Het „huis van God” beleeft een grootse expansie
„ZAL God waarlijk op aarde wonen?” vroeg koning Salomo drieduizend jaar geleden. „Zie! De hemel, ja, de hemel der hemelen, kan u niet bevatten; hoeveel minder dan dit huis dat ik gebouwd heb!” (1 Kon. 8:27). Is het, in het licht van deze verklaring, ooit mogelijk een plaats op aarde terecht het „huis van God” te noemen?
Ja! In tientallen landen hebben Jehovah’s Getuigen tehuizen opgericht die Bethel worden genoemd, welke naam is ontleend aan het Hebreeuwse woord dat „huis van God” betekent. In deze tehuizen wonen personen die vrijwillig op de bijkantoren en in de drukkerijen van Jehovah’s Getuigen werkzaam zijn. Natuurlijk woont Jehovah God niet persoonlijk in deze tehuizen, maar degenen die er wonen, dienen hem full-time. Deze Bethelhuizen zijn geheel aan Gods dienst gewijd en verdienen de naam Bethel, „huis van God”. Het grootste van de vele Bethelhuizen over de gehele wereld bevindt zich in Brooklyn, New York (VS), waar het hoofdbureau van Jehovah’s Getuigen gevestigd is.
GROEI MAAKT EXPANSIE EN MODERNISERING NOODZAKELIJK
Wat gebeurt er allemaal in de drukkerij en op de kantoren die met Brooklyn-Bethel verbonden zijn? Een heleboel! Het tijdschrift „De Wachttoren” en het zustertijdschrift „Ontwaakt!” worden hier gepubliceerd, te zamen met een gestadige stroom bijbels en bijbelse studiehulpmiddelen in tientallen talen. Dit alles maakt het nodig dat de drukkerij over druk persen en binderij-apparatuur beschikt en dat er ook kantoorpersoneel en werkers in de keuken en het huis zijn om het grote aantal vrijwilligers te verzorgen. Van een handjevol personen die in 1879 met de publikatie van het tijdschrift „De Wachttoren” begonnen, is de Bethelfamilie op het hoofdbureau in 1982 uitgegroeid tot ongeveer tweeduizend personen, met inbegrip van studenten en tijdelijke werkers.
De drukkerij in Brooklyn maakt een snelle modernisering door. Tot voor kort werd voor het drukken bijna uitsluitend gebruik gemaakt van 42 hoogdrukrotatiepersen; nu zijn er vier moderne Harris rollenoffsetpersen in gebruik, terwijl een vijfde wordt geïnstalleerd. Wat zal er met de oudere persen gebeuren? Deze degelijke en betrouwbare machines worden tot offsetpersen omgebouwd. Uit twee hoogdrukrotatiepersen wordt één nieuwe offsetpers gemaakt. Indien het ombouwproces succesvol verloopt, zullen deze persen op verscheidene plaatsen over de gehele wereld betrouwbare diensten kunnen verrichten in drukkerijen van de Getuigen.
Jehovah’s zegen op de uitbreiding in de drukkerij kwam onlangs uit een onverwachte hoek (Spr. 10:22). „Wij ontvingen totaal onverwacht een brief”, herinnert de drukkerijopziener zich, „van een grote drukkerij die ons een gebruikte pers wilde schenken.” Het goede gedrag van de Getuigen die er werkten, had de firma doen besluiten de schenking te doen (Spr. 22:1). Jehovah’s Getuigen gingen dankbaar in op dit aanbod van een Levey vierkleuren offsetpers, die per uur meer dan 50.000 exemplaren van de tijdschriften „De Wachttoren” of „Ontwaakt!” kan drukken! Deze degelijke machine, die in een uitstekende staat verkeert, wordt nu gedemonteerd voor transport naar de Wachttorenboerderij in het noorden van de staat New York, waar Jehovah’s Getuigen ook een drukkerij hebben. De zeven meter hoge pers is zo groot dat een bepaald gedeelte van het plafond van de drukkerij aldaar is verhoogd om er plaats voor te maken.
