Getuigeniswerk op een eilandengroep dat begon met prediking in de wittebroodsweken

Ruim 60 jaren van Koninkrijksprediking op de Leewards

ALS een smaragdgroene halsketting vormen de romantische Leeward Islands de oostelijke grens van de Caribische Zee. In 1920 brachten W. R. Brown en zijn jonge bruid een bezoek aan Montserrat om het goede nieuws van Gods koninkrijk bekend te maken. In de loop van het jaar gaven zij ook getuigenis aan mensen op de eilanden Dominica, Barbados en Grenada.

W. R. Brown zei over hun activiteit: „Het waren vreugdevolle wittebroodsweken in Jehovah’s dienst.” Twee jaar later schreef hij naar het Wachttorengenootschap: „Met Jehovah’s hulp heb ik het getuigenis op de meeste eilanden in het Caribische gebied gegeven en op veel eilanden discipelen gemaakt. Zal ik ze opnieuw bewerken?” Het antwoord luidde: „Ga, met vrouw en kind, naar Sierra Leone, West-Afrika.”

Het maken van discipelen vindt voortgang

Thans, meer dan 62 jaar na Browns bezoek, nemen ruim zevenhonderd getuigen van Jehovah op alle eilanden van de Leewards actief aan de prediking deel. En veel mensen tonen belangstelling voor de bijbelse boodschap.

Neem het geval van een bejaarde vrouw op het bergachtige eiland Dominica. In de loop van haar bijbelstudie werd Psalm 143:1, 10 beschouwd. Wij lezen daar: „O Jehovah, hoor mijn gebed . . . Leer mij uw wil te doen, want gij zijt mijn God.” Terwijl de tranen haar langs de wangen biggelden, zei ze: „Ik heb God nu al jaren achtereen gevraagd iemand te sturen om mij te helpen hem te leren kennen. Nu besef ik ineens dat mijn gebed is verhoord.”

Als gevolg van de aanmoediging van een reizende opziener besloten drie jongemannen naar een meer afgelegen deel van Dominica te gaan om het „goede nieuws” daar bekend te maken. Hun krachtsinspanningen werden rijkelijk beloond. Binnen korte tijd leidden zij zestien bijbelstudies. Toen een van de jongemannen eens wegens ziekte thuisbleef, kwamen geïnteresseerde bijbelstudenten hem thuis opzoeken om te vragen of er iemand was die hen in de Schrift kon onderwijzen.

In een afgelegen dorpje in het regenwoud op Dominica, nam een katholieke vrouw het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt van een van Jehovah’s Getuigen. Zij liet het ruim een jaar op een tafeltje naast haar bed liggen, terwijl zij er af en toe in bed wat uit las. Op zekere dag las zij: „Kindertjes, wacht u voor de afgoden” (1 Joh. 5:21). Onder de indruk van deze schriftplaats nam zij het geliefkoosde afgodsbeeld van haar „heilige” van zijn voetstuk in de hoek van de kamer en begon het aandachtig te beschouwen in het licht van wat zij zojuist had gelezen. Jarenlang had zij voor dit lievelingsbeeld van haar, gebeden opgezegd. Haar kinderen mochten nooit in het huis hollen, omdat zij bang was dat dit het beeld zou storen. Nu bevond zich in zijn rug een lelijk gat waar een muis zich door de bekleding en het gips heen een weg had gebeten. Voor het oog van haar verbaasde kinderen droeg de vrouw het beeld naar de tuin, waar zij het in de vuilnisbak smeet.

Nadat deze vrouw het Waarheid-boek met de hulp van een gezin van Getuigen dat naar het eiland was teruggekeerd, had uitgestudeerd, werden zij en haar zoon en dochter gedoopt. Een uit zes personen bestaand gezin uit hetzelfde dorp aanvaardde later een bijbelstudie en ook zij zijn nu gedoopte dienstknechten van Jehovah. Na verloop van tijd kwamen veertien mensen daar geregeld bijeen om de bijbel te bestuderen en anderen over de waarheid te vertellen die tot eeuwig leven leidt.

Migratie oefent invloed uit op het getuigeniswerk

Omdat veel mensen tijdelijk als toeristen of als werkers naar de Leeward Islands komen, is de uitwerking van de activiteit van Jehovah’s Getuigen hier niet altijd waarneembaar. Dit blijkt bijvoorbeeld uit een brief die enige tijd geleden op het bijkantoor van het Wachttorengenootschap op Antigua binnenkwam. Hierin stond:

„Ik schrijf omdat ik graag in contact zou willen komen met een zuster die in 1970 een studie met mij begon. Ik kan mij haar naam niet herinneren. Ik was destijds koppig in verband met mijn religie en maakte het haar moeilijk. Nadat ik Antigua had verlaten en weer in Mississippi [VS] woonde, werd ik steeds ontevredener met onze religie en haar vele veranderingen. Er kwamen hier twee getuigen van Jehovah bij mij aan de deur, en ik begon opnieuw te studeren. Zes leden van ons gezin zijn thans allen gedoopte Getuigen, en onze jongste twee kinderen, van tien en acht jaar, hebben de waarheid ook lief. Ik wilde deze vriendelijke zuster graag laten weten dat het mij werkelijk spijt dat ik haar zo slecht heb behandeld, want ik was nogal agressief in het uiten van mijn mening. Maar haar krachtsinspanningen zijn niet vergeefs geweest.”

Jehovah schenkt de toename

Met het oog op de toename in het aantal Koninkrijksverkondigers hebben Jehovah’s Getuigen zich ermee beziggehouden passende vergaderplaatsen, Koninkrijkszalen, te verkrijgen. In 1977 werd op Antigua een prachtige, vijfhonderd zitplaatsen biedende zaal, een van de grootste op de eilanden, voltooid. De vier gemeenten aldaar zijn erg blij deze zaal voor grote vergaderingen en speciale gebeurtenissen te kunnen gebruiken. In verschillende dorpen op de Leeward Islands hebben Getuigen land geschonken voor zalen, een aandeel gehad aan het bouwklaar maken van terreinen en geld bijgedragen voor de bouwwerkzaamheden.

Sinds W. R. Brown de vraag stelde of het raadzaam was de eilanden opnieuw te bewerken, hebben Jehovah’s Getuigen er vele honderdduizenden uren aan besteed om het goede nieuws op de Leeward Islands bekend te maken. Dat er nog steeds een dringende noodzaak bestaat om ze opnieuw te bewerken, blijkt wel uit het grote aantal oprecht geïnteresseerde personen onder de 1905 aanwezigen op de in 1982 gehouden Gedachtenisviering ter herdenking van Jezus Christus’ dood. Jehovah’s Getuigen leiden bij velen van deze personen een geregelde huisbijbelstudie. Hierdoor, en door nog andere activiteiten op het gebied van de Koninkrijksprediking, horen de bewoners van deze eilanden nog steeds de vreugdevolle bekendmaking: „Jehovah zelf is koning geworden!” — Ps. 97:1.

[Kaart/Illustratie op blz. 13]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

LEEWARD ISLANDS

ATLANTISCHE OCEAAN

CARIBISCHE ZEE