Congressen zijn ook voor kinderen!
„EEN niet te beschrijven aanblik”, zo luidde het commentaar van een verslaggever. „Kinderen met stralende gezichten, jeugd, een en al blijheid.” Het was tijdens een speciale zitting van de internationale vergadering van Jehovah’s getuigen in 1941 te St.-Louis, in de Amerikaanse staat Missouri, dat ongeveer 15.000 jonge mensen in de leeftijd van vijf tot achttien jaar van hun plaatsen in de voorste gelederen van een groot aantal toehoorders opstonden en ermee instemden aan het verbreiden van de Koninkrijksboodschap aan anderen een aandeel te hebben. Zij ontvingen ieder een gratis exemplaar van het boek Kinderen.
Bedenk eens dat deze groep van personen nu de leeftijd van tweeëndertig tot vijfendertig jaar heeft bereikt en velen van hen vaders en moeders met gezinsverantwoordelijkheden zijn. En afgezien daarvan is er nog een menigte vaders en moeders in deze leeftijdsgroep die het totale aantal Koninkrijkspredikers over de gehele wereld hebben helpen vermeerderen tot een getal dat nu bijna elf maal het totaal van 106.137 in 1941 bedraagt. Eén manier waarop al deze verantwoordelijke christelijke ouders hun rijpheid demonstreren is, door liefdevolle aandacht te besteden aan het geestelijke welzijn van hun kinderen.
Bij deze speciale aandacht en godvruchtige belangstelling kan heel goed het bezoek van een van de komende congressen zijn inbegrepen — een bezoek door het hele gezin. Waarom niet? Is het niet een feit dat de congresprogramma’s zo schitterend zijn ontworpen dat ze zowel jong als oud tot voordeel strekken? En is het niet welbekend dat de bijbelse drama’s die tijdens deze congressen op het podium worden opgevoerd, een enorme indruk op kinderen en jongeren maken?
VOORDELEN VOOR KINDEREN
Het bijwonen van congressen blijkt voor jonge mensen altijd heel nuttig te zijn. Zij bemerken dat het dienen van Jehovah God niet het alleenrecht is van volwassenen, ja, dat er in feite grote aantallen kinderen zijn die veel belangstelling hebben voor de vergaderingen in de Koninkrijkszaal, voor bijbelstudie en voor de velddienst van huis tot huis. De aanwezigheid van kinderen die kijken en luisteren naar hetgeen er op het podium wordt gedaan en gezegd, heeft dikwijls verreikende gevolgen. Neem bij voorbeeld eens het geval van de vrouw die kwam vragen of iemand een bijbelstudie in haar huis wilde leiden. Wat bracht haar hiertoe? Welnu, een van haar dochtertjes bezocht uit nieuwsgierigheid een van de programmaonderdelen tijdens het congres dat in 1966 in Panama werd gehouden. Wat zij zag en hoorde bleek zo’n indruk op haar te hebben gemaakt dat haar moeder toch eens moest weten wat er eigenlijk aan de hand was.
Nog iets: op het congres ontmoeten kinderen andere jongeren die reeds als pioniers in de volle-tijddienst werkzaam zijn. Zij horen hun ervaringen uit de eerste hand; zij worden met geestdrift vervuld wanneer zij horen hoe met schapen te vergelijken personen worden gevonden en liefdevol naar de schaapskooi of organisatie van de Heer worden geleid. Hun jonge geest gaat zich op het meest waardevolle beroep, de pioniersdienst, richten. Het werpt stellig veel voordelen af uw kinderen met zulke voortreffelijke medegetuigen te laten omgaan!
Sommige ouders denken misschien dat hun tieners of jongere kinderen zo weinig belangstelling voor de bijbelse boodschap hebben dat het weinig zin heeft hen naar een congres mee te nemen. Maar een congres is misschien net iets wat zij nodig hebben! In één geval wilde een jong meisje nooit bij de bijbelstudie die bij haar moeder werd geleid, aanwezig zijn. Zij werd echter uitgenodigd mee naar een congres te gaan. Zij stemde toe en was zo verrast door hetgeen zij zag en hoorde dat zij onmiddellijk belangstelling kreeg voor studie en de vergaderingen. Slechts zes maanden later begon zij met de predikingsdienst van deur tot deur. Zij geeft nu ook doeltreffend getuigenis aan haar klasgenootjes.
IEDEREEN MOET PLANNEN MAKEN
Wil uw gezin gezamenlijk de zegeningen van het congres smaken, dan moeten er plannen worden gemaakt. Of er ook nog andere congressen kunnen worden bezocht, zal afhangen van het aantal beschikbare vakantiedagen die zowel de ouders als de kinderen hebben. Ook moeten van tevoren regelingen met werkgevers worden getroffen. Maar het belangrijkste van alles is misschien wel dat het gezin geld voor de reiskosten opzij moet leggen. Als hier vroeg genoeg mee wordt begonnen en er ondanks de verleidingen van een materialistische wereld getrouw de hand aan wordt gehouden, zullen er wat dit aangaat geen moeilijkheden zijn.
