’Op uw verzoek zullen wij de netten neerlaten’
ZO DACHT de apostel Petrus erover toen Christus Jezus zijn discipelen opdroeg te proberen in dieper water te vissen. Zij hadden de hele nacht geen succes gehad, doch de Meester-Visser sprak en hij wees een nieuwe visgrond aan, die zij nog niet geprobeerd hadden. Er lag een vaste verzekering in zijn stem, de overtuiging dat zij succes zouden hebben. En zij behaalden ook succes, ver boven hun verwachting. — Luk. 5:4-6.
Hetzelfde gebeurt in deze tijd. Hedendaagse volgelingen van Jezus hebben de bereidheid aan de dag gelegd zich te laten leiden door de aanwijzingen die zij door middel van de christelijke gemeente van Degene hebben ontvangen die hen heeft uitgenodigd „vissers van mensen” te worden (Matth. 4:19). Velen zijn naar nieuwe visgronden verhuisd. Op zijn verzoek hebben zij in nieuwe gebieden ’de netten neergelaten’. Hebben zij echter dezelfde verbazingwekkende resultaten bereikt? En zijn er nog steeds zulke gelegenheden voor nog anderen die bereidwillig gehoor zullen geven aan het verzoek van de Oppervisser?
Beschouw de feiten eens en bepaal dan voor uzelf hoe het antwoord op deze vragen moet luiden. Zolang Jehovah God de gelegenheid openhoudt deel te nemen aan deze enorme „vissers”-activiteit, dit werk dat erin bestaat ’mensen levend te vangen’ en in een toestand van veiligheid in Gods organisatie te brengen, hebben velen nog de tijd zich aan de leiding van Zijn geest over te geven en, waar mogelijk, naar een nieuw „vis”-gebied te verhuizen.
ZOU CHILI UW TEHUIS KUNNEN WORDEN?
„Hoe zou u het vinden tot een klein groepje hier in Chili te behoren dat net met zendingswerk begint?” schrijft een van Jehovah’s getuigen. „Wij pakken onze koffers uit, maken ons bed op en gaan dan met een taal worstelen die ons nog altijd tamelijk onbekend voorkomt. Dat deden wij ongeveer negentien jaar geleden. Met Jehovah’s geest en hulp gingen wij door en nu lijkt het wel of dit ons tehuis is geworden.
Wat werkelijk een uitdaging is in dit geestelijke visserswerk hier, is meer gelegenheden te hebben om bijbelstudies in de huizen der mensen te leiden dan men feitelijk kan behartigen. En vele personen dan vorderingen te zien maken zodat zij van klinkklaar bijgeloof een krachtig geloof in Gods Woord ontwikkelen, geeft een onbeschrijfelijk gevoel van voldoening. Ja, u zou het fijn vinden om te midden van deze vriendelijke mensen te zijn, die ons altijd bedanken als wij de bijbel met hen bestuderen of zelfs als wij hun alleen maar een kort bezoekje brengen. Dit is werkelijk THUIS voor ons!”
En hier is een bericht uit het uiterste zuiden van Chili: „In 1956 kreeg de eerste groep zendelingen de toewijzing om in Punta Arenas te werken en ik had het voorrecht daarbij te behoren. Er was toen geen gemeente en de extreme weersgesteldheden vormden een groot obstakel. Maar wat zijn wíj blij dat wij hebben doorgezet en zijn gebleven! Want nu zijn er meer dan tachtig Getuigen in de gemeente hier — dat wil zeggen, nog afgezien van degenen die het economisch nodig hebben geacht naar andere delen van Chili te verhuizen.
Eén zakenman met wie wij de bijbel bestudeerden, trotseerde de kritiek van vrienden en familieleden, allen katholieken, en ging ermee voort nauwkeurige kennis in zich op te nemen. Zijn vader bracht een rechter van het Hooggerechtshof, een vriend van de familie, mee in de hoop dat deze hem van zijn geloof zou kunnen afbrengen. Maar deze pas-geïnteresseerde kon de rechter de basis voor zijn nieuwe geloof in de bijbel aantonen. De rechter moest toegeven dat Gods naam Jehovah is.”
De hele gang van zaken in Chili wijst er echter op dat het tot de uitgelezen visgronden van onze tijd behoort, sedert de komst van de eerste op Gilead opgeleide zendeling in 1945, toen er slechts 59 Getuigen in het hele land waren, is de toename sensationeel geweest. Zij hebben een aantal van 5223 verkondigers van het Koninkrijk bereikt. Dit betekent echter nog altijd dat elke verkondiger in het land voor ongeveer 1700 mensen moet zorgen. Indien u een getuige van Jehovah bent, bent u dan in de gelegenheid u bij hen aan te sluiten en hun taak te verlichten?
VISSERSVOORUITZICHTEN IN PERU
In 1946 arriveerden de eerste zendelingen met gemengde gevoelens in Peru. De opleiding aan de Wachttoren Bijbelschool Gilead had hen geholpen zich bewust te worden van het taalprobleem, doch nu zouden zij het kleine beetje dat zij van de taal hadden geleerd rechtstreeks moeten toepassen. Ongeacht hoe groot het probleem echter ook scheen te zijn, zij wisten dat zij erop moesten vertrouwen dat Jehovah’s geest hen er doorheen zou helpen. Er waren destijds zeer weinig plaatselijke Getuigen.
