Is het een zonde van religie te veranderen?
HET is prijzenswaardig om aan de ware aanbidding vast te houden. De apostel Paulus gaf Timótheüs de raad ’te blijven in de dingen die hij van kindsbeen af had geleerd’. — 2 Tim. 3:14, 15.
Zei Paulus hier tegen Timótheüs dat hij aan de religie van zijn ouders moest vasthouden ongeacht wat voor religie het was? Dat zou niet redelijk zijn, want toen Paulus enkele jaren daarvóór bemerkte dat de ’overleveringen van zijn vaderen’ niet in overeenstemming waren met de Schrift, was hij zelf van religie veranderd (Gal. 1:14-17). Paulus kende Timótheüs’ achtergrond en wist dat hij van kindsbeen af in „de heilige geschriften” was onderwezen (2 Tim. 3:15; 1:5). Hij bewandelde de weg der waarheid, en daarom moest hij daarbij ’blijven’ en er niet van afwijken.
Hebt u, ongeacht hoe oprecht u van mening bent dat ook u de waarheid hebt, de leringen van uw kerk vergeleken met de „heilige geschriften”, de bijbel, om te zien of ze ermee overeenstemmen? Hebt u dezelfde religie als Timótheüs, als Paulus, als Jezus? Wat zou u doen als u na een eerlijk onderzoek zou bemerken dat uw religie niet langer vasthoudt aan het oorspronkelijke christendom dat door Jezus Christus werd onderwezen? Zou het niet redelijk zijn dat u dan van religie veranderde? Als u, na tot de overtuiging gekomen te zijn dat uw huidige religie God niet behaagde, niet van religie veranderde, zou er dan zelfs niet gezegd kunnen worden dat dit op zich een zonde was? De Heilige Schrift zegt ons: „Indien iemand . . . weet hoe hij het juiste moet doen en het toch niet doet, is het hem tot zonde.” — Jak. 4:17.
Veel oprechte mensen hebben zo’n eerlijk onderzoek ingesteld en hebben de grote stap gedaan om van religie te veranderen. Als u hun ervaringen vergelijkt met wat uzelf in uw religie hebt opgemerkt, zou dit u kunnen helpen uw eigen manier van aanbidding naar juiste waarde te schatten. Wij hopen oprecht dat dit het geval zal zijn.
NIET TROUW AAN JUISTE BEGINSELEN
Een drieënzestigjarige man uit de stad Cavite schrijft: „Als katholiek voelde ik mij vrij te doen waar ik zin in had. Hoewel mijn vrouw en ik samenleefden zonder officieel gehuwd te zijn, heeft niemand hier ooit naar geïnformeerd en ook hebben wij nooit enige raad gekregen die erop neerkwam dat wij wettelijk moesten trouwen. Ik heb van mijn parochiepriester zelfs het voorrecht gekregen koster van de kerk te zijn, een positie die ik tien jaar lang heb bekleed. Pas toen ik met Jehovah’s getuigen de bijbel begon te bestuderen, besefte ik dat wij niet rein waren in Gods ogen en dat wij een officieel huwelijk moesten sluiten. Ik ontdekte ook dat mijn wereldse werk niet in overeenstemming was met de bijbel. Pas nadat wij getrouwd waren en nadat ik veranderingen had aangebracht in mijn wereldse werk, werd ik als een van Jehovah’s getuigen aanvaard en in 1970 werd ik als zodanig gedoopt.” ’Voelt u zich vrij’ te doen waar u zin in hebt, of staat uw religie erop dat u zich strikt aan bijbelse beginselen houdt? — Hebr. 13:4; 1 Kor. 6:9, 10.
Een man in de stad Caloocan zegt: „In plaats dat mijn lidmaatschap van de ’Zwarte Rozenkrans’-vereniging mij geestelijk opbouwde, leidde het mij tot zwaar drinken, roken en gokken, terwijl het mij in danszalen deed belanden. Als katholiek had ik nog nooit een bijbel in handen gehad. Ook had ik nog nooit de naam van God horen noemen. Toen mijn oom, een van Jehovah’s getuigen, de bijbel met mij bestudeerde, besefte ik wat werkelijk christendom betekende en vond ik vrede des geestes door met mijn slechte gewoonten te breken.” Tot wat voor soort van gewoonten wordt u als gevolg van uw religieuze omgang aangemoedigd? — Ef. 4:20-24.
