LIBNA

(Li̱bna) [witheid].

Een Kanaänitische koningsstad die door Jozua werd ingenomen voordat hij Lachis veroverde (Joz. 10:29-32, 39; 12:15). Libna was een van de steden in het gebied van Juda die aan de „zonen van Aäron” werden gegeven (Joz. 15:21, 42; 21:13; 1 Kron. 6:57). Eeuwen later woonde de schoonvader van koning Josia daar. — 2 Kon. 23:31; 24:18; Jer. 52:1.

Toen de Edomieten in de 10de eeuw v.G.T. tegen Joram, de koning van Juda, in opstand kwamen, sloot Libna zich bij hen aan (2 Kon. 8:22; 2 Kron. 21:10). In 732 v.G.T. trok het leger van de Assyrische koning Sanherib van Lachis naar Libna. Vanuit Lachis had hij een troepenafdeling tegen Jeruzalem laten optrekken. Terwijl de Assyriërs zich te Libna bevonden, vernamen zij dat Tirhaka, de koning van Ethiopië, van zins was tegen hen te strijden. Om de overgave van Jeruzalem te bewerken, zond Sanherib derhalve opnieuw boden met dreigbrieven naar Hizkia, de koning van Juda. Daarop doodde Jehovah’s engel 185.000 man van het Assyrische leger, dat blijkbaar nog steeds in de omgeving van Libna gelegerd was. — 2 Kon. 19:8-35; Jes. 37:8-36.

Tell es-Safi, ongeveer 10 km ten W. van de plaats waar vermoedelijk Azeka heeft gelegen, wordt algemeen als het mogelijke Libna uit de oudheid geïdentificeerd. Deze halvemaanvormige ruïneheuvel met zijn witte kalksteenrotsen is een natuurlijke vesting.