De binderij, waar vorig jaar meer dan 22 miljoen boeken en bijbels werden gebonden, wordt eveneens gemoderniseerd. De werkbesparende „burst”-bindmethode (garenloze bindwijze met gebruikmaking van lijm) vervangt het oudere naaien van de katerns op naaimachines. In een recente proef konden twaalf werkers die de „burst”-bindmethode toepasten, in vier uur doen waar normaliter veertig man acht uur voor nodig had!
De oudere binderij-apparatuur kan echter nog vele jaren nuttig werk doen en wordt niet afgedankt. In plaats daarvan zijn sommige binderijmachines geschonken aan drukkerijen van de Getuigen in andere landen. Twee voormalige binderijstraten uit Brooklyn leveren nu boeken af in Japan. Nog twee van zulke „straten” zijn naar Brazilië gestuurd, waar ervaren werkers uit Brooklyn de machines hebben opgezet. In het begin van dit jaar is nog een binderijstraat van Brooklyn naar Italië gestuurd.
HET TOWERSHOTEL GERENOVEERD
Veel van de groei op Brooklyn-Bethel is iets wat zich de afgelopen tien jaar heeft voorgedaan, waardoor nieuwe woonruimte noodzakelijk werd. In het begin van 1975 werd het Towershotel gekocht. Dit is een veertien verdiepingen hoog, vijftig jaar oud gebouw dat vlak bij de andere Bethelwoongebouwen is gelegen. De vloerbedekking ervan was destijds tot op de draad versleten, het pleisterwerk zat vol scheuren en de verf bladderde af, maar het bouwwerk op zich was sterk. Het bleek een immense taak te zijn alles volgens Bethelmaatstaven te renoveren.
Het Towershotel werd niet oppervlakkig opgeknapt. In het gehele gebouw werden binnenmuren afgebroken en opnieuw opgebouwd. Veel van het oude loodgieterswerk werd vervangen. Alle pleisterkalk werd van de bestaande muren verwijderd en vervangen. Er werden maar liefst 60.000 vaten puin uit het gebouw gesleept. Die vaten zouden een stapel vormen van 48 kilometer hoog!
BEKWAME WERKERS VERSCHAFT
Voor veel van het werk aan het Towershotel waren bekwame vakmensen nodig — loodgieters, elektriciens, timmerlieden, schilders en stukadoors. De taak was enorm. Oppervlakten die overeenkomen met 52 voetbalvelden moesten bijvoorbeeld gestukadoord en geverfd worden. Waar zouden de bekwame werkers gevonden kunnen worden?
Door middel van zijn geest heeft Jehovah God de werkers voor zijn huis verschaft. Bekwame Getuigen overal uit de Verenigde Staten boden zich vrijwillig aan om op Bethel te dienen en met de bouw te helpen. Een dakwerker kwam uit Michigan, tegelzetters uit Connecticut, een aannemer van schilderwerk uit Florida en nog vele anderen. Deze geroutineerde veteranen onderwezen hun vak geduldig aan bereidwillige jonge Bethelieten, die flink hun best deden en zo snel leerden dat bezoekende leveranciers verbaasd stonden.
Een dergelijke progressieve opleiding vormt een normaal kenmerk van de Bethelbouw. De bouwopziener op Bethel ontving onlangs een brief van een functionaris van de Commissie van Onderwijs van de stad New York. Deze man had gedurende het Towersproject, en ook gedurende een recenter project, de Bethelbouwwerkzaamheden bezichtigd. „Ik had het voorrecht en de gelegenheid uw mensen tamelijk gedetailleerde, informele interviews af te nemen”, schreef hij. „Ik was verbaasd te bemerken dat jonge mensen met weinig of geen ervaring in de vakken, na een betrekkelijk korte periode onder bekwame en verstandige opzichters gewerkt te hebben, met de vaardigheid van geroutineerde handwerksgezellen konden werken. Het werd me al gauw duidelijk dat elkeen een professionele inslag had, een houding waaruit verantwoordelijkheidsgevoel sprak en een vastberadenheid om de toegewezen taken zo goed mogelijk te verrichten.”
