’Waar zijn de andere negen?’
HET contrast tussen personen die waardering tonen en anderen die daarin te kort schieten, komt prachtig tot uiting in het bijbelse verslag over de tien melaatsen die door Jezus Christus werden genezen. De melaatsen, die volgens de Wet niet dicht in iemands buurt mochten komen, riepen naar Jezus toen hij een bepaald dorp binnenging. Zij smeekten hem hun barmhartig te zijn. Jezus zag dat zij melaats waren en zei hun: „Gaat u aan de priesters laten zien.” En wat gebeurde er? Het geïnspireerde verslag vervolgt:
„Het geschiedde dan, terwijl zij heengingen, dat zij werden gereinigd. Een van hen keerde terug, toen hij zag dat hij gezond was geworden, terwijl hij God met een luide stem verheerlijkte. En hij viel op zijn aangezicht aan Jezus’ voeten neer en dankte hem; hij was bovendien een Samaritaan. Jezus gaf ten antwoord: ’Werden niet de tien gereinigd? Waar zijn dan de andere negen? Werd er niemand gevonden die terugkeerde om God heerlijkheid te geven, dan deze man van een andere natie?’” — Luk. 17:11-19.
’Dat is treurig!’ roept u misschien uit. ’Ze werden alle tien genezen en maar één uitte zijn waardering.’ De les die opgesloten ligt in Jezus’ opmerking en de vraag ’Waar zijn de andere negen?’ moeten wij beslist allemaal ter harte nemen. Ja, dit voorval dient ons ertoe te bewegen waardering te tonen.
Waardering tonen jegens gezinsleden
Er zijn veel gelegenheden om tegenover anderen uiting te geven aan onze waardering, ook tegenover vrienden en gezinsleden. Dat geldt zelfs voor kleine dingen: voor een onverwacht geschenk, voor een bezoek van een vriend, voor een heerlijke maaltijd, of voor het wassen en strijken van onze kleding.
Kinderen, jullie kunnen waardering tonen jegens jullie ouders. Hoe? Door als je iets gevraagd wordt, dit prompt en zonder mopperen te doen, door je kamer schoon en je kleren netjes te houden. Je kunt dankbaarheid tonen voor het onderwijs dat je krijgt door zowel op school als bij het maken van je huiswerk je best te doen. In één land schat men dat het grootbrengen van een kind tot zijn achttiende jaar wel $54.000 (VS) kost. Wanneer heb je voor het laatst je dankbaarheid tegenover je ouders geuit voor alles wat ze voor je hebben gedaan?
Ouders, toont u waardering voor de dingen die uw kinderen doen? Toegegeven, misschien hebben ze iets niet zo goed gedaan als u het zelf zou kunnen, maar een woord van waardering voor hun moeite zal hen gelukkig maken. En het zal uw kinderen aanmoedigen het in de toekomst nog beter te doen.
Echtgenoten, hebt u wel eens horen zeggen dat ’een huisvrouw nooit klaar is’? Prijst u uw vrouw wel eens, zodat zij zich geen sloofje voelt? De bijbel zegt over een „bekwame vrouw”: „Haar zonen zijn opgestaan en hebben haar vervolgens gelukkig geprezen; haar eigenaar staat op, en hij roemt haar. Er zijn vele dochters die zich bekwaam hebben betoond, maar gij — gij zijt boven hen allen uit gestegen” (Spr. 31:10, 28, 29). Een man kan op veel manieren waardering voor zijn vrouw tonen, bijvoorbeeld door samen een avondje uit te gaan of door een liefdevol gebaar.
Echtgenotes zijn ook vaak in de gelegenheid waardering te tonen. Om in de noodzakelijke levensbehoeften te voorzien, moet een man gewoonlijk samenwerken met personen van uiteenlopende aard en met verschillende gewoonten, en dat kan heel deprimerend zijn. Wat is het dan hartverwarmend voor hem om als hij thuiskomt een hartelijk welkom of een paar woorden van waardering van zijn vrouw te krijgen voor wat hij voor het gezin doet! Ja, en wat kan een man dankbaar zijn als hij een bekwame — en dankbare — vrouw heeft! De bijbel zegt: „Haar waarde gaat die van koralen ver te boven. In haar heeft het hart van haar eigenaar vertrouwen gesteld, en winst ontbreekt er niet. Zij heeft hem beloond met het goede, en niet het kwade, al de dagen van haar leven.” — Spr. 31:10-12.
