Brief

OVER HET OMREKENEN VAN KALENDERDATUMS VOOR DE „TIJD VAN HET EINDE”

21 december 1949

Geliefde Broeder,

Wij bezitten je brief van recente datum waarin je om nadere inlichtingen verzoekt over het omrekenen van de datums van de Juliaanse kalender in hun Gregoriaanse equivalenten zoals in De Wachttoren van 15 februari 1950 voorkwam. Sinds de ontvangst van je brief zijn deze datums door onze wiskundigen opnieuw gecontroleerd en ze zijn alle, zoals ze waren gepubliceerd, juist bevonden.

Ofschoon er ongeveer iedere 128 jaar tussen de Juliaanse en de Gregoriaanse kalender inderdaad een verschil van een dag is, moet men zich echter, wanneer men de een in de ander wil omrekenen, houden aan de regels welke zijn vastgesteld door hen die deze kalenders hebben ontworpen. Voor de volgende regels verwijzen wij je naar de Encyclopaedia Britannica uitgave van 1942, Deel IV, bladzijde 569. De Juliaanse kalender, in 45 v. Chr. bekrachtigd door Julius Caesar, voorziet in een gewoon jaar van 365 dagen en iedere vier jaar een schrikkeljaar van 366 dagen, waarin de extra dag bij de maand februari wordt gevoegd. Aan de Gregoriaanse kalender, in 1582 voorgestaan door Paus Gregorius XIII (thans aangenomen door de gehele Westerse Christenheid en in 1918 door Rusland aanvaard) ligt de volgende regel ten grondslag: „Ieder jaar waarvan het getal deelbaar is door 4 is een schrikkeljaar, behalve het laatste jaar van elke eeuw, dat alleen een schrikkeljaar is wanneer het getal van de eeuw deelbaar is door 4; maar 4000, en zijn veelvouden, 8000, 12.000, 16.000, enz., zijn gewone jaren.” De Gregoriaanse kalender heeft evenals de Juliaanse een gewoon jaar van 365 dagen en voor zijn schrikkeljaren wordt de extra dag bij de maand februari gevoegd.

Daar de Juliaanse kalender bij de wisseling van de eeuw dus voortdurend een schrikkeljaar heeft, terwijl de Gregoriaanse kalender op die tijd slechts een gewoon jaar heeft, uitgezonderd wanneer het getal van de eeuw deelbaar is door 4, volgt daaruit dat de Juliaanse kalender iets langer is, iedere 128 jaar ongeveer één dag langer. Daarom is het verschil tussen de twee kalenders gewoonlijk bij de eeuwjaren merkbaar. Het Gregoriaanse kalenderjaar, dat dus iets korter is, benadert nauwkeuriger het ware zonnejaar van 365 dagen, 5 uren, 48 minuten en 46 seconden. Dit maakt het mogelijk dat de Voorjaars- (Lente-) evening gewoonlijk op dezelfde dag, namelijk 21 maart, valt, zoals oorspronkelijk door de ontwerpers van de Gregoriaanse kalender is bepaald, ongeacht of de kalender voor de tijd na Christus zou worden gebruikt of, met terugwerkende kracht, op de tijd van voor Christus zou worden toegepast.

Merk in de volgende voorbeelden de juistheid hiervan op. Het Britse Genootschap van de Zeevaartkundige Almanak is op bladzijde 66 van bovengenoemde Wachttoren nauwkeurig aangehaald, waar staat: „De Lente-evening van het jaar 607 v. Chr. viel op 28 maart (volgens de Juliaanse kalender).” De Gregoriaanse datums van gebeurtenissen die voor de derde eeuw n. Chr. zijn geschied, zijn achter bij de Juliaanse datums daarvan; voor de zevende eeuw v. Chr. zijn ze 7 dagen achter. Wanneer die 7 dagen van 28 maart worden afgetrokken, valt de Lente-evening weer op 21 maart 607 v. Chr., zoals dit volgens de Gregoriaanse kalender, welke voor de equinoxen steeds dezelfde datums heeft, ook moet zijn. Neem nu het voorbeeld van het jaar 45 v. Chr., toen de Juliaanse kalender begon, de Juliaanse datum voor de Lente-evening in dat jaar was 23 maart. De omrekeningsfactor voor de eerste eeuw v. Chr. is een -2, waardoor de Lente-evening volgens de Gregoriaanse kalender weer op 21 maart 45 v. Chr. valt. Merk vervolgens op dat ten tijde van het Concilie van Nicea in 325 n. Chr. de Lente-evening volgens de Juliaanse kalender op 20 maart viel. De omrekeningsfactor voor de vierde eeuw n. Chr. is +1. Dit brengt de Lente-evening volgens de Gregoriaanse kalender weer op 21 maart 325 n. Chr. Merk als laatste voorbeeld op, dat ten tijde van Paus Gregorius (1582) de Lente-evening volgens de Juliaanse berekening op 11 maart viel. De omrekeningsfactor voor de 16de eeuw n. Chr. is 10, waardoor de datum van de Lente-evening volgens de Gregoriaanse kalender wederom op 21 maart valt. Je zult weten dat de Rooms-Katholieken, om een begin te hebben voor hun nieuwe, Gregoriaanse kalender, in 1582 afspraken 10 dagen van hun oude, Juliaanse kalender te laten vervallen door 15 october van dat jaar onmiddellijk op hun datum van 4 october te laten volgen. Hoewel de Rooms-Katholieke landen en later de Protestantse landen deze nieuwe kalender na 1582 aannamen, bleven de Grieks-Orthodoxe-Katholieken de oorspronkelijke Juliaanse kalender toch onveranderd gebruiken.

Dat de Gregoriaanse datums in de tijd na Christus sedert de 3e eeuw op de Juliaanse datums vooruitlopen, komt kennelijk doordat het verschil van de extra dag altijd op de laatste dag van februari valt, welke toevoeging vóór de Lente-evening valt, wanneer men in positieve richting rekent. Wanneer men de Gregoriaanse kalender daarentegen toepast op de tijd die voorafging aan het jaar waarin de omrekeningsfactor nul was, valt de extra dag, die in februari wordt toegevoegd, altijd na de Lente-evening, wanneer men in negatieve richting rekent.

Voor de omrekeningsfactoren waarnaar hierboven is verwezen, kun jij de werken van de volgende autoriteiten op het gebied van de astronomie raadplegen, uit welke bronnen wij onze inlichtingen en de bevestiging van de datums in kwestie hebben verkregen.

Robert Schram in zijn boek getiteld Kalendariographische und Chronologische Tafeln, uitgegeven te Leipzig in 1908.

Karl Schoch in zijn boek Planeten Tafeln Für Jedermann, uitgegeven te Berlijn in 1927. Deze laatste tabellen komen ook voor in het Engels in het boek getiteld The Venus Tablets of Ammizaduga, door S. Langdon en J.K. Fotheringham, uitgegeven in Londen. De tabellen van Dr. Schoch verschijnen in de appendix van deze Engelse publicatie.

Ons met je verheugend Jehova’s dienaren te zijn, verblijven wij,

Getrouw met je verbonden in Jehova’s dienst,

WATCHTOWER BIBLE AND TRACT SOCIETY, INC.