wetenschap heeft gezegd: „In de oorlog dient ze om elkaar te kunnen vergiftigen en verminken. In vredestijd heeft ze ons leven gejaagd en onzeker gemaakt. . . . Ze heeft mensen veranderd in slaven van machines, die voor het merendeel hun eentonige lange dagtaak met tegenzin volbrengen.” Voorts bracht Einstein in een brief aan een vriend zijn verbittering tot uitdrukking omdat hij moest toezien hoe zijn kennis van het atoom werd gebruikt om de atoombom te vervaardigen.

Zou een politieke carrière dan lonender zijn? Zelfs indien wij in staat zouden zijn ons in de tijd terug te verplaatsen naar een minder ingewikkelde samenleving, zou pionieren in de politieke arena nog geen voldoening waarborgen. Abraham Lincoln bijvoorbeeld is een van de meest bewonderde politici. Hij was president en woonde in de hoofdstad van de natie. Toch zei zijn eigen zoon Tad nadat zijn vader was vermoord het volgende over hem: „Hij is nooit gelukkig geweest sinds hij hierheen gekomen is. Deze plaats was niet goed voor hem.”

Noch rijkdom, noch wereldse kennis, noch roem kan voldoening verzekeren. Velen dromen ervan een nieuwe weg te banen op het gebied van het zakenleven, de sport, de amusementswereld, de politiek of de wetenschap. Zij jagen hun droom achterna en wanneer die verwezenlijkt wordt, zeggen zij uiteindelijk teleurgesteld: ’Is dat nu alles?’

Pionieren dat wel voldoening schenkt

Anderen hebben een andere weg als hun loopbaan gekozen — het volle-tijd predikingswerk. Het is een ware stimulans om te zien wat deze pioniers hebben gepresteerd en hoe zij over hun werk denken.

In 1923 werd aan een man, zijn vrouw en hun kind gevraagd uit hun woonplaats Trinidad naar Sierra Leone te verhuizen. Om welke reden? Om de spits af te bijten van het predikingswerk in West-Afrika. W. R. Brown en zijn gezin stemden toe. Kort na hun aankomst werd een zaal gehuurd voor een bijbellezing. De zaal was overvol, honderden moesten worden teleurgesteld. De volgende zondag werd er weer een lezing gehouden: „Naar de hel en terug — wie zijn er?” Weer een stampvolle zaal — de mensen hunkerden naar de bijbelse waarheden. En de Browns waren daar om hen geestelijk te voeden en als pioniers de weg te banen voor andere bijbelleraren die zouden volgen.

Vervolgens begaven de Browns zich in 1930 naar Nigeria, om het predikingswerk aldaar te organiseren. De daaropvolgende 17 jaar zagen zij het aantal gemeenten in Nigeria groeien van nul tot 165. Ook werd tijd besteed aan het brengen van bezoeken en het houden van bijbellezingen in andere landen, zoals Ghana, Liberia en Gambia. In heel West-Afrika kwam hij bekend te staan als „Bijbel” Brown. Thans zijn er in dit gedeelte van Afrika meer dan 131.000 Getuigen.

Belangrijker dan aantallen is echter de uitwerking die dit bijbelonderricht, waarin W. R. Brown en zijn vrouw pioniers waren, op het leven van mensen heeft gehad. Dr. Azikiwe, in 1960 gouverneur-generaal van Nigeria, zei: „Ik ken mijnheer en mevrouw Brown reeds ongeveer dertig jaar, en zij hebben een grote bijdrage geleverd tot de geestelijke opbouw van ons Nigeriaanse volk . . . Indien alle religieuze groeperingen waren zoals Jehovah’s Getuigen, zouden wij geen moorden, diefstallen, misdrijven, gevangenen en atoombommen hebben. Deuren zouden niet dag in dag uit gesloten behoeven te zijn.”

Wat waren de gevoelens van W. R. „Bijbel” Brown na 53 jaar pioniersdienst? Hij zei: „Wat een vreugde is het om mannen en vrouwen gehoorzaam te zien worden aan het goede nieuws van Gods koninkrijk! . . . Ik houd van het pionierswerk. Een afgezant van Jehovah te zijn, behoort tot de grootste voorrechten die een menselijk schepsel ten deel kunnen vallen!” Hebt u ook liefde voor de pioniersdienst?

Käthe B. Palm is in 1931 haar carrière in de volle-tijdprediking begonnen. Zesenveertig jaar hiervan heeft zij in Chili in Zuid-Amerika doorgebracht, waar zij van het ene eind van het land tot het andere getuigenis heeft gegeven. Terugkijkend op haar pioniersloopbaan zegt zij: „Ik zou geen ander werk kunnen noemen dat mij zoveel voldoening of zoveel geestelijke beloningen had kunnen schenken . . . Ik krijg een warm, tevreden gevoel wanneer ik zie dat zoveel mensen met wie ik een bijbelstudie heb gehad, het goede nieuws bekendmaken en anderen helpen tot het water des levens te komen. Ik heb hen uitgenodigd om van het waarheidswater te drinken en nu nodigen zij anderen uit.” Toen zij in 1936 begon, waren er in heel Chili slechts 50 actieve Getuigen. Thans zijn er meer dan 18.000. Hebt u de voldoening en de geestelijke beloning van het pionieren geproefd?

In 1967 zei Malinda Z. Keefer: „Mijn geluk komt grotendeels voort uit het feit dat ik mij meer dan vijftig jaar geleden gewillig als een vrijwilligster in de volle-tijddienst heb aangeboden.” Nu dient zij al meer dan 75 jaar als pionierster! In juni 1907 uitte zij tegen broeder Russell, de president van het Wachttorengenootschap, haar verlangen om de volle-tijddienst op zich te nemen, omdat zij er niet tevreden mee was alleen maar op zondagochtend van huis tot huis te gaan. Zij twijfelde er echter aan of zij wel genoeg kennis bezat. Broeder Russell zei tegen haar: „Als je wilt wachten tot je alles weet, zul je nooit beginnen, maar al doende leert men.” De maand daarop begon zij aan haar pioniersloopbaan, die haar in 15 staten van de Verenigde Staten heeft gebracht. Nu Malinda haar honderdste levensjaar ingaat, is zij nog steeds actief in de pioniersdienst.

Een goede springplank naar de pioniersloopbaan is de hulppioniersdienst. Het besteden van slechts 60 uur per maand aan de prediking kan een prettige ervaring voor u worden. Jehovah nodigt ons uit om te ’proeven en te zien’ dat het goed is hem te aanbidden (Ps. 34:8). Deze vorm van pionieren zal u een „voorproefje” geven van wat prediken en onderwijzen in de volle-tijddienst eigenlijk is. Als u nog nooit op deze manier het pionierswerk hebt geproefd, hebt u nog niet ontdekt hoeveel vreugde en voldoening de volle-tijdevangelisatie kan schenken.

Hebt u ernstig nagedacht over uw carrière? Kunt ook u deze prachtige erfenis, het pionierswerk, aanvaarden? Zult u zich scharen in de groeiende gelederen van volle-tijdpredikers en een pionier van de 20ste eeuw worden?