Inzicht in het nieuws

Oneindig heelal

● Astronomen hebben lang geargumenteerd over de oorsprong en toekomst van het ontzaginboezemende heelal, en van onze planeet de aarde. In recente tijd zijn de meesten van hen tot de slotsom gekomen dat het heelal is ontstaan toen een enorme klomp materie explodeerde en begon uit te dijen. Velen hebben echter gedacht dat de hemellichamen na verloop van tijd door hun eigen zwaartekracht weer naar elkaar toe getrokken zullen worden totdat ze een catastrofale botsing veroorzaken. Hierdoor zou vanzelfsprekend de aarde en alle leven erop vernietigd worden. Men meende dat vervolgens alle materie weer opnieuw als gevolg van een explosie zou gaan uitdijen.

Astronomen die onafhankelijk van elkaar onderzoekingen hebben verricht, hebben onlangs echter geconcludeerd dat deze ontwikkeling niet waarschijnlijk is. Na vijftien jaren van research hebben astronoom Allan Sandage van het Hale Observatory en James Gunn van het California Institute of Technology verklaard dat de aanwezige zwaartekracht niet voldoende is om het heelal weer samen te trekken. Gunn zei dat het heelal niet meer dan een tiende van de vereiste zwaartekracht bezit. Beide geleerden brachten hun verbazing tot uitdrukking over de resultaten van hun studies. Zij verklaarden dat het idee van een eeuwig uitdijend heelal dat zichzelf niet zou vernietigen, „een ontzettende verrassing” voor hen vormde. Dit is echter niet verbazingwekkend vanuit het standpunt van de bijbel bezien, want in de bijbel wordt duidelijk verklaard dat de aarde „niet louter voor niets” werd geschapen, maar „ter bewoning” werd geformeerd en „tot onbepaalde tijd” zou blijven staan. — Jes. 45:18; Pred. 1:4.

Het bestraffen van misdadigers

● Een toenemend aantal experts op het gebied van het strafrecht is ontevreden over de huidige wetshandhaving. Zij zijn van mening dat er veel aandacht wordt geschonken aan het eerherstel van misdadigers, maar niet voldoende aan het ’eerherstel van de wet’. Zij wijzen erop dat er vaak veel meer rekening wordt gehouden met de misdadiger dan met de persoon die zijn slachtoffer is geworden. De doodstraf is over het algemeen afgeschaft, zodat veel opzettelijke moordenaars uiteindelijk weer op straat terechtkomen. En zoals socioloog Ernest van Den Haag in zijn boek „Punishing Criminals” (Het bestraffen van misdadigers) opmerkt, is de strafrechtspraak niet uniform: een misdadiger kan door één rechtbank tot een bepaalde straf veroordeeld worden, terwijl een andere persoon, die precies dezelfde misdaad begaat, door een andere rechtbank een andere straf opgelegd kan krijgen.

Het is belangwekkend de strafrechtspraak te beschouwen die God aan de natie Israël uit de oudheid had gegeven. Opzettelijke moordenaars ontvingen de doodstraf, alsook kidnappers, afgodendienaars en personen die een aantal andere misdaden bedreven, met inbegrip van een aantal ernstige seksuele overtredingen. Er werden geen gevangenissen gebruikt; in plaats daarvan was voor minder ernstige overtredingen een schadeloosstellingssysteem ingesteld. In gevallen van diefstal moest de schuldige partij de waarde van wat hij had genomen bijvoorbeeld vele malen vergoeden. Indien hij niet over voldoende geld beschikte om deze vergoeding te betalen, moest hij werken totdat de schuld was vereffend.

Duidelijk blijkt dat hoe meer de huidige rechtsstelsels van Gods denkwijze met betrekking tot zulke kwesties zijn afgeweken, des te verwarder en onbevredigender ze zijn geworden.

’Passen in een kleine kast’

● Gods Woord verklaart dat de mens rechtstreeks door Jehovah God is geschapen. Maar reeds langer dan een eeuw hebben geleerden die in de evolutie geloven, geprobeerd een ondersteuning voor hun theorie te vinden in de fossiele overblijfselen van levende schepselen. Vaak hebben zij de indruk gegeven dat zij veel bewijzen over ’s mensen veronderstelde ’op apen gelijkende’ voorouders hebben gevonden. Een zo’n veronderstelde voorouder was een klein schepsel, Australopithecus genoemd, dat in Afrika is gevonden. Geleerden zeggen nu echter dat dit niet een voorouder van de mens geweest kan zijn.

Hoeveel fossiele bewijzen zijn er, na alle tientallen jaren van intens onderzoek, bovendien gevonden? In de „1976 Nature/Science Annual” wordt gezegd: „Negen van alle 10 Australopithecinische fossielen bestaan in een tand, en dan nog niet eens een werkelijk goed exemplaar. Voor de rest bestaan de vondsten in brokstukken . . . En ondanks de schijnbare overvloed aan vondsten, zijn ze in werkelijkheid toch bijzonder zeldzaam. Ze passen alle — zonder uitzondering — in een kleine kast. Het is een verbazend moeilijke taak om . . . uitsluitend uit de inhoud van die ene kast hele personen te reconstrueren.”

Ja, hoe moeilijk is het een theorie te bewijzen die niet bewezen kan worden, een theorie die op een leugen is gebaseerd. De bijbel geeft ons de juiste inlichtingen over de wijze waarop de mens hier is gekomen. Die inlichtingen komen van Degene die dit kan weten, Degene die destijds bestond, de Schepper, Jehovah God. De nederige bijbelschrijver erkende dan ook: „Weet dat Jehovah God is. Hij is het die ons heeft gemaakt en niet wijzelf.” — Ps. 100:3.