LEERSTELLINGEN NIET OP DE BIJBEL GEBASEERD
Een vroeger lid van de Onafhankelijke Filippijnse Kerk in Negros Occidental zegt dat hij als jongeman „altijd toezag hoe er op Allerheiligen kaarsen en voedsel voor ons huisaltaar werden neergezet. Er werd mij toen verteld dat het voedsel later koud werd doordat de zielen erover heen waren gezweefd en het hadden aangeraakt. Dit zat mij jaren dwars, totdat Jehovah’s getuigen mij aan de hand van Genesis 2:7 en Numeri 23:10 aantoonden dat de ziel de mens zelf is en dat de doden geen bewustzijn bezitten en niet terugkeren om mensen te bezoeken.”
Een jonge vrouw in de stad Davao, die op een katholieke school was geweest, vond het moeilijk de drieëenheidsleerstelling te aanvaarden. Na de onbevredigende antwoorden die zij van haar katholieke onderwijzers had ontvangen, was zij verbaasd over het eenvoudige, rechtstreekse bijbelse antwoord dat zij van Jehovah’s getuigen ontving: De Drieëenheid wordt helemaal niet in de bijbel geleerd (Mark. 12:29, 30; Joh. 14:28). Gedesillusioneerd zei zij: „De kerkelijke leiders dienen de waarheid te spreken en deze te volgen. Valse leerstellingen en het verbergen van de waarheid hebben mij genoopt zelf de bijbel te bestuderen.” Hebt ú de bijbel zelf bestudeerd om te zien of uw kerkelijke leiders leren wat erin staat?
LIDMATEN WORDEN NIET ONPARTIJDIG BEHANDELD
Een man die een katholieke opvoeding had gehad, merkte op dat in de kerk „alles gekunsteld was, terwijl de rijken met egards werden behandeld en men zich weinig gelegen liet liggen aan de armen”. Een jonge katholieke student in de stad Baguio zegt: „Er was onder ons geen liefde, vrede, gelijkheid en eenheid. De priesters worden altijd geëerd en ’Vader’ genoemd.” Een inwoner van Quezon City, die de plaatselijke religie Iglesia ni Kristo aanhing, zag hetzelfde: „Er is een groot verschil tussen leken en geestelijken, tussen predikanten en luisteraars.”
Toch heeft Jezus gezegd: „Gij moet u geen Rabbi laten noemen, want één is uw leraar, terwijl gij allen broeders zijt. Noemt bovendien niemand op aarde uw vader, want één is uw Vader, de Hemelse” (Matth. 23:8, 9). Waar kan zulk een gelijkheid en broederschap worden gevonden? De bovengenoemde personen troffen deze onder Jehovah’s getuigen aan. „Zij behandelen elkaar gelijk”, zegt een van hen. „Zij zijn allemaal christelijke broeders en zusters, waar zij zich ook op aarde bevinden”, merkt een ander op. Na in oktober 1969 hun internationale congres in Manila bijgewoond te hebben en ware broederschap in werking te hebben gezien, zei de jonge student uit Baguio: „Hier is eindelijk de liefde, vrede, gelijkheid en eenheid waarnaar ik heb gezocht.”
WERKELIJKE LIEFDE ONTBREEKT
Jezus heeft gezegd: „Hieraan zullen allen weten dat gij mijn discipelen zijt, indien gij liefde onder elkaar hebt” (Joh. 13:35). Een dame uit de stad Pasay, die God oprecht wilde dienen, zocht in haar kerk naar dit kenmerk van het christendom. Zij zei evenwel: „Mijn pogingen waren vergeefs, omdat er geen liefde onder de leden bestond. Er werd bij het uitgaan van de kerk veel gedrongen en geduwd, hetgeen tot ruzies en gekwetste gevoelens leidde.” Een zondagsschoolonderwijzer in de Onomwonden-Evangeliekerk zei zijn lidmaatschap op als gevolg van de onenigheid en kleingeestige ruzies onder de predikanten. Een jong echtpaar in Negros Occidental zei over hun mede-kerkgangers: „Het lijkt wel alsof zij op je letten om fouten te vinden in plaats dat zij je willen helpen.” Hebt u deze dingen in uw kerk opgemerkt?
Deze mensen en vele anderen hebben een andere geest onder Jehovah’s getuigen opgemerkt. Een vrouw in Manila zei: „Stel je eens voor! Jehovah’s getuigen hebben mij twee jaar lang geregeld bezocht, terwijl de priester mij in mijn hele leven als katholiek nog niet één keer thuis heeft opgezocht.” Na zijn eerste vergadering bij de Getuigen merkte een ander op: „Ik werd door zoveel mensen benaderd en begroet en werd aan minstens evenveel personen voorgesteld. Wat een tegenstelling met de Katholieke Kerk, waar iedereen aan zichzelf wordt overgelaten!” Een ander merkte op: „Toen ik mijn eerste vergadering bijwoonde, schudde ik veel handen en werd ik hartelijk verwelkomd. Later, toen ik ziek werd, bezocht de opziener mij in het ziekenhuis, terwijl de broeders in al mijn behoeften voorzagen.” Een dame die in oktober 1969 hun „Vrede op aarde”-congres bijwoonde, verbaasde zich erover dat, hoewel het overvol was, „er helemaal niet werd gedrongen; iedereen verleende vriendelijk voorrang en men begroette elkaar blij”. — 1 Joh. 4:7-11, 20.
EEN VERANDERING TEN GOEDE
Spijt het deze mensen dat zij van religie zijn veranderd? Integendeel! Luistert u maar naar wat slechts enkelen van hen hierover te zeggen hebben:
„Mijn vrouw was moeilijk in de omgang en wij waren uiteengegaan. Ik was van plan met een andere vrouw te trouwen toen ik Jehovah’s getuigen ontmoette. Na geleerd te hebben hoe God de heiligheid van het huwelijk beziet, keerde ik naar mijn vrouw terug, en nu zijn wij beiden gelukkig dat ik heb geleerd juiste beginselen te volgen.”
„Mijn beste vriend had zelfmoord gepleegd wegens onoverkomelijke problemen, en als gevolg hiervan stond ik op de rand van een zenuwinzinking. Herhaaldelijke gebeden richtten niets uit. Pas nadat ik de bijbel met Jehovah’s getuigen was gaan bestuderen, herwon ik het vertrouwen in mijzelf en in God. Geleidelijk aan verdween mijn nervositeit. Voor de eerste keer in mijn leven voelde ik dat ik een doel in het leven had.”
In plaats dat deze mensen schuldgevoelens hadden doordat zij van religie veranderd waren, zijn zij door de waarheid van Gods Woord die in hun leven werkzaam was, bevrijd van vrees, neerslachtigheid en slechte gewoonten!
GEEN OP ZICHZELF STAANDE GEVALLEN
De personen over wie u hier gelezen hebt, zijn slechts enkelen van de 9908 mensen die alleen al op de Filippijnen gedurende de afgelopen anderhalf jaar deze verandering in hun leven door de waterdoop hebben gesymboliseerd, hetgeen neerkomt op 550 personen per maand! Duizend achthonderd en vijfendertig van hen werden op slechts één dag gedoopt, namelijk op 24 oktober 1969, tijdens Manila’s „Vrede op aarde”-congres van Jehovah’s getuigen! Zij zijn slechts enkelen van een grote schare van mensen die de kerken over de gehele wereld verlaten, niet om atheïsten te worden, maar om werkelijke christenen te worden. In de afgelopen twee jaar hebben meer dan 250.000 personen over de gehele wereld deze verandering in hun leven aangebracht.
Deze getallen worden nog indrukwekkender wanneer wij in aanmerking nemen dat iemand voordat hij voor de doop wordt aanvaard, zorgvuldig een voorgeschreven studiecursus in de bijbel heeft gevolgd, die gewoonlijk minstens zes maanden heeft geduurd, en dat hij definitieve veranderingen in zijn leven heeft aangebracht om zich naar Gods rechtvaardige wetten te schikken.
Dit is echter nog niet alles. Een ieder van deze vele duizenden tracht werkelijke liefde voor ouders, familieleden en buren aan de dag te leggen door hun aan te bieden hen te helpen God op aanvaardbare wijze te dienen. Zij zullen vandaag of morgen ook bij u aan de deur komen. Zou het, nu u weet hoe ernstig zij hun religie opvatten, van uw zijde niet verstandig zijn wanneer u naar hen luisterde en Gods Woord met hen bestudeerde? Wanneer u dit doet, zult u gaan beseffen dat het ware christendom bijzonder levend is en gedijt, niet alleen op de Filippijnen, maar op de gehele bewoonde aarde!