53 PAULUS
‘Ik vraag jullie de moed niet te verliezen’
TOEN Saulus van Tarsus christen werd, zei Jezus over hem dat hij als prediker en onderwijzer van het goede nieuws veel lijden zou moeten ondergaan. Kwamen die woorden uit? Saulus, die bekend kwam te staan als Paulus, schreef zo’n 20 jaar later zijn tweede brief aan de Korinthiërs. Tegen die tijd was hij ‘heel wat afgeranseld’ en was hij ‘vaak bijna dood geweest’. Hij had ook drie keer schipbreuk geleden, waarbij hij één keer een dag en een nacht op volle zee had rondgedreven. Maar daar zou het niet bij blijven. Een paar jaar na het schrijven van die brief zou hij nog een keer schipbreuk lijden.
Paulus zat al ruim twee jaar in een Romeinse gevangenis in Cesarea. De gouverneur wilde hem niet vrijlaten, want hij hoopte smeergeld van Paulus te krijgen. Toen die gouverneur vervangen werd door een andere, beriep Paulus zich op caesar. Daarom werd Paulus op een schip gezet, samen met andere gevangenen. Ze stonden onder toezicht van de Romeinse legerofficier Julius. Er wachtte Paulus een zware reis van ruim 3000 kilometer naar Rome. Twee vrienden van hem besloten met hem mee te gaan: Aristarchus en Lukas, ‘de geliefde arts’ (Kol. 4:14).
In Myra in Klein-Azië liet Julius zijn gevangenen aan boord gaan van een ander schip. Het was een graanschip dat uit Egypte kwam en op weg was naar Italië. Toen iedereen aan boord was werden de zeilen gehesen, maar de wind werkte niet in hun voordeel. Lukas zegt twee keer dat het schip ‘met moeite’ vooruitkwam. Ze besloten aan te leggen in een plaats die Schone Havens heette en te wachten op betere weersomstandigheden. Maar Paulus vond dat het beter was om de hele winter daar te blijven omdat hij wist dat de reis te gevaarlijk zou worden.
Moedig nam Paulus het woord. Hij waarschuwde Julius dat als ze door zouden varen, het ‘tot schade en groot verlies zou leiden’. Maar Julius luisterde naar de stuurman en de eigenaar van het schip en besloot uit te varen. Dat was een beslissing waar hij spijt van zou krijgen. ‘Er kwam een stormwind opzetten’, vertelt Lukas, en ‘het schip werd meegesleurd’. De wind werd steeds heviger en veroorzaakte enorm hoge golven. Dagenlang werden ze ‘hevig heen en weer geslingerd door de storm’. Om het schip lichter te maken gooide de bemanning de scheepsuitrusting overboord. De storm hield twee weken aan, en dagenlang at niemand iets. Lukas zegt: ‘Uiteindelijk verloren we alle hoop op redding.’
Toen Paulus als gevangene op een schip zat, hielp hij het leven te redden van iedereen aan boord
Maar toen sprak Paulus iedereen aan boord vol vertrouwen toe en zei: ‘Ik vraag jullie de moed niet te verliezen.’ Hij voorspelde: ‘Niemand van jullie zal omkomen, alleen het schip zal verloren gaan.’ Toen later een aantal zeelieden het vermoeden kregen dat ze in de buurt van land kwamen, probeerden ze met de reddingssloep te ontsnappen. Maar Paulus waarschuwde hen dat als ze niet op het schip zouden blijven, veel levens verloren zouden gaan. Daarom werden de touwen van de sloep gekapt voordat er iemand in kon stappen.
Vroeg in de morgen, voor zonsopgang, zei Paulus tegen iedereen op het schip: ‘Ik raad jullie voor je eigen bestwil aan wat te eten, want geen haar van jullie hoofd zal vergaan, van niemand van jullie.’ Daarna dankte hij Jehovah waar iedereen bij was. Ze aten brood en gooiden vervolgens de overgebleven tarwe overboord. Paulus’ moed bleek aanstekelijk te zijn. ‘Ze kregen allemaal weer moed’, vertelt Lukas. In het vroege ochtendlicht liep het schip vast op een zandbank, en de golven sloegen een deel van het schip stuk. Toch kwamen Paulus’ woorden uit. ‘Iedereen kwam veilig aan land’!