En wat zijn sedertdien de resultaten op het gebied van ’levend gevangen mensen’ geweest? In 1956 waren er 524 Koninkrijksverkondigers in 13 gemeenten. In 1966 waren er 2530 verkondigers in 63 gemeenten, en in 1968 werd er reeds een hoogtepunt van 3100 verkondigers gerapporteerd. Maar in een land van meer dan 12.000.000 inwoners resten er nog altijd schitterende visgelegenheden.
Luister eens naar dit aangrijpende verslag van een zendeling over de bijbelstudie die hij met een bouwer van schepen ter bevaring van de Amazone, leidde: „Als ik voor de studie kwam, staakte mijnheer R——— alle werk aan de boten en riep de arbeiders naar een schaduwrijke plek in de openluchtwerkplaats waar allen zich voor de studie neerzetten. Week in week uit dronk hij de waarheidswateren van de bijbel betreffende de beloften van een nieuwe ordening in. Al gauw verlangde hij ernaar anderen erover te vertellen — eerst zijn eigen familieleden. Hij vroeg of ik met hem wilde meegaan de Amazone af om hen te bezoeken. Op een donkere ochtend om 4 uur vertrokken wij, goed toegerust met bijbels en lectuur. Het ontbijt werd op een open houtskoolbrander gekookt terwijl wij snel naar onze bestemming voeren. Wij kwamen omstreeks 6 uur n.m. aan.
Het leek wel of alle muskieten in het land tegelijkertijd waren gearriveerd, daar 7 uur de normale tijd is dat ze op voedsel uit gaan. Wij namen onze spullen op en gingen op weg door het oerwoud langs een smal, goed afgebakend pad. Het was heet en vochtig, doch de geluiden van het oerwoud waren fascinerend om te horen. Ten slotte kwamen wij aan een kleine open plek in het oerwoud waar wij ons ’huis’ zagen, gebouwd op hoge palen. Het was nu laat, dus zetten wij ons muskietennet op en gingen naar bed.
Na een paar dagen ’van hut tot hut’ te hebben gewerkt, troffen wij regelingen voor een openbare lezing op een bepaalde avond. Ongeveer vijftig personen kwamen uit het omringende oerwoud. Onze lantaarn trok ook duizenden insekten en muskieten. Met mij jak tot mijn hals toe dichtgeritst en mijn hoed diep over mijn oren getrokken, sprak ik de aanwezigen toe, die zeer aandachtig luisterden. Iedereen wilde lectuur hebben.”
Peru heeft natuurlijk ook zijn hoge bergstreken, waar de lucht ijl is en de nachten koel genoeg zijn voor dekens. Overal in het land kan men echter horende oren en een onderzoekende geest vinden. Er zijn veel plaatsen die hulp nodig hebben. In sommige grote steden is nog altijd geen enkele Getuige, terwijl ze nog nooit zijn bewerkt. Santiago de Chuco is er een van. Het ligt in noord Peru, van waaruit de regering thans een weg aanlegt naar het binnenland. Dit zal reusachtige nieuwe gebieden openleggen, niet alleen voor de Spaans sprekende bevolking, maar ook voor veel Indianenstammen die nu pas met de moderne beschaving in aanraking komen. En steden zoals Chachapoyas, Moyobamba, Boca Grande en Boca Chica zijn thans alle toegankelijk voor wie er heen kunnen gaan om te dienen waar de behoefte zo sterk wordt gevoeld.
OOK VENEZUELA WENKT
Dit is een land met 10 miljoen inwoners. Plaats daarnaast het cijfer van 5314 Getuigen en u kunt de behoefte beseffen aan meer vissers van mensen, want er zijn veel weetgierige en vriendelijke inboorlingen. Hoe verlangend zij zijn het goede nieuws te vernemen, kan uit de volgende ervaringen worden opgemaakt.
Eén zendeling reisde vele steden en dorpen in het land af om de films van het Wachttorengenootschap te vertonen. In één plaats ging een man er zelfs toe over een muur in zijn huis wit te schilderen zodat deze als „filmdoek” kon dienen. In een gehucht in de bergen, nabij Carupano, verschafte een vriendelijke winkelier elektriciteit van zijn lichtinstallatie — de enige beschikbare bron kilometers in de omtrek. Hij bood ook gratis zijn arena voor hanengevechten aan en schoot zelfs vuurpijlen af om de bergbewoners van de gebeurtenis op de hoogte te stellen. Vijfentachtig personen gaven gehoor aan de uitnodiging, van wie er velen op ezels kwamen.