Bejaarde ouders verdienen in dit opzicht ook onze aandacht. Zij hebben in de loop van de jaren veel voor ons gedaan. Kinderen zijn een „erfdeel van Jehovah”, maar het is een zware verantwoordelijkheid hen groot te brengen (Ps. 127:3). Het zou in feite een twintig jaar durend opleidingsprogramma genoemd kunnen worden. Toch betonen velen zich niet dankbaar tegenover hun ouders voor al die jaren van dienen en zelfopoffering. Maar al te vaak worden bejaarde ouders in een bejaardentehuis opgeborgen. Natuurlijk kan in sommige gevallen de professionele aandacht in zulke tehuizen noodzakelijk zijn. Maar hoe goed vreemden ook opgeleid mogen zijn, hun zorg alleen voor de bejaarden weegt nooit op tegen inwoning bij de eigen kinderen. Mocht het dus nodig en mogelijk zijn, wat kunnen wij dan op een geweldige manier waardering voor onze bejaarde ouders tonen door hen uit te nodigen bij ons in te trekken! De apostel Paulus bracht dit als volgt onder woorden: „Als een weduwe kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die beseffen dat zij allereerst verplichtingen hebben tegenover hun eigen familie; ze moeten iets terug kunnen geven voor wat zij van hun ouders ontvingen. Dat ziet God graag” (1 Tim. 5:3, 4, Het Nieuwe Testament in de omgangstaal). Het spreekt vanzelf dat bejaarde ouders en grootouders mee moeten werken en waardering moeten tonen voor wat er ten behoeve van hen wordt gedaan.
Buiten de gezinskring
Als gezinsleden ons hun dankbaarheid tonen voor iets dat wij hebben gezegd of gedaan, wordt het ons warm om het hart! Zo is het ook hartverwarmend voor personen buiten onze gezinskring wanneer wij onze waardering voor hen en voor wat zij zeggen of doen, uiten. De gelegenheden om dit te doen, zijn zo talrijk dat het werkelijk onmogelijk is ze allemaal op te sommen.
Misschien bent u er onlangs mee begonnen uw begrip van de bijbel te vergroten door persoonlijke studie en omgang met Jehovah’s Getuigen. Is het niet geestelijk lonend kennis van Gods Woord te verwerven? Dat zult u beslist waarderen. En hoe staat het met de christelijke kennissen die u nu hebt? De Schrift zegt dat Jehovah God ’alle natiën zou schudden’ en dat de „begeerlijke dingen” van alle natiën zijn huis van aanbidding zouden binnenkomen. Deze „begeerlijke dingen” zijn klaarblijkelijk mensen die naar ’de berg van Jehovah’s huis’ stromen en hem nu „met geest en waarheid” aanbidden (Jes. 2:2-4; Hag. 2:7; Joh. 4:23, 24). Zij zijn liefdevol, eerlijk, rechtschapen en geheel en al toegewijd aan God en zijn rechtvaardige beginselen. En sta hier eens bij stil: In een wereld die wordt gekenmerkt door liefdeloosheid, oneerlijkheid en ondankbaarheid, bent u zo bevoorrecht fijne, godvruchtige metgezellen te hebben! (2 Tim. 3:1-5) Is de omgang met hen niet iets om innig dankbaar voor te zijn? Zeer zeker.
Het kan daarentegen ook zo zijn dat wij al jarenlang een christelijke levenswijze nastreven. Als dat zo is, denk dan eens aan degenen die al enige tijd onze trouwe medechristenen zijn. Het zou beslist gepast zijn als wij hen voor al hun goedheid in woord en daad bedankten. Zijn wij bij hen thuis uitgenodigd? Of zijn wij bij hen te eten gevraagd? Zou het dan, afgezien van een mondelinge uiting van dank, niet gepast zijn een briefje te schrijven of een kaart te sturen om onze waardering onder woorden te brengen?
Elk van ons kan ongetwijfeld veel manieren bedenken om onszelf en anderen gelukkiger te maken door onze oprechte waardering te tonen. Laten wij dus als de ene genezen melaatse zijn die werkelijk waardering toonde. Laten wij geen ondankbare personen zijn zoals de andere genezen melaatsen aangaande wie Jezus vroeg: ’Waar zijn de andere negen?’
Het is duidelijk dat wij waardering moeten tonen tegenover onze medemensen. Maar hoe staat het met Degene die alle dingen heeft gemaakt? (Openb. 4:11) Wat zijn enkele redenen om hem dankbaar te zijn? En hoe kunnen wij Jehovah God onze waardering tonen?