Inzicht in het nieuws

Economische ramp in het vooruitzicht

● In Barron’s van 6 december 1976 stond het volgende citaat uit de in Johannesburg, Zuid-Afrika, gedrukte Macaskill Letter: „De regeringen, steden, bedrijven en afzonderlijke personen van de wereld zijn bankroet. Het is nu een wedloop met de tijd voordat het hele stelsel in elkaar stort. Er is geen uitweg uit deze heidense bende. Aan een economische ramp valt niet te ontkomen. Er kunnen geen maatregelen getroffen worden om de situatie te redden.”

Hoe snel precies de gevreesde „economische ramp” zal komen, kan niet gezegd worden. Maar de bijbel wijst op een tijd die nu heel nabij is, waarin de volgende woorden van God, bij monde van de profeet Ezechiël, bewaarheid zullen worden: „Noch hun zilver noch hun goud zal hen kunnen bevrijden op de dag van Jehovah’s verbolgenheid” (Ezech. 7:19). Godvruchtige personen die materiële rijkdom bezitten, dienen derhalve zo verstandig te zijn er niet hun vertrouwen op te stellen en een dergelijke rijkdom ook niet voor zelfzuchtige doeleinden te gebruiken. Zij dienen veeleer de raad van Jezus Christus op te volgen, die zei: „Maakt u vrienden door middel van de onrechtvaardige rijkdom, opdat wanneer deze u in de steek laat, zij u mogen ontvangen in de eeuwige woonplaatsen.” — Luk. 16:9.

Degenen aan wie „de eeuwige woonplaatsen” toebehoren, zijn Jehovah God en Jezus Christus (Joh. 6:37-40, 44). Personen die hun rijkdom op juiste wijze gebruiken, bijvoorbeeld door behoeftigen te helpen en de prediking van het „goede nieuws” te bevorderen, zullen Jehovah God en zijn Zoon Jezus Christus als hun vrienden hebben. — Gal. 2:10; Fil. 4:15.

Aan verkrachting ontkomen

● Na zesendertig pogingen tot verkrachting en zesendertig verkrachtingen die daadwerkelijk ten uitvoer gebracht werden geanalyseerd te hebben, bracht F. J. Javorek van het Denver General Hospital rapport uit over de voornaamste factoren die verschil hadden gemaakt tussen voltrokken verkrachtingen en pogingen tot verkrachting. Volgens Science News waren dit, in volgorde van belangrijkheid, „of het slachtoffer geschreeuwd had en om hulp had geroepen, en of het slachtoffer geprobeerd had te ontkomen door weg te rennen. Daarna kwam als belangrijkste factor de omgeving waar het slachtoffer woonde en of het slachtoffer op het moment van aanval wakker en op haar hoede was”.

In sommige gevallen wordt geschreeuw natuurlijk niet gehoord en is wegrennen onmogelijk. Niettemin kon 86 percent van de vrouwen die zowel schreeuwden als wegrenden, aan verkrachting ontkomen.

Interessant is dat in Gods wet aan het Israël uit de oudheid vermeld stond dat als een verloofd meisje overspel bedreef, beide partijen ter dood gebracht moesten worden. Had het meisje echter om hulp geschreeuwd, maar was niemand haar te hulp gekomen, dan werd dit aanvaard als bewijs van haar onschuld. In dat geval werd alleen de man ter dood gebracht, terwijl het meisje van schuld gezuiverd werd. — Deut. 22:23-27.

Polygamie aanvaardbaar?

● Met veertig tegen zes stemmen heeft de achtste provinciale synode van de Anglicaanse Kerk van Centraal-Afrika besloten dat een man die meer dan één vrouw heeft, te zamen met zijn gelovige vrouwen en kinderen als lidmaat in die religieuze organisatie opgenomen kan worden. Dit wordt „in uitzonderlijke en op zichzelf staande gevallen” toegestaan. Volgens The Christian Century waren de synodeafgevaardigden „het erover eens dat ’hoewel polygamie . . . botst met het volkomen ideaal van het christelijke huwelijk’, het soms onmogelijk is zich aan situaties te onttrekken waarin zich een dergelijke botsing voordoet”.

Oppervlakkig beschouwd kan het sommige personen toeschijnen dat dit een weloverwogen regeling is. Menselijke redenaties en maatstaven zijn in dergelijke kwesties evenwel niet van doorslaggevend belang. Monogamie (het hebben van slechts één levende huwelijkspartner) was de maatstaf die Jehovah God oorspronkelijk voor het gezin instelde. Later stond hij polygamie toe, totdat de door hem vastgestelde tijd aanbrak om die oorspronkelijke maatstaf weer te herstellen. Dit deed hij in de christelijke gemeente. Bijgevolg was het voor ouderlingen en dienaren in de bediening in de gemeente een vereiste dat zij ’mannen van slechts één vrouw’ waren (1 Tim. 3:2, 12). Bovendien stelde de apostel Paulus: ’Een getrouwde vrouw is door de wet aan haar man gebonden zolang hij leeft, zij zou een overspeelster worden genoemd indien zij bij het leven van haar man aan een andere man zou gaan toebehoren.’ — Rom. 7:2, 3.

In overeenstemming met de goddelijke vereisten, hebben personen die het verlangen koesterden hun leven aan Jehovah God op te dragen maar polygame verbintenissen waren aangegaan, een eind aan die verbintenissen gemaakt. Zulke mannen hebben juiste voorzieningen getroffen voor de kinderen die uit hun polygame huwelijken geboren waren. Maar pas nadat zij hun leven met Gods rechtvaardige vereisten in overeenstemming hadden gebracht, konden zij zich aan God opdragen en als getuigen van Jehovah gedoopt worden.