Blijf hoopvol vooruitzien
DE VOORZICHTIGE autobestuurder kijkt onder het rijden steeds even door zijn achteruitkijkspiegel. Dit doet hij vooral als hij op een andere baan wil gaan rijden, een zijweg wil inslaan of wil gaan stoppen. Maar houdt hij zijn aandacht op die achteruitkijkspiegel gevestigd? Volstrekt niet! Zijn ogen en zijn aandacht zijn hoofdzakelijk op de weg voor hem gevestigd.
Allen doen er goed aan dit voorbeeld van de voorzichtige autobestuurder te volgen. Wij doen er vooral goed aan deze raad in gedachten te houden als wij bemerken dat wij bij de negatieve dingen van het verleden willen blijven stilstaan. Wij kunnen er profijt van trekken door van tijd tot tijd terug te zien. Maar wij dienen niet bij deze dingen te blijven stilstaan zodat ze wat vóór ons ligt overschaduwen.
Om een voorbeeld te geven: U kunt door een ramp, zoals een brand, vloed of tornado, uw huis verloren hebben. Of misschien hebt u door een financiële strop al uw spaarpenningen verloren, of misschien is iemand van wie u veel hield, plotseling gestorven. Het helpt niets of men al bij deze ongelukkige omstandigheden blijft stilstaan, doch schenkt alleen verdriet. Ook al kunt u nu zien hoe een rampspoed vermeden had kunnen worden, dan is dit nog geen reden om uzelf te kwellen door erbij stil te blijven staan, alsof u uw fout zou kunnen herstellen door uzelf diep ongelukkig te maken. Trek indien mogelijk voordeel van de slechte ervaringen in het verleden. Laat ze u een beter oordeel geven en maken dat u voorzichtiger bent. Maar verheug u vervolgens in de zegeningen die thans uw deel zijn.
In de Hebreeuwse Geschriften wordt verteld over personen die de fout maakten bij vroegere rampspoeden te blijven stilstaan. Zo waren er bijvoorbeeld enkele joden die na hun terugkeer uit Babylonische ballingschap bepaalde zelf opgelegde vasten onderhielden, klaarblijkelijk om te treuren over de rampspoeden die zij en hun land van de zijde van de Babyloniërs hadden geleden. Maar Jehovah God wees hen bij monde van zijn profeet Zacharia hierover terecht. Hun werd gezegd vooruit te zien naar de vreugden en de voorspoed die in het verschiet lagen, wanneer „de pleinen der stad vol [zullen] zijn van jongens en meisjes, die daar spelen”. — Zach. 7:1–8:15.
Ook kan de ongezonde neiging bestaan om achteruit in plaats van vooruit te zien wanneer iemand ons onrecht heeft aangedaan en ons misschien op de een of andere wijze diep heeft gekrenkt. Is het verstandig om naar dit voorval te blijven terugkijken en ons er diep ongelukkig door te laten maken? Beslist niet! Het zou veeleer vriendelijk en verstandig zijn om te vergeven en te vergeten. Zie vooruit naar betere betrekkingen met die persoon. U zult zich er des te beter door voelen en ook de andere persoon zal er voordeel van trekken.
Jehovah God heeft in dit opzicht stellig een prachtig voorbeeld gegeven. De bijbel vertelt ons dat „zover het Oosten is van het Westen, zover doet Hij onze overtredingen van ons”. Hij blijft er niet naar terugzien en evenmin dienen wij te blijven terugzien naar de overtredingen die anderen tegenover ons hebben begaan. — Ps. 103:12; Ef. 4:32.
Wij zouden kunnen zeggen dat de raad om vooruit te blijven zien wel in het bijzonder van toepassing is op allen die in de voetstappen van Jezus Christus zijn gaan treden. Zoals Jezus waarschuwde: „Niemand die zijn hand aan de ploeg heeft geslagen en ziet naar de dingen die achter zijn, is goed geschikt voor het koninkrijk Gods.” Iedereen die verlangend terugkijkt naar de dingen die hij heeft opgegeven om een volgeling van Jezus Christus te zijn, zou daarmee te kennen geven dat hij er spijt van heeft dat hij een volgeling van Christus is geworden. Zo iemand zou stellig niet geschikt zijn voor het koninkrijk Gods. — Luk. 9:62.
De apostel Paulus gaf ons een prachtig voorbeeld wat het vooruitzien betreft. Nadat hij over zijn voorrechten en geloofsbrieven als een deel van het joodse samenstel van dingen heeft verteld, zegt hij vervolgens: „Ja, wat dat aangaat, ik beschouw alle dingen ook werkelijk als verlies wegens de uitnemende waarde van de kennis van Christus Jezus, mijn Heer. Om zijnentwil heb ik het verlies van alle dingen aanvaard en ik beschouw ze als een hoop vuil . . . De dingen die achter mij liggen vergetend en mij uitstrekkend naar de dingen die vóór mij liggen, streef ik naar het doel”, het doel dat vóór hem lag. — Fil. 3:8, 13, 14.
Dit wil niet zeggen dat wij de zegen van herinneringen moeten onderschatten. Toen de apostel Paulus dagen, maanden en jaren in de gevangenis te Rome doorbracht, heeft hij ongetwijfeld met genoegen teruggezien op de vele vreugdevolle en vruchtbare ervaringen die hij had opgedaan tijdens de prediking van het goede nieuws van Gods koninkrijk aan de mensen der natiën (2 Tim. 4:7). En zo kunnen allen die God al een aantal jaren hebben gediend, met vreugde terugzien op de weg waarop God hen heeft geleid. Maar terzelfder tijd beseffen zij ook dat de meest gezegende tijden nog vóór hen liggen, wanneer Gods wil op aarde geschiedt zoals in de hemel en wanneer er geen dood, noch verdriet, noch geschreeuw, noch pijn meer zal zijn. — Matth. 6:10; Openb. 21:4.
Hoewel christenen altijd al reden hebben gehad om vooruit te zien, geldt dit thans meer dan ooit en is er zelfs een factor van dringendheid mee verbonden. Nadat Jezus zijn discipelen had verteld over de rampspoed die in de eerste eeuw over Jeruzalem zou komen, zei hij: „Laat de man die zich op het dak bevindt, niet naar beneden komen om de goederen uit zijn huis te halen; en laat de man die op het veld is, niet naar het huis terugkeren om zijn bovenkleed op te halen” (Matth. 24:17, 18). Is dit niet zelfs nog dringender in de „laatste dagen” van het huidige samenstel van dingen? Net zo belangrijk is de waarschuwing die Jezus gaf: „Denkt aan de vrouw van Lot.” Zij was gewaarschuwd niet achterom te zien, maar gaf geen gehoor aan die waarschuwing en dit kostte haar haar leven. Zij keek ongetwijfeld met verlangen terug. Verval niet in haar fout! — Luk. 17:32.
Wees verstandig, sla acht op de raad van Gods Woord en blijf vooruitzien. Vergeet de dingen die achter u liggen, wat het ook moge zijn: ongelukkige omstandigheden, fouten, beledigingen of stoffelijke dingen boven hetgeen nodig is. Verheug u over de tegenwoordige zegeningen en zie hoopvol vooruit naar de zegepraal van rechtvaardigheid, wanneer „aan wat vroeger was, . . . niet gedacht [zal] worden”. — Jes. 65:17.