Er zijn in Venezuela van Gilead afgestudeerde zendelingen die reeds vele jaren deelnemen aan het werk dat bestaat in het ’vissen naar mensen’, sommigen doen dit werk zelfs al langer dan tien jaar. Hoe spreken zij zich over hun bericht van volharding uit? „Als zendelingen”, zei één van hen, „zijn wij enorm gezegend doordat wij vrij zijn van de normale zorgen die de mensen van de wereld omringen en niet het grootste deel van onze kostbare tijd aan werelds werk behoeven te besteden. Elke avond als wij na een volle dag van dienst naar huis terugkeren, hebben wij de voldoening te weten werkelijk de wil van Jehovah te hebben volbracht.”
Een ander zei: „Dat ik vele jaren aan de zendingsdienst hier in Venezuela heb kunnen besteden, heeft mijn leven erg verrijkt. De voortdurende activiteit in de bediening is een bescherming geweest tegen de valstrikken van een wereld die zo volkomen in strijd met bijbelse beginselen leeft. Ik heb er ook een heldere kijk door behouden op Jehovah’s grootse voornemen.”
En een Getuige met veertien jaar zendingsdienst schrijft: „Ik ben blij dat ik dit prachtige werk al die jaren heb gedaan, want het heeft mij de gelegenheid gegeven Gods barmhartigheid en bescherming en de wonderbare manieren waarop hij de schreden van zijn gewillige dienstknechten richt, waar te nemen. Ik ben er nu meer dan ooit van overtuigd dat mijn besluit om zendeling te worden, het enige juiste was en als ik weer zou moeten kiezen, zou ik dezelfde beslissing nemen.”
Een andere Getuige met zestien jaar zendingswerk achter zich, sprak zich als volgt uit: „In deze dienst zijn mijn gedachten onverdeeld en voortdurend op Jehovah’s Woord gericht. Ik word erdoor geholpen verkeerde omgang te vermijden, die in elke andere bezigheid beslist een gevaar had opgeleverd. En als je in dit werk moe wordt, heb je de voldoening je te hebben afgemat met een werk dat de moeite waard is, Jehovah’s dienst.”
Al deze volhardende „vissers” zouden, als zij de kans hadden, zonder uitzondering tot u zeggen: „Ja, wij hebben dringend behoefte aan meer gewillige handen om voor de netten te zorgen.” Er zijn zonder twijfel nog vele ’voortreffelijke vissen’ in de Venezolaanse wateren.
HET APOSTOLISCHE VOORBEELD NAVOLGEN
De apostel Petrus en zijn medevissers gaven gehoor aan het verzoek van de Meester, Christus Jezus. De juiste tijd en de plaats voor hun verdere activiteiten werden vastgesteld door Degene die door Jehovah was gebruikt om zowel vissen als mensen te scheppen, Degene die hen tot succes en vrede zou voeren. Ook wij kunnen ons thans geven aan de dienst onder de Meester-Visser, die ons feilloze aanwijzingen kan geven voor overvloedige en bevredigende vangsten van mensen. Door middel van de christelijke gemeente zorgt hij voor de uitrusting, de opleiding en de samenwerking, zodat Jehovah’s getuigen individueel bedrevener kunnen worden in het hanteren van de „visnetten”.
Als wij van al deze hulp en aanmoedigingen voordeel hebben getrokken, wat doen wij dan? Zijn wij er dan tevreden mee onze „vissers”-bekwaamheden op beperkte wijze te gebruiken? Of zijn wij bereid met de uitbreiding van de „vissers”-organisatie mee te gaan en naar nieuwe en onberoerde gebieden der mensenzee te gaan? Chili, Peru en Venezuela zijn een paar plaatsen waar „vissers van mensen” die hun roeping volbrengen grote scholen „vis” hebben ontdekt en om helpers hebben geseind. Kunt u er gehoor aan geven?
Zo ja, dan betekent dit dat u uw zaken met dat doel voor ogen moet organiseren. Het betekent dat u het zonder vele niet essentiële dingen moet stellen en uitvoerbare plannen moet maken. U zou bijvoorbeeld om inlichtingen kunnen schrijven naar het bureau van de president, Watch Tower Bible and Tract Society, over de vereisten die worden gesteld aan degenen die graag in een ander land willen dienen. U zou ook naar het bijkantoor kunnen schrijven in het land waar u denkt te kunnen dienen en om inlichtingen kunnen vragen over de mogelijkheden om toegang tot dat land te verkrijgen, terwijl u daarbij bijzonderheden opgeeft, zoals uw leeftijd, gezondheid, kennis van Spaans, enzovoort.
Bereken echter vooral eerst de kosten. Ongehuwde mannen en vrouwen, echtparen en zelfs gezinnen zijn naar gebieden gegaan waar de behoefte in verband met de bekendmaking van het „goede nieuws” groter is. Elk geval heeft echter zijn eigen unieke kenmerken. Leg uw geval in gebed aan Jehovah voor. Vraag om zijn leiding in de aangelegenheid en bedenk dat Gods verheerlijkte Zoon, Christus Jezus, thans de gehele wereldomvattende „visserij” leidt, waardoor succes wordt verzekerd voor hen die zich bij het bepalen van de tijd en de plaats voor hun „vissers”-bezigheden door hem willen laten leiden. Kunt u, net zoals Petrus, zeggen: ’Op uw verzoek, Meester, zullen wij de netten neerlaten’?