Moet dit ons verbazen? Neen, want heeft Jehovah God niet zijn geest gelegd op Bezaleël en Aholiab, die meehielpen aan de bouw van Zijn „huis” in de wildernis? (Ex. 35:30-35) En hoe stond het met degenen die onder hen werkten? De bijbel zegt: „Nu riep Mozes Bezaleël en Aholiab en iedere man die wijs van hart was, in wiens hart Jehovah wijsheid had gelegd, een ieder wiens hart hem ertoe drong het werk aan te pakken ten einde het te doen” (Ex. 36:2). Zo is ook thans de „wijsheid” van de jonge vrijwilligers die aan Jehovah’s huis werken, van Hem afkomstig.
Sinds het Towershotel in 1978 is voltooid, heeft het voor meer dan duizend mensen in woonruimte en eetzalen voorzien. Er bevinden zich ook een wasserij en stomerij, alsook verscheidene onderhouds- en reparatieafdelingen, een naai- en verstelafdeling, een kapsalon en een grote nieuwe ziekenboeg. Degenen die in het „huis van God” werken, zijn erg dankbaar voor deze geweldige voorzieningen.
KANTOORRUIMTE NODIG
De Watchtower Bible and Tract Society of New York, Inc. is een religieuze corporatie die door Jehovah’s Getuigen wordt gebruikt om toezicht uit te oefenen op hun bedieningswerk in de Verenigde Staten. Jarenlang waren verscheidene kantoren van dit Genootschap ondergebracht in verschillende gebouwen van het Bethel- en drukkerijcomplex. Tegen het einde van de jaren ’70 bleken deze faciliteiten te klein te zijn voor het te verrichten werk.
Het Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen deed een vooruitziende stap door de beslissing te nemen een groot pakhuis te verbouwen tot een administratiegebouw waarin al deze kantoren ondergebracht zouden kunnen worden. Hierdoor zou niet alleen vroegere kantoorruimte voor woongelegenheid beschikbaar komen, maar ook zou de onderlinge communicatie tussen de verschillende kantoren verbeterd worden wanneer ze alle onder één dak zouden zijn ondergebracht. Er was nog een belangrijke reden voor de stap.
In veel aspecten van het werk van het Genootschap zijn computers een steeds belangrijker plaats gaan innemen. Maar een grootscheepse computerisering is moeilijk tenzij computers vlak bij de kantoren geïnstalleerd kunnen worden die er gebruik van maken. De nieuwe kantooraccommodatie maakt dit mogelijk.
Het gebouw dat werd uitgekozen om tot kantoorruimte verbouwd te worden, was een twaalf verdiepingen tellend gebouw van gewapend beton, dat in november 1969 van de Squibb Pharmaceutical Company was gekocht. Er waren zes kleinere gebouwen mee verbonden, die voornamelijk uit hout waren opgetrokken, met allerlei hoogteverschillen in verdiepingen. Deze oude en nogal vervallen gebouwen werden afgebroken om plaats te maken voor een nieuwe, uit tien verdiepingen bestaande toevoeging aan het hoofdgebouw.
