Christelijke groei op de Filippijnen
DE VEERTIG miljoen vriendelijke mensen van de Filippijnen kan men overal op de 7000 eilanden van dit warme, tropische land aantreffen. Hun land geniet de reputatie tot de vruchtbaarste gebieden op aarde te behoren.
Hun land is ook vruchtbaar voor de verbreiding van degenen die als ware christenen wensen te leven. Er zijn thans meer dan 78.000 mensen op de Filippijnen die hebben verkozen dit predikingswerk tot hun levenswijze te maken. Alleen al gedurende het dienstjaar 1974 hebben meer dan 15.000 van hen zich als opgedragen, gedoopte getuigen van Jehovah bij de christelijke predikingsactiviteit aangesloten. Dat is ongeveer één in elke vijfendertig minuten!
Deze christelijke getuigen van Jehovah komen uit alle maatschappelijke lagen van de bevolking. Velen zijn boeren, vissers en huisvrouwen, anderen zijn doktoren, rechters, leraren en zakenlieden.
Zij hebben ook vele verschillende religieuze achtergronden. De meesten van hen waren vroeger katholiek, maar één bejaarde man in Las Navas, Noord-Samar, was drieënveertig jaar protestants geweest voordat hij in december 1973 door Jehovah’s getuigen werd gedoopt. Een andere man was vijfentwintig jaar achtereen een adventist geweest, terwijl een jonge vrouw acht jaar lang mormoons was geweest. Velen gingen diep in hun vroegere religie op. Een hoogleraar aan een universiteit in Quezon City had acht jaar achtereen onderricht genoten aan een rooms-katholiek seminarium. Een andere persoon was tien jaar lang voorzitster geweest van de katholieke vrouwenbond in Bogo, op Cebu.
WAT HEEFT HEN ERTOE GEBRACHT VAN RELIGIE TE VERANDEREN?
Een vrouw in de provincie Cebu, die lid was geweest van het Marialegioen en het Hart van Jezus, verhaalt als volgt wat ertoe heeft bijgedragen dat zij van religie veranderde: „Door mijn nauwe contact met de priesters en de vromen, kreeg ik veel huichelarij onder hen te zien. Ja, zij zijn toegewijd en vroom, maar er komt veel geharrewar en geroddel en gebruik van onwelvoeglijke taal onder hen voor. Eén officier van het Marialegioen nam op overspelige wijze de man van een medekatholiek, zonder evenwel haar functie te verliezen.”
„Ik begon voor het eerst te ontdekken welk een ontzettend groot verschil er tussen theorie en praktijk bestaat in religie, toen ik na het beëindigen van de middelbare school in het klooster ging”, zegt een jonge vrouw uit General Santos City in Zuid-Mindanao. „Daar in het Dominicaanse klooster merkte ik uit de eerste hand hoe religieuze superieuren en personen die uit een rijke familie komen, een voorkeursbehandeling kregen. Hun neerbuigend minzame houding ten opzichte van nieuwe leden illustreert goed welk een huichelachtige liefde zij beoefenen, in tegenstelling tot de christelijke liefde die zij zo mooi prediken.
Na het klooster verlaten te hebben om onderwijs te geven op openbare scholen, raakte zij teleurgesteld door de verre van ethische praktijken onder openbare functionarissen, die ook belangrijke katholieke lekenleiders waren. Maar „in mei 1974”, zo vervolgt zij, „kreeg ik een gratis traktaat getiteld ’Heeft de religie God en de mens verraden?’, dat door Jehovah’s getuigen werd verspreid. Twee dagen na dit gelezen te hebben, ging ik naar een buurvrouw toe die een Getuige was en wier hartelijke, christelijke gezinsband ik in het geheim voor ons eigen gezin begeerlijk had geacht”. Deze persoon raakte zo enthousiast over de hieruit voortvloeiende bijbelstudie, dat zij vroeg of deze drie uur per dag gehouden kon worden. Zij bezoekt nu anderen om hen te helpen inzien hoe de bijbel het leven verandert van degenen die de bijbelse leer werkelijk opvolgen.
Ja, de tegenstelling tussen de waarheid van de bijbel en de traditionele religieuze gewoonten trekt veel oprechte mensen aan. Maar is dat het enige?
