Is de naam werkelijk belangrijk?

MET die vraag komen velen wanneer Gods naam ter sprake wordt gebracht. „God is God”, zeggen zij, „dus waarom hebben wij dan een naam nodig?”

De Illustrated Bible Dictionary, uitgegeven in 1980 bij Tyndale House Publishers, zegt het volgende over de belangrijkheid van een naam in bijbelse tijden: „Een studie van het woord ’naam’ in het OT [Oude Testament] onthult hoe veel de naam in het Hebreeuws betekent. De naam is niet louter een etiket, maar vormt een aanduiding voor de persoonlijkheid van degene aan wie de naam toebehoort. De naam kan zijn oorsprong vinden in de omstandigheden van iemands geboorte (Gen. 5:29), of een weerspiegeling vormen van zijn karakter (Gen. 27:36), en wanneer iemand zijn ’naam’ op een ding of een andere persoon legt, dan brengt hij die persoon of dat ding daarmee onder zijn invloed en bescherming.”

Met betrekking tot Gods naam verklaart de Dictionary vervolgens: „Yahweh is dan ook in tegenstelling tot Elohim [God] een eigennaam, de naam van een Persoon, al is die Persoon dan ook goddelijk. Als zodanig heeft die naam zijn eigen ideologische omlijsting; hij maakt God bekend als een Persoon, en brengt hem daarmee in een relatie tot andere, menselijke, persoonlijkheden . . ., en hij spreekt tot de patriarchen als vriend tot vriend.”

De enige manier dus waarop iemand tot God kan naderen en een persoonlijke verhouding tot hem kan hebben, is door hem te kennen bij zijn naam, Yahweh, of Jehovah, en door te leren die naam met eerbied te gebruiken in de aanbidding jegens hem (Joh. 17:26). Zulke personen zullen dan inderdaad ’onder zijn invloed en bescherming gebracht worden’ want Jehovah zelf heeft gezegd: „Ik zal hem beschermen omdat hij mijn naam heeft leren kennen.” — Ps. 91:14.