Het is een heel karwei een pakhuis in een modern, energiebesparend kantoorgebouw te veranderen. Lekkende ramen werden vervangen door nieuwe kozijnen en isolerende beglazing. De nieuwe gekleurde ramen zijn iets binnen de gevellijn van het gebouw geplaatst. Dit verschaft als het ware een kleine overkapping voor het raam, waardoor de hete zomerzon wordt geweerd maar de winterzon wordt binnengelaten. De verlichting en ventilatie in de nieuwe kantoren wordt via een computer gecontroleerd, zodat lichten die na werktijd per ongeluk zijn aangelaten, automatisch worden uitgeschakeld en er dus geen elektriciteit wordt verspild. Degenen die laat werken, komen soms onverwachts in het donker te zitten, maar de benodigde lichten kunnen vanzelfsprekend gemakkelijk weer worden aangedaan.
ENERGIE EN GELD BESPAREN
„Het brandveiligheidsbesluit van de stad New York is zo strikt en vereist zoveel automatische functies in geval van brand dat het gebouw toch een computer nodig had”, verklaart degene die de computer bedient. „Door een wat krachtiger systeem te nemen, kunnen wij ons gebruik van elektriciteit op een uurbasis controleren. Als de computer ziet dat er te veel wordt verbruikt, kan hij automatisch minder belangrijke lichten en andere apparatuur uitschakelen om ’op peil’ te blijven. In slechts twee maanden tijd hebben wij door het gebruik van de computer meer dan $4000 bespaard, en dat is nog maar het begin!”
Rondom de elfde verdieping van het gebouw bevond zich een drie meter breed terras. Ten einde deze ruimte voor kantoren te kunnen benutten, werd de oorspronkelijke buitenmuur afgebroken en het dak verbreed door gebruik te maken van een gebogen, met metaalfolie beklede beplating die er als glas uitziet. Sommige bezoekers dachten dat het een broeikas was!
Het interieur van het gerenoveerde gebouw is smaakvol en functioneel verzorgd. Toen degenen die op de kantoren van het Genootschap werken, in het najaar van 1980 naar hun nieuwe vertrekken begonnen te verhuizen, waren zij verrukt over de veel ruimere en gerieflijkere accommodatie.
JEHOVAH’S ZEGEN OP NIEUWE AANBOUW
Ondertussen vorderden de werkzaamheden aan de grote aanbouw van het kantoorgebouw zeer snel. Het was duidelijk dat Jehovah het project zegende. „Alles ging geheel naar wens”, zei de bouwopziener. „Een van de grootste aannemersbedrijven van de wereld stemde erin toe het geraamte van de aanbouw op te zetten en onze werkers het binnenwerk te laten voltooien. Dit is op zichzelf reeds opmerkelijk, omdat zij onze bemoeienissen beslist niet nodig hadden! Bovendien houdt een aannemer gewoonlijk graag toezicht op het gehele karwei, maar zij waren bereid alles op onze manier te doen en waren bijzonder hulpvaardig.
Ook het weer werkte mee. Wij begonnen in oktober 1979 met de sloopwerkzaamheden en werkten tijdens de hele winter door, terwijl wij in januari 1980 het beton voor het fundament stortten. Wij konden ons geen oponthoud wegens slecht weer veroorloven, en wij boften inderdaad, want het weer was in jaren niet zo zacht geweest. De betonbazen zeiden ons meer dan eens dat zij het gevoel hadden dat wij iemand moesten kennen die het weer regelde.
Zelfs wanneer het erop aankwam vergunningen voor het gebouw te krijgen, scheen Jehovah bureaucratische barrières voor ons weg te nemen. Op een zeker moment vergaderden wij met onze hoofdaannemer en kregen wij te horen dat het wel twee weken kon duren voordat wij bepaalde belangrijke vergunningen zouden ontvangen. Stelt u zich zijn verbazing voor toen een van onze broeders naar het stadhuis kon gaan en nog voor het einde van de vergadering met de benodigde vergunningen terugkwam!
Toen de nieuwe aanbouw begon te verrijzen, daagde een van onze buren ons voor het gerecht om te bewerkstelligen dat met de bouw gestopt zou worden. Tegen die tijd ontdekte een brandweercontroleur dat de aannemer voor het stucwerk had verzuimd een uiterst belangrijke standpijp voor brandbescherming te installeren. Het was vrijdag en de inspecteur zei ons dat hij ons een dagvaarding zou geven, waardoor al het werk op de bouw stilgelegd zou worden, als de standpijp op maandagmorgen niet was aangebracht.