Het eiland waar ze waren gestrand, bleek Malta te zijn. Paulus en zijn reisgenoten waren al snel druk bezig met prediken. Jehovah gebruikte Paulus zelfs om daar wonderen te doen. De bewoners van Malta waren erg dankbaar en gaven ze allerlei geschenken.
Daarna bleef Paulus moed tonen. Toen hij uiteindelijk in de lente in Rome aankwam, werd hij twee jaar lang onder huisarrest geplaatst, onder bewaking van een soldaat. Toch bleef hij prediken, en hij bleef onder inspiratie brieven schrijven. Na zijn vrijlating ging hij gewoon weer door met prediken. Maar een paar jaar later werd hij opnieuw in Rome gevangengezet – voor de laatste keer. Het lijkt erop dat de Romeinen die moedige en trouwe man uiteindelijk terechtgesteld hebben. Maar Paulus was niet bang voor de dood. Hij had de dood ‘de laatste vijand’ genoemd, en hij wist dat Jehovah die vijand zou uitschakelen (1 Kor. 15:26). Op Jehovah’s tijd zou Paulus de beloning krijgen die hem was beloofd: onsterfelijk leven in de hemel, waar hij samen met Jezus Christus als koning en priester zou dienen.
Lees het verslag in de Bijbel:
Om te bespreken:
Op welke manieren toonde Paulus in dit deel van zijn leven moed?
Graaf dieper
1. Waarom gaf Saulus er misschien de voorkeur aan zijn Romeinse naam Paulus te gebruiken? (w08 1/3 12 ¶4-5)
2. De negen jaar vanaf Paulus’ terugkeer naar Tarsus totdat hij naar Antiochië ging, worden zijn ‘stille jaren’ genoemd. Wat heeft hij in die tijd misschien allemaal meegemaakt? (w00 15/7 26-27, kader ¶3-4)
3. Waarom gaf Paulus het advies om de reis naar Italië uit te stellen? (Hand. 27:9, 10; wp17.5 9 ¶3-4) A
Afbeelding A: Een koopvaardijschip uit de eerste eeuw, vergelijkbaar met het schip waarmee Paulus vanaf Myra werd vervoerd
4. Waarom zeiden de bewoners van Malta over Paulus: ‘Die man is vast een moordenaar’? (Hand. 28:4; w15 1/10 9 ¶5-6)
Denk na over de lessen
Paulus zei tegen iedereen op het schip dat dankzij God ‘geen haar van hun hoofd zou vergaan’ (Hand. 27:22, 34). Wat leert dit je over Jehovah’s kijk op het leven, en welke invloed heeft dat op je motivatie om te prediken?
Nadat Paulus gebeden had, ‘kregen ze allemaal weer moed’ (Hand. 27:35, 36). In welke situaties kunnen onze gebeden een aanmoediging zijn voor anderen? B
Afbeelding B
Hoe kun je de moed navolgen die Paulus in dit verslag toonde?
Mediteer over het grotere plaatje
Wat leert dit verslag me over Jehovah?
Hoe houdt dit verslag verband met Jehovah’s doel met de aarde en de mens?
Wat heb je in dit verslag over Paulus geleerd waardoor je blij bent dat hij is uitgekozen om samen met Christus in de hemel te regeren?
Kom meer te weten
Lees hoe belangrijk zeereizen in de eerste eeuw waren en welke rol ze speelden bij de verspreiding van het christendom.
Hoe hebben sommige ouderlingen Paulus’ voorbeeld van volharding en zelfopoffering gevolgd?
Volg degenen na die dankzij geduld de beloften erven – Paulus (3:22)