Gods naam in het „Nieuwe Testament”
DE MEESTE vertalingen van het „Nieuwe Testament” gebruiken geen onderscheidende naam voor de Almachtige God. Waarom niet? Is het omdat ze zo nauwgezet de Griekse tekst volgen? In veel gevallen is dat klaarblijkelijk niet hun grootste zorg, want in het „Oude Testament” gebruiken zij de naam Jehovah evenmin. Toch kent het oorspronkelijke Hebreeuws niet alleen woorden voor Heer en God, maar verschijnt in die oorspronkelijke tekst ook bijna 7000 maal de eigennaam van God.
Sommige vertalers hebben zich echter gerealiseerd dat de goddelijke naam in het „Nieuwe Testament” thuishoort, al was het maar omdat er rechtstreeks aanhalingen worden gedaan uit de Hebreeuwse Geschriften waarin de naam wel wordt gebruikt. Interessant dus dat er in de Duitse taal ten minste vijf vertalingen van het „Nieuwe Testament” bestaan die de goddelijke naam bevatten.
Naar een hiervan, de vertaling door Dominikus von Brentano uit 1796, die de goddelijke naam tweemaal in de hoofdtekst gebruikt, is wel eens verwezen in vroegere Wachttoren-publikaties. Twee andere vertalingen gebruiken die naam in Markus 12:29 — één, een vertaling door Stolz, werd in 1781 uitgegeven in Zürich (Zwitserland), en de andere, een vertaling door professor Dr. Johann Babor, werd in 1805 in Wenen (Oostenrijk) gepubliceerd. Dan is er ook nog de zogenoemde Bonner Bibel vertaald door professor D. P. Dausch en in 1932 uitgegeven in Bonn (Duitse Bondsrepubliek), die in Lukas 20:37 „Jahve” gebruikt.
De vijfde Duitse vertaling gebruikt de naam, Jehovah, tienmaal in het „Nieuwe Testament”. Dit is een in twee delen uitgegeven vertaling van het Nieuwe Testament van de heilige Schrift die in 1789 en 1790 in de Duitse stad München verscheen. Hoewel de naam van de vertaler ervan niet wordt genoemd, zegt het boek Die Bibel in Deutschland op bladzijde 281: „De vertaling is van de hand van [Sebastian] Mutschelle. Hij werd geboren op 18 januari 1749 in Allershausen bei Freising en sloot zich reeds op jonge leeftijd bij de jezuïetenorde aan.”
De goddelijke naam verschijnt niet alleen in het Duits, maar ook in zo’n vijftig andere talen, inclusief het Hebreeuws, in vertalingen van het „Nieuwe Testament”.
’Maar wat voor verschil maakt het of wij Gods naam gebruiken of niet?’ zou iemand kunnen vragen. Het maakt een groot verschil! Bedenk: In het „Nieuwe Testament” staat dat God „zijn aandacht op de natiën [zou richten] om uit hen een volk voor zijn naam te nemen” (Hand. 15:14). Als u die naam niet kent en gebruikt, zou u dan werkelijk tot het volk gerekend kunnen worden dat God als het zijne uitkiest? Wij moeten Gods naam niet alleen kennen, maar hem ook in tegenwoordigheid van anderen verheerlijken, zoals Jezus Christus deed toen hij op aarde was. — Matth. 6:9; Joh. 17:6, 26.