IVOOR.

De crème-witte slagtanden van de olifant, het nijlpaard, de walrus en andere dieren. Hoewel ivoor hard is en een dichtheid heeft die ongeveer drie en een half maal zo groot is als die van gedroogd cederhout, is het zeer elastisch en laat het zich gemakkelijk snijden of anderszins bewerken. De fijne ruitjestekening geeft ivoor een fraai cachet, terwijl ook de glans ervan opmerkelijk duurzaam is. De verscheidene afwisselend getinte lagen van het tandbeen verlenen het zo nuttige ivoor een heel bijzondere schoonheid. Volgens niet-bijbelse geschriften zwierven er in het 1ste en 2de millennium v.G.T. kudden olifanten in het Midden-Oosten rond, terwijl archeologische vondsten bevestigen dat de natie Israël en haar buren tamelijk veel ivoor gebruikten.

Ivoor wordt met luxueuze dingen van het leven in verband gebracht — met kunstvoorwerpen, elegante meubelen en zorgvuldig vergaarde rijkdommen. Eens in de drie jaar voerden Salomo’s schepen grote hoeveelheden ivoor uit verre landen aan (1 Kon. 10:22; 2 Kron. 9:21). Geheel overeenkomstig zijn pracht en grootheid maakte Salomo „een grote ivoren troon en bekleedde die met gelouterd goud” (1 Kon. 10:18; 2 Kron. 9:17). De Psalmen maken melding van „het grootse ivoren paleis” waar de muziek van snaarinstrumenten te horen was (Ps. 45:8). De schrijver van het liefelijke Hooglied gebruikt ivoor als zinnebeeld voor schoonheid: „Zijn onderlijf is een ivoren plaat bedekt met saffieren.” „Uw hals is als een ivoren toren” (Hoogl. 5:14; 7:4). Ook koning Achab bouwde een paleis waarin hij rijkelijk ivoor verwerkte, zodat het werkelijk een „ivoren huis” was (1 Kon. 22:39). In de tijd van de profeet Amos waren huizen en rustbedden met ivoor versierd. — Amos 3:15; 6:4.

In Egypte werd deze natuurlijke „kunststof” eveneens gebruikt om allerlei dingen te maken, zoals kammen, handvatten van waaiers, vaatwerk, zalfdozen, stoelpoten, speelborden, beeldjes en gesneden kunstwerken. De stad Tyrus, die op grote schaal zeehandel dreef, liet de boegen van haar schepen met ivoor inleggen. Ivoor behoort ook tot de kostbaarheden van de handelaars uit het oude Tyrus en eveneens tot de voorraden van de „reizende kooplieden der aarde”, die wenen over de val van Babylon de Grote. — Ezech. 27:6, 15; Openb. 18:11, 12.

[Illustratie op blz. 706]

Dit in Samaria gevonden ivoorsnijwerk dateert volgens enkele geleerden uit de tijd van Achab