Ook kinderen kunnen in dit opzicht meehelpen. Inderdaad, het zou van hun zijde werkelijk van waardering getuigen als zij zich enigszins om het welslagen van het financiële aspect zouden bekommeren. Wereldse kinderen bezitten deze waardering niet en vragen steeds om meer zonder hun ouders enige werkelijke dankbaarheid te betonen. De houding van godvruchtige jongeren is anders. Zij bezitten een evenwichtige kijk. Zij bedenken wat er allemaal bij betrokken is en trachten de last van hun liefhebbende ouders te verlichten.
Uit Australië komt bij voorbeeld het bericht van een elfjarige jongen die elke morgen om vijf uur opstond om vóór schooltijd lege flessen te verzamelen; in de avond verkocht hij kranten, maaide grasperken en verrichtte andere werkjes voor de buren, zodat hij de reis naar het congres zelf kon bekostigen. En wat zijn negenjarige zusje deed, is niet minder vermeldenswaardig. Zij kweekte bloemen en verkocht ze; ook deed zij verschillende karweitjes voor de buren. Deze kinderen wisten dat er op het congres zegeningen voor hen waren weggelegd, en zij beschouwden het niet als iets vanzelfsprekends dat hun ouders de volledige verantwoordelijkheid voor de reiskosten op zich zouden nemen.
Ook in Panama gebeurde zo iets, want in 1966 begon een vijfjarig knaapje maanden van tevoren bonen te plukken, zodat ook hij de lasten van zijn ouders voor de reiskosten naar de congresstad kon verlichten. Dit zijn stellig prachtige bewijzen van jeugdige waardering!
Dan is er nog de ervaring van een jong meisje in Suriname dat ernaar verlangde de vergadering bij te wonen. Maar hoe? Zij was in betrekking bij een dame, maar moest al haar geld thuis afdragen ten einde de dagelijkse onkosten van het gezin te helpen bestrijden. De dame vroeg haar of zij iemand wist die haar auto wilde wassen. Het meisje bood aan dit zelf te doen en de dame gaf haar een halve Surinaamse gulden voor het karwei. Zij deed het echter zo grondig, dat de dame het haar niet alleen geregeld liet doen, maar ook haar normale loon verdubbelde. En toen zij vernam waarom het meisje graag extra geld wilde verdienen, sprak zij zelfs met het meisje af dat zij het extra geld voor haar zou wegleggen, zodat het goed bewaard zou zijn en zij er tegen de tijd dat het congres aanbrak, over kon beschikken.
Een ander voorbeeld hoe het bezoeken van een congres van invloed kan zijn op jonge mensen, is het geval van de derdejaarsstudent in de rechten aan de universiteit van Tokio. Hij kwam in contact met Getuigen die aan het tijdschriftenwerk deelnamen en vernam toevallig iets over een komend congres. Aangezien hij in die tijd vakantie had, besloot hij het congres te bezoeken. Diep onder de indruk van de ervaring begon hij persoonlijk verscheidene publikaties van het Genootschap te bestuderen, trof daarna regelingen dat iemand een bijbelstudie bij hem zou leiden en begon toen geregeld de gemeentevergaderingen te bezoeken. Twee maanden na het eerste contact met hem werd hij gedoopt. Na zijn graduatie werd hij — neen, geen advocaat, maar — een volle-tijdprediker van het „goede nieuws”.
SAAMHORIGHEID VAN HET GEZIN
Als het bijwonen van een congres in de vakantie van het hele gezin valt, wat een onvergetelijke gelegenheid kan dit dan voor allen zijn! Te midden van nieuwe metgezellen en een andere omgeving worden de leden van het gezin dichter tot elkaar gebracht. Elke dag hebben zij elkaar zoveel te vertellen over hun wederwaardigheden, de mensen die zij hebben ontmoet, de ervaringen die zij hebben gehoord en bovenal het programma waarvan zij hebben genoten. En dit blijft dag in dag uit voortgaan, zelfs nadat zij thuis in de normale routine van het leven zijn teruggekeerd.
Ook kunnen tijdens zo’n vakantie met het hele gezin andere vreugden met elkaar worden gedeeld. Misschien is er een gelegenheid om enkele dagen te gaan kamperen en de schoonheden van Gods schepping te verkennen. Of wellicht is er een mogelijkheid enige tijd aan het strand door te brengen, als het gezin in het binnenland woont; ook kunnen er historische plaatsen worden bezocht, waardoor geschiedenislessen zo gemakkelijk in de geest worden geprent. Het is zelfs mogelijk er regelingen voor te treffen in dat gebied, dat zo heel anders is dan thuis, getuigenis te geven.
Het bezoeken van de districtsvergadering met het hele gezin kan voortreffelijke resultaten afwerpen. Zowel jong als oud bemerkt dat zijn waardering voor de plaats die hij in de theocratische organisatie inneemt, wordt vergroot. Ieder wordt geholpen zijn verantwoordelijkheid jegens anderen duidelijker te zien — of het nu iemands ouders, kinderen, de gemeente van God of Jehovah zelf betreft. Zowel jongeren als volwassenen kunnen voordeel trekken van de verruimende invloed op hun geest, aangezien zij mensen uit andere landen leren kennen en daardoor een idee krijgen van de wereldomvattende schaal waarop de prediking van het „goede nieuws” thans wordt verricht.
Is het niet waar dat congressen ook voor kinderen zijn?