Hoe goed kent u uw kind?
WANNEER een ouder elke dag met zijn kind samen is, vanaf de eerste levensdagen totdat het een tiener is geworden, geeft dit hem gewoonlijk het gevoel dat hij zijn kind kent. Zoals vele ouders echter hebben ontdekt, betekent samenzijn met een kind op zichzelf nog niet dat een ouder weet wat er in zijn geest omgaat.
Sommige ouders gaan zo volledig in hun persoonlijke belangen op dat hun kind, wat zijn denkwijze betreft, een vreemde voor hen is. Zij zijn geschokt als het in moeilijkheden geraakt of wegloopt om als een hippie te leven. Zij kunnen niet inzien in welk opzicht zij ten aanzien van hun kind in gebreke zijn gebleven.
Weet u wat er in de geest van uw kind omgaat? Bent u ooit alleen met uw kind, zodat het zich vrij kan voelen te zeggen wat het op het hart heeft? Gaat u wel eens samen wandelen, u alleen met uw kind, in een stadspark, op het strand of ergens op het platteland? Knapt u samen karweitjes op die thuis gedaan moeten worden? Dit zijn gelegenheden om het kind aan het praten te krijgen en te weten hoe het denkt. U moet echter meer doen dan alleen maar luisteren.
Het contact moet wederzijds zijn, waarbij een ouder luistert naar wat zijn kind op het hart heeft en waarbij hij het kind ook inlichtingen geeft die het zullen helpen zijn denkwijze op dusdanige wijze te vormen als het beste voor hem is. Het heeft bijvoorbeeld een realistische zedenwet nodig, waarop het zich als een betrouwbare gids kan verlaten. Zonder dergelijke gedragsregels kan het als een boot worden die van zijn ankers is geslagen en op de rotsen te pletter loopt. Vele jonge mensen hebben hun leven verwoest en hun ouders verdriet aangedaan door te trachten zonder morele maatstaven te leven.
Door uw kind te helpen de hoge morele maatstaven van de bijbel te leren respecteren kunt u hem een realistische zedenwet geven. Wanneer u met uw kind van gedachten wisselt, trekt het voordeel van uw rijpheid en ervaring. In de dagen van Mozes raadde God de Israëlitische vaders aan aldus met hun zonen om te gaan. Hij zei: „Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn; en gij moet ze uw zoon inscherpen en erover spreken wanneer gij . . . neerligt en wanneer gij opstaat” (Deut. 6:6, 7). In deze regeling besteedt een ouder tijd aan zijn kind, waarbij hij een opbouwend wederzijds contact tot stand brengt. Hij prent het kind de wijsheid en voortreffelijke morele maatstaven van Gods Woord in.
Als u samen karweitjes opknapt, kunt u veel leren door aan uw kind vragen te stellen. Indien u bijvoorbeeld een opgedragen christen bent, kunt u door vragen te stellen, te weten komen of uw kind werkelijk gelooft of wij in de „laatste dagen” van dit huidige samenstel van dingen leven, zoals door de bijbelse profetieën te kennen wordt gegeven (Matth. 24:3-14; 2 Tim. 3:1-5). U kunt te weten komen of het gelooft dat Gods koninkrijk een werkelijkheid is. U kunt nagaan of uw kind begrijpt wat het loskoopoffer van Jezus Christus inhoudt en waarom het noodzakelijk is het goede nieuws van Gods koninkrijk te prediken. U kunt te weten komen hoeveel het kind werkelijk van Gods Woord der waarheid begrijpt.
Indien u een opgedragen christen bent, neemt u uw kind naar alle waarschijnlijkheid geregeld mee naar de gemeentevergaderingen, maar begrijpt het kind ook waarom het bezoeken van deze vergaderingen zo noodzakelijk is? Bent u er zeker van dat het er voldoende waardering voor heeft dat het ze zal blijven bezoeken als het ouder wordt? Als uw kind met u meegaat om anderen over het goede nieuws van het Koninkrijk te vertellen, begrijpt het dan werkelijk waarom het dit dient te doen? Doet het dit uit liefde voor God en omdat bij hem het verlangen is gerijpt anderen te helpen kennis over het Koninkrijk te verkrijgen?
Door een wederzijds contact met uw kind tot stand te brengen, kunt u te weten komen hoe het over dingen denkt die voor u belangrijk zijn en ook voor uw kind belangrijk dienen te zijn. U kunt liefdevolle aanmoediging en raad geven. Uw kind zal zich op zijn beurt vrij voelen u met zijn persoonlijke problemen te benaderen, omdat het weet dat u zult luisteren.
De tijd om met het tot stand brengen van een goed contact te beginnen, is als het kind nog jong is. Wanneer het dan ouder wordt, zal het natuurlijker voor het kind zijn zijn gevoelens en gedachten aan u kenbaar te maken. Is er echter eenmaal een gespreksbarrière ontstaan, dan is het moeilijk deze te doorbreken. Het kind zal vermoedelijk het gevoel hebben dat er een onoverbrugbare kloof tussen hem en zijn ouders bestaat.
Als kinderen tieners worden en zij de kloof tussen de kinderjaren en de volwassenheid beginnen te overbruggen, vinden er merkbare veranderingen in hun lichaam plaats. Deze veranderingen zijn van invloed op hun gedachten en emoties. Het is een tijd waarin zij rijpe en evenwichtige raad van hun ouders nodig hebben. Het is een tijd waarin zij een deugdelijke zedenwet nodig hebben om een juiste gedragslijn te kunnen volgen.
Als de ouders door hun opvoeding een goed fundament hebben gelegd, zal het kind in staat zijn morele schipbreuk te vermijden. De bijbel zegt derhalve zeer terecht: „Leid een knaap op overeenkomstig de weg voor hem; ook als hij oud wordt, zal hij er niet van afwijken.” — Spr. 22:6.
Als een vader met een kind praat, zal er vermoedelijk weinig tot stand gebracht worden wanneer hij gaat zitten en zegt: „Wel, zoon, ik wil eens met je praten. Ik wil graag weten hoe je over verschillende dingen denkt.” Het zou voor beiden doeltreffender zijn wanneer zij met elkaar praten als zij samen iets prettigs doen, zoals samen in de frisse buitenlucht wandelen of aan een hobby werken. Door af en toe een vraag te stellen, kan de vader de jongen er geleidelijk toe brengen zijn gedachten kenbaar te maken. Onder zulke ontspannen en prettige omstandigheden zal het kind er waarschijnlijk gemakkelijker toe komen zijn denkpatroon te openbaren dan wanneer de vader hem met een kwellende volharding aan een streng kruisverhoor onderwerpt. Een moeder kan hetzelfde met haar dochter doen als zij samen met iets bezig zijn, zoals naaien aan een jurk of koken. Door af en toe een suggestieve vraag te stellen, kan het gesprek in zodanige richting worden geleid dat de dochter haar gedachten zal openbaren.
Ook al groeien kinderen bij hun ouders op, toch hebben zij een eigen geest. Zij zijn individuele personen met een vrije wil. Hun ouders kunnen hen niet als marionetten besturen, maar zij kunnen helpen hun denkvermogen te vormen, zodat het een goed patroon volgt. Hiervoor is het niet alleen nodig dat er vroeg met de opleiding wordt begonnen, maar ook dat ouders en kinderen ongedwongen en vrij met elkaar spreken. Hoe zouden ouders anders in staat zijn hun kinderen goed te leren kennen?