In de voetstappen van de Maya’s

IN ZIJN onlangs verschenen boek Tras la huella de los Mayas (In de voetstappen van de Maya’s) heeft de schrijver P. A. Mendieta enkele interessante opmerkingen gemaakt over de wijze waarop de Rooms-Katholieke Kerk Maya-ceremoniën in haar ritueel heeft opgenomen. Als voorbeeld noemt hij het Hondurese plaatsje Taulabé, dat ongeveer tussen Tegucigalpa en San Pedro Sula ligt en waar de Maya’s in de maand april aan de oevers van het Yojoa-meer offers brachten aan de god van het water ten einde hem gunstig te stemmen.

De kerk heeft hetzelfde gebruik overgenomen en neemt de 25-ste april onder de naam „Sint”-Gaspar in acht. In plaats dat de Indianen echter hun offergaven, zoals voedsel, aardewerk en edelstenen, in het meer gooien, zijn zij ertoe overgehaald ze naar de kerk te brengen en ze aan „Sint”-Gaspar te offeren in de hoop in ruil hiervoor gezondheid, goede oogsten en bescherming tegen epidemieën en bliksem te ontvangen.

Natuurlijk maken zij hierdoor niet méér kans deze zegeningen te ontvangen dan voorheen, toen de gaven in het meer werden geworpen. „Sint”-Gaspar is zich nergens van bewust, want hij is dood en niet in staat enige hulp te bieden. Het is zoals de bijbel het zo eenvoudig uitdrukt: „De levenden weten tenminste, dat zij sterven moeten, maar de doden weten niets.” — Pred. 9:5.