48 STEFANUS
‘Vol geloof en heilige geest’
STEFANUS’ leven was in gevaar! Hij werd beschuldigd van een misdaad en moest voor het Sanhedrin verschijnen. Dit Joodse hooggerechtshof had een aantal maanden eerder Jezus ter dood veroordeeld. Hoewel Stefanus wist dat ook hij ter dood veroordeeld kon worden, bleef hij rustig en kalm. De Bijbel zegt zelfs: ‘Zijn gezicht was als dat van een engel.’ Hoe kon Stefanus, een gewone, onvolmaakte man, zo kalm blijven? Dat kwam door zijn moed.
De Bijbel zegt dat Stefanus ‘vol geloof en heilige geest’ was. De apostelen in Jeruzalem vertrouwden hem de belangrijke taak toe te helpen bij de voedselverdeling in de gemeente. Op een dag ging een groep fanatieke tegenstanders met Stefanus in discussie. Maar hij sprak met zo veel overtuigingskracht dat ze niets tegen hem konden inbrengen. Gefrustreerd grepen ze hem en namen hem mee naar het Sanhedrin. Daar stond hij terecht, met de mogelijkheid ter dood veroordeeld te worden.
Stefanus wist waarschijnlijk dat Jezus zijn volgelingen had beloofd: ‘Wanneer ze je komen halen om je over te leveren, maak je dan van tevoren geen zorgen over wat je moet zeggen, maar zeg wat je op dat moment wordt ingegeven. Want wat je zegt, komt niet uit jezelf, maar het is de heilige geest die spreekt’ (Mark. 13:11). Die belofte moet Stefanus ongetwijfeld moed hebben gegeven terwijl hij voor het Sanhedrin stond. En met de hulp van Jehovah’s geest leek hij zo kalm dat hij eruitzag als een engel.
Het Sanhedrin bestond uit 71 leden, allemaal vooraanstaande, hoogopgeleide Joodse leiders. De aanwezigen zaten in een indrukwekkende hal in drie rijen in een halve cirkel, met twee griffiers die alles vastlegden. Stefanus werd ervan beschuldigd dat hij tegen de wet van Mozes en de tempel sprak – misdaden waarop de doodstraf stond. Kajafas, de hogepriester, vroeg Stefanus of de beschuldigingen waar waren.
Stefanus nam het woord. Hij sprak over de geschiedenis van de Israëlieten, te beginnen bij Abraham. Hij vertelde ook over Jozef en herinnerde hen eraan dat Jozef vervolgd werd door zijn eigen broers, de familiehoofden van Israël. Stefanus sprak met veel respect over Mozes en zei dat het volk had geweigerd zijn leiding te volgen. In zijn toespraak noemde hij zelfs details over Mozes die niet in de Hebreeuwse Geschriften waren opgenomen.
Door wat Stefanus zei, liet hij zien dat hij veel respect had voor de wet van Mozes, voor de tabernakel en voor de tempel. Maar tegelijkertijd toonde hij aan dat Gods volk heel vaak in opstand was gekomen tegen de profeten die Jehovah naar ze had gestuurd.
Stefanus moest zijn geloof verdedigen voor een bevooroordeeld hooggerechtshof dat al besloten had hem te laten doden
Stefanus besefte waarschijnlijk dat deze meedogenloze mannen hem niet zouden laten gaan. Maar Jehovah’s geest gaf hem de moed om zijn toespraak te besluiten met een krachtige oordeelsboodschap. Hij noemde ze ‘koppig’