Inzicht in het nieuws

Theologen torpederen Drieëenheid

● Een zeer controversieel nieuw boek dat in Engeland is verschenen, daagt de traditionele kerkleer uit dat Jezus God is. De schrijvers van het boek, dat getiteld is The Myth of God Incarnate (De mythe van de geïncarneerde God) — zeven bekende Britse theologen — betogen dat Jezus niet God in mensengedaante was, maar een voor een speciale rol „door God goedgekeurde man”.

„Er is in feite niets nieuws aan de hoofdthema’s van dit boek”, zegt J. Hick, de redacteur van het boek, die hoogleraar in de godgeleerdheid aan de Universiteit van Birmingham is. „Dat de historische Jezus Zichzelf niet als de geïncarneerde God voordeed, wordt door alle [theologen] aanvaard . . . Christelijke leken van thans zijn zich daar niet ten volle van bewust.” Jezus, zo zegt Hick, „onderwees de leerstelling van de Drieëenheid niet”. In een gedeelte van het boek wees F. Young, lector aan de Universiteit van Birmingham, erop dat de leer van de incarnatie van Christus door de vroege kerk werd aangenomen op grond van een fusie van heidense en joodse overleveringen.

Hoewel de theologen die dit boek geschreven hebben Jezus Christus niet, zoals de bijbel dit doet, als werkelijk ’de Zoon van God’ voorstellen, hebben zij toch de aandacht gevestigd op de onjuistheid van het dogma van de Drieëenheid, dat door de kerken der christenheid wordt onderwezen. Jezus zelf heeft nimmer beweerd God te zijn, maar zei: „De Vader is groter dan ik.” — Luk. 1:35; Joh. 14:28. Zie ook Johannes 20:17.

Voorbeeld noodzakelijk

● Hoe kunnen ouders die willen dat hun kinderen hun huiswerk maken of iets gaan lezen, hun spruiten bij de televisie vandaan krijgen? Dr. R. Stubblefield uit New Canaan, in de Amerikaanse staat Connecticut, geeft als oplossing: „De beste manier is dat de ouders het voorbeeld geven. Kinderen nemen nog steeds het gedrag van hun ouders tot voorbeeld voor hun eigen gedrag — u zult zich dus moeten voornemen de televisie af te zetten en zelf een boek ter hand te nemen.”

Hij merkte ook op: „Bedenk dat een kind dat geheel in beslag wordt genomen door televisie, waarschijnlijk zes tot achttien maanden op zijn of haar leeftijdgenoten achterraakt.” Te veel televisie kijken kan hyperactief gedrag veroorzaken, de eetlust verminderen, problemen met slapen geven, ertoe leiden dat het kind niet met andere kinderen wil spelen en kan zelfs de ontwikkeling van het lopen en spreken verstoren.

Als Gods Woord ouders de raad geeft hun kinderen te onderrichten, kan dat onderricht dus niet los van het voorbeeld van de ouders gezien worden (Spr. 22:6). Daden zeggen vaak meer dan woorden!

„Spelen” met de waarheid

● Eens in de 10 jaar wordt in de Beierse stad Oberammergau het zogenoemde „wereldvermaarde Passiespel” opgevoerd. Omdat het Tweede Vaticaans Concilie antisemitisme heeft veroordeeld, is de script voor het spel aan een kritisch onderzoek onderworpen. Het dorp heeft onlangs gestemd om ƒ 960.000,– te besteden voor proefuitvoeringen van een herziene versie waarin de schuld wordt toegeschreven aan de Romeinse soldaten, in plaats van aan de joodse religieuze leiders, die, in de bijbel, verantwoordelijk worden gesteld. — Hand. 3:12-15.

Niet allen waren gelukkig met de herziene versie, en 820 van de 4800 dorpsbewoners tekenden een petitie waarin tegen de veranderingen werd geprotesteerd. Waarom? Ter wille van de waarheid? Neen, klaarblijkelijk was geld de voornaamste factor, daar de protesterenden bang waren dat veranderingen de winst die het dorp uit het spel trok, in de waagschaal zouden kunnen stellen. (In 1970 sleepte het dorp uit de 93 opvoeringen van het drama een winst van om en nabij de ƒ 20 miljoen in de wacht.)

Maar of de gemeenteraad de nieuwe versie nu ten slotte goedkeurt of niet, het is ironisch dat in welk voorgenomen toneelstuk over Jezus’ dood maar ook de waarheid wordt genegeerd — vooral aangezien Jezus op de dag van zijn dood tot Pilatus zei: „Hiertoe ben ik geboren en hiertoe ben ik in de wereld gekomen, om getuigenis af te leggen van de waarheid” (Joh. 18:37). Antisemitisme is natuurlijk zonder meer verkeerd, maar er wordt niets bereikt met te trachten de feiten te veranderen.