Zo’n oponthoud zou onze buurman misschien net de gelegenheid hebben gegeven die hij nodig had om het werk voorgoed te laten stil leggen! Het was een enorm karwei om de standpijp op tijd te installeren, maar vijf van onze broeders werkten dat weekend de klok rond om de ploeg werknemers van de aannemer te helpen het werk binnen de tijdslimiet klaar te krijgen. Maandagochtend vroeg was de brandweerinspecteur verbaasd te zien dat het werk was geklaard, en hij gaf toestemming om verder te gaan met de bouw.
Het behoeft geen betoog dat de wettelijke pogingen van onze onvriendelijke buurman om onze bouw stil te leggen, niets hebben uitgehaald.”
DE VERHUIZING
In december 1981 begon het kantoorpersoneel de nieuwe kantoorruimte te betrekken. De computers die door de schrijversafdeling, de tekenafdeling en de fotozetafdeling worden gebruikt, werden toen ook van hun tijdelijke plaatsen in de achthonderd meter verder gelegen drukkerij naar de nieuwe aanbouw overgebracht. Ook 93 werkers in de drukkerij gingen over. Alle werkzaamheden aan tijdschriften voordat ze worden gedrukt, met inbegrip van het schrijven, corrigeren, proeflezen en zetten van de artikelen, gebeurt nu met gebruikmaking van computers. Het is dus beslist veel efficiënter en doeltreffender om deze afdelingen, die vroeger ver uit elkaar lagen, onder één dak te hebben, dicht bij de computers waarvan ze gebruik maken.
De Engelse uitgaven van „De Wachttoren” en „Ontwaakt!” worden vanaf januari 1982 helemaal fotografisch gezet met behulp van computers. „De computerisering bespaart ons nu reeds tijd”, bericht een drukkerijopziener. „Het proeflezen is bijvoorbeeld met vijftig procent afgenomen!” Naarmate meer van de schrijvers van het Genootschap hun materiaal rechtstreeks op computerterminals intypen, zal dit veel overbodig typewerk besparen. En een computergestuurd lay-outsysteem zal degenen die de redactie verzorgen, meer mogelijkheden verschaffen dan ooit tevoren. Sommige computers van de computerapparatuur van het Genootschap zijn op bestelling gebouwd — ontworpen en gemonteerd door Getuigen die op de Wachttorenboerderij werken. De eerste van deze door Getuigen gebouwde terminals kwamen eind vorig jaar in Brooklyn aan om getest te worden.
Het Wachttorengenootschap heeft zeer veel waardering voor de edelmoedige bijdragen van Jehovah’s Getuigen over de gehele wereld waardoor deze bouwprojecten mogelijk zijn geworden. Dit geld wordt zo zuinig mogelijk gebruikt, zoals in het geval van het nieuwe kantoorgebouw, dat zodanig is ontworpen dat jaarlijks vele duizenden dollars aan energiekosten worden bespaard. De nieuwe faciliteiten die in Brooklyn-Bethel zijn verschaft, helpen de grote „familie” aldaar hun uiterst belangrijke werk te verrichten dat erin bestaat geestelijk voedsel te verschaffen en Jehovah’s volk over de gehele wereld te leiden. Moge Jehovah’s zegen blijven rusten op hun krachtsinspanningen van geheel zijn volk om hem in deze „laatste dagen” van ganser harte te dienen! — Matth. 22:36-38; 2 Tim. 3:1.
[Illustratie op blz. 10]
Het „Towers”-gebouw
[Illustratie op blz. 13]
Het nieuwe Wachttorencomplex met de kantoren van het hoofdbureau