AANGETROKKEN DOOR LIEFDE EN VRIENDELIJKHEID
Velen voelen zich aangetrokken door de hartelijkheid en het geluk welke door Jehovah’s getuigen ten toon gespreid worden. Eén man organiseerde altijd dorps-fiestas op Cebu. Hij zag echter hoe ze, hoewel ze religieus van aard heetten te zijn, een excuus werden voor rauwe pret, dronkenschap en dansen en vaak, op het eind — vechten. Zijn bezoek aan een kringvergadering van Jehovah’s getuigen bracht hem er echter toe het verschil te zien. Hij zei: „Ik zag alleen maar vrede en geluk. Geen vechten, geen roken, geen drinken en geen dansen, en toch waren zij werkelijk gelukkig.”
Een ernstig kreupele man uit Mountain Province kan zich alleen voortbewegen door op zijn handen en voeten te kruipen. Hij was in Dagupan City, om onderwijs voor gehandicapten te volgen, toen een van Jehovah’s getuigen hem een lift in zijn auto aanbood en hem uitnodigde voor een bezoek aan hun plaatselijke Koninkrijkszaal. Zijn kreupele uiterlijk vormde geen belemmering voor de hartelijke, liefdevolle geest die zij jegens hem aan de dag legden. Hij had zo’n waardering voor wat hij onder hen had meegemaakt, dat hij toen hij, in zijn eigen provincie thuiskwam, net zo lang de bergen op en af ging totdat hij de plaatselijke Koninkrijkszaal had gevonden. Hij is nu een gedoopte christelijke Getuige die ondanks zijn handicap actief tot anderen predikt.
Mensen die naar liefde en hartelijke, menselijke vriendelijkheid zoeken, waaraan het in de wereld zozeer ontbreekt, treffen deze aantrekkelijke hoedanigheden, die een kenmerk vormen van het ware christendom, dus vaak onder Jehovah’s getuigen aan. — Joh. 13:35.
HET CHRISTENDOM VERANDERT LEVENS
Er kan verwacht worden dat het ware christendom ook het leven van mensen ten goede verandert wanneer zij het beginnen te beoefenen. Zij worden er zowel in geestelijk als in moreel opzicht door geholpen, terwijl zij er vaak ook fysiek wel bij varen.
Dit wordt duidelijk geïllustreerd in het geval van een vijfennegentigjarige man in Basilan City, die de gewoonte had op buyo-bladeren, gemengd met tabak, kalk en betelnoot, te kauwen. Hij gaf zijn ongezonde gewoonte op zodra hij aan de hand van bijbelse beginselen te weten kwam dat deze onrein was (2 Kor. 7:1). Hij ging ook naar een rechter en liet zijn huwelijk wettelijk registreren ten einde in moreel opzicht rein te zijn in Gods ogen. Men is beslist nooit te oud om veranderingen in zijn leven aan te brengen!
„Ik schaamde mij er niet voor in het openbaar te vechten”, geeft een vrouw in Ilocos Sur over haar vroegere levenswijze toe. „Als ik een meningsverschil had met mijn man, schreeuwde ik en maakte ik alles stuk wat ik maar in mijn handen kon krijgen, met inbegrip van de radio, om maar mijn woede te koelen.” Nadat zij de waarheid uit Gods Woord leerde kennen, vond er een radicale verandering plaats. Hoewel haar man erop tegen was dat zij de bijbel bestudeerde, vocht zij niet meer met hem zoals zij vroeger had gedaan, maar toonde zij zich onderworpen. Dit maakte zo’n indruk op hem, dat ook hij nu belangstelling voor de bijbel toont.
Omdat een meisje in Iloilo meende ouderliefde tekort te komen, liep zij op twaalfjarige leeftijd van huis weg. In Manila leidde zij een afmattend leven, dat gepaard ging met overmatig roken, drinken en het gebruik van drugs, messen en pistolen. Een korte onderbreking thuis, toen zij ook nog een katholieke school bezocht, verergerde haar situatie alleen maar, aangezien zij nu ook lesbisch werd. Toen zij de middelbare school bezocht, begon zij een schuldig geweten te krijgen en vroeg zij zich af wat haar mankeerde. Toen zij haar moeder, haar leraren en haar priester hierover aansprak, kreeg zij alleen maar te horen dat zij „normaal” was.
Ten slotte vroeg zij dit aan een van Jehovah’s getuigen, die niet aarzelde haar te vertellen hoe God zulke dingen beziet en opmerkte dat God Sodom en Gomorra wegens net zo’n immoreel gedrag had vernietigd. Toen zij dit hoorde, zei zij: „Ik was diep in mijn hart getroffen en werd als uit een diepe slaap wakker.” Een studie van de bijbel en oprechte krachtsinspanningen veroorzaakten dat zij geleidelijk veranderingen in haar gedrag aanbracht, totdat zij er op 7 juli 1974 voor in aanmerking kwam de christelijke doop te ondergaan. „Het woord van God is [inderdaad] levend en oefent kracht uit.” — Hebr. 4:12.
WONDERBAARLIJKE GROEI
Uit alle delen van de vruchtbare Filippijnen stromen mensen dus bijeen om God te dienen. De gemeente Del Monte in Quezon City begon in 1949 met 20 personen en is nu uitgegroeid tot vier gemeenten met een totaal van 758 Getuigen. Alleen al gedurende het vorige jaar werden er zeventig personen uit de gemeente Aurora Hill in Baguio City gedoopt. De schitterende vooruitzichten voor christelijke groei in de gehele natie worden weerspiegeld door een bezoekersaantal van ruim 167.000 personen die in maart 1975 bijeenkwamen voor de herdenking van de dood van de Heer — meer dan het dubbele van het aantal Getuigen in dit land!
Dit heeft vanzelfsprekend een geweldige toename in het aantal bezoekers op hun vijf wekelijkse vergaderingen tot gevolg gehad. De reeds genoemde gemeente Aurora Hill heeft haar Koninkrijkszaal sinds 1967 driemaal moeten uitbreiden, en nu dit artikel wordt geschreven, is ze weer met een uitbreiding bezig. Toen het hoofd van een bijzondere hogere school in Pinamalayan, Oriental Mindoro, voor het eerst een vergadering in de Koninkrijkszaal bijwoonde, merkte hij op: „In bijna alle kerken die ik heb bezocht, zijn er meer kerkbanken dan mensen, maar hoewel u slechts een minderheidsgroepering bent, zijn er in uw Koninkrijkszaal gewoon niet voldoende zitplaatsen voor allen die de vergadering willen bijwonen!”
IEDEREEN EEN EVANGELIEPREDIKER
Elke getuige van Jehovah is zich ervan bewust hoe dringend noodzakelijk het is anderen te helpen. Zij weten door hun studie van de bijbel dat wij in de kritieke periode leven vlak voordat God een eind zal maken aan alle goddeloosheid. Dit maakt hun werk dringend, aangezien er mensenlevens bij betrokken zijn. — 2 Petr. 3:3-9.
Aangezien 78.000 verkondigers actief prediken tot een bevolking van ongeveer 40 miljoen, betekent dit dat iedereen gemiddeld slechts ongeveer 513 personen, met inbegrip van kinderen, met de boodschap behoeft te bereiken. En wanneer u beschouwt dat gemiddeld ruim 9000 van deze christenen 75 tot 150 uur per maand aan dit werk besteden, is het niet moeilijk in te zien hoe wijdverbreid en doeltreffend dit kan zijn. Dus ook al is hun landstotaal minder dan dat van een van de grote katholieke parochies in Groot-Manila (één parochie heeft naar verluidt 100.000 leden met slechts één priester), zijn zij letterlijk in staat de gehele natie met hun prediking te bereiken.
Het voorgaande is slechts een greep uit de ervaringen in verband met de vele duizenden op de Filippijnen die gunstig op het goede nieuws over Gods koninkrijk reageren. Als dit verslag over de toegewijde activiteit en persoonlijke belangstelling voor anderen, zoals deze door de Filippijnse christenen aan de dag worden gelegd, u aantrekt, waarom zou u dan niet trachten met Jehovah’s getuigen in uw eigen omgeving in contact te komen? Het christendom bloeit onder al deze christenen, niet alleen op de vruchtbare Filippijnen, maar op de gehele bewoonde aarde.