ETHANIM

(E̱thanim).

Dit was de zevende maanmaand van de godsdienstige kalender van de Israëlieten, maar de eerste maand van de burgerlijke kalender (1 Kon. 8:2). Ze kwam overeen met september/oktober. Na de Babylonische ballingschap werd ze Tisjri genoemd, een naam die niet in het bijbelse verslag voorkomt, maar wel in na-exilische geschriften te vinden is.

De naam „Ethanim” zou „bestendig stromend” of „altijd vlietende beken” betekenen. Aangezien de lange hete zomer aan deze maand voorafging, waren alleen de door bronnen gevoede stromen niet opgedroogd.

Terwijl Abib (of Nisan) na de uittocht uit Egypte de eerste maand van de joodse godsdienstige kalender werd, bleef Ethanim als de eerste maand van de burgerlijke of landbouwkalender gelden. In deze maand was de oogst bijna volledig binnengehaald en daarmee het landbouwjaar ten einde. De vroege regen die daarna viel, maakte de grond zacht en dan begon het ploegen, waarna het eerste zaad werd uitgestrooid. Jehovah duidde Ethanim aan als het keerpunt van het jaar toen hij over het feest der inzameling zei dat het gevierd werd „bij de afloop van het jaar” en „bij de jaarwisseling” (Ex. 23:16; 34:22). Ook is opmerkelijk dat het jubeljaar niet in de maand Abib, maar in de maand Ethanim begon. — Lev. 25:8-12.

De naam Tisjri, die later aan deze maand werd gegeven, betekent „aanvang” of „begin”, en 1 Tisjri wordt door de joden nog steeds als hun nieuwjaarsdag of Rosj Hasjana („hoofd van het jaar”) gevierd.