Onze broeders aansporen door onze eigen ijver
Jezus Christus legde goddelijke ijver voor het huis van zijn Vader aan de dag, zoals bijvoorbeeld toen hij degenen die de tempel tot een rovershol hadden gemaakt, eruit dreef (Joh. 2:13-17). Na Pinksteren toonden zijn apostelen zo’n vurige ijver dat zij ervan werden beschuldigd de bewoonde aarde ondersteboven te hebben gekeerd (Hand. 17:6). En Paulus kon aan de christenen in Korinthe schrijven: „Uw ijver heeft de meesten van hen aangespoord.” — 2 Kor. 9:2.
IJver is afwisselend gedefinieerd als een vurige geestdrift voor een zaak of een persoon; als een intens verlangen het een of andere doel te bereiken. Er wordt ook naar verwezen in de betekenis van vastberadenheid, enthousiasme, toewijding en vuur. Ten einde onze christelijke broeders ertoe aan te sporen ijverig voor Jehovah te zijn, dienen wij die soort van ijver te bezitten. Dit is een ware ijver, een oprechte, welgemeende belangstelling voor de eer van God en het geestelijke welzijn van de mensheid. Zonder een dergelijke ijver kan er geen sprake zijn van een overwinning, van een vervolmaakte christelijke persoonlijkheid, van een blijvende beloning of van christelijke geloofsdaden. Christenen zijn tot een ijverige activiteit in verband met de Heer geroepen. Deze soort van ijver geeft christenen het verlangen hun geest en persoonlijkheid met die van Christus in overeenstemming te brengen. Wanneer wij die soort van ijver bezitten, zullen wij onze broeders tot ijverige dienst aansporen.
Willen wij onze broeders tot ijver aansporen, dan is het eveneens goed ervoor te zorgen dat wij geestelijke waarden zien zoals ze in werkelijkheid zijn, zonder ze met schoonschijnende surrogaten te verwarren. Wij moeten inzien wat werkelijk belangrijk is en het niet verwarren met wat aannemelijk doch van secundair belang is. Wat evenmin over het hoofd gezien moet worden, is het voortreffelijke voorbeeld van de volle-tijddienst — als een gewone of speciale pionier, als een zendeling of een lid van de Bethelfamilie — dat onze broeders tot ijverige dienst kan aansporen. — Matth. 6:33; Mark. 10:28-30.
Voor ware christelijke ijver is veel energie nodig. Deze uiterst belangrijke energie of kracht wordt in stand gehouden door de waarheid uit Gods Woord tot zich te nemen, want het is levend en oefent kracht uit (Hebr. 4:12). Wij moeten Gods Woord derhalve dagelijks bestuderen en erover mediteren, zodat het, net zoals het geval was met Jeremia, „als een brandend vuur” zal worden, „opgesloten in [onze] beenderen”. — Jer. 20:9; Rom. 15:4.
Ten einde onze christelijke ijver in stand te houden, moeten wij erop letten niet om te gaan met mensen wier slechte gewoonten onze ijver kunnen doven en deze van zijn vuur beroven. Omgang met twijfelaars kan niet alleen onze ijver doen verkoelen, maar deze zelfs uitdoven. „Mooi weer”-christenen kunnen ons gemakkelijk ontmoedigen om op warme, koude of regenachtige dagen ijverig dienst te verrichten. — 1 Kor. 15:33.
Blijf een goed geestelijk inzicht ontwikkelen, het waarnemingsvermogen op grond waarvan men altijd in staat is onderscheid te maken tussen waarheid en dwaling, tussen goed en kwaad. Ten einde onze ijver te behouden, moeten wij ook de tegenwoordigheid van de dag van Jehovah in gedachte houden. Ja, wanneer wij ons van Armageddons nabijheid bewust zijn, zal dit een waarschuwing voor ons vormen en ons helpen onze brandende christelijke ijver te behouden, terwijl wij onze broeders aansporen.