KLEUREN.

In de bijbel worden ter aanduiding van kleuren niet zoveel precieze uitdrukkingen gebruikt als op hedendaagse kleurkaarten voorkomen. Soms wordt een grondwoord voor de verschillende nuances van dezelfde kleur gebruikt. Dit wil niet zeggen dat de bijbelschrijvers kleuren niet van elkaar konden onderscheiden of dat zij slechts over een beperkte woordenschat beschikten. Zij wisten veeleer op voortreffelijke wijze een voorstelling van kleuren over te dragen door eenvoudig af te gaan op het te beschouwen voorwerp of door onbekende voorwerpen met iets bekends te vergelijken (Ex. 16:31; Openb. 1:14). De aanblik van algemeen bekende dingen als bloed, sneeuw, bepaalde vogels, vuur, edelstenen, enz., werden als kleuraanduidingen gebruikt (2 Kon. 3:22; Ps 51:7; Hoogl. 5:11; Matth. 16:2, 3; Openb. 9:17). Kleuren kunnen ook een zinnebeeldige betekenis hebben, en bepaalde begrippen worden soms met specifieke kleuren in verband gebracht. Tot de in de bijbel genoemde kleuren behoren blauw, hyacintblauw, bruin, geel, zwavelgeel, goud, grijs, groen, karmozijn, purper, roodpurper, rood, geelrood, vuurrood, scharlaken, vermiljoen, vuriggekleurd, wit en zwart.

DE MANTEL VAN CHRISTUS

De kleur van de mantel waarmee Jezus Christus op de dag van zijn terechtstelling werd bekleed, heeft sommigen ertoe gebracht te betogen dat de bijbel zichzelf in dit opzicht tegenspreekt. Mattheüs zegt dat de soldaten Christus „een scharlaken mantel” omhingen (27:28), terwijl die volgens Markus en Johannes van purper was (Mark. 15:17; Joh. 19:2). Hierbij is echter geen sprake van een tegenstrijdigheid, maar veeleer van een verschillende beschrijving van de kleur van het kledingstuk, waardoor te kennen wordt gegeven dat de evangelieschrijvers geen heimelijk overleg met elkaar hebben gepleegd, doch hun verslag onafhankelijk van elkaar hebben opgetekend. Mattheüs beschreef de mantel zoals die hem toescheen, d.w.z. zoals de kleur op hem overkwam, en hij legde de nadruk op het rood van de kleur. Markus en Johannes schonken minder aandacht aan de rode tint door te zeggen dat de mantel purperkleurig was. „Purper” kan worden toegepast op elke kleur waarin zowel blauw als rood voorkomt. Dus zijn Markus en Johannes het met Mattheüs erover eens dat het kledingstuk roodachtig was. Natuurlijk kan het door de achtergrond en de lichtreflexen verschillende schakeringen hebben gekregen. De evangelieschrijvers tekenden eenvoudig op wat volgens hen, of volgens degenen van wie zij de inlichtingen hadden ontvangen, de overheersende kleur was. De kleur van een wateroppervlak kan op verschillende tijden variëren, afhankelijk van de specifieke kleur van de lucht en de lichtreflexen op een bepaald moment. Wanneer deze factoren dus in aanmerking worden genomen, blijkt dat de evangelieschrijvers zichzelf niet tegenspraken toen zij de kleur beschreven van de mantel waarmee de spottende Romeinse soldaten Christus op de laatste dag van zijn aardse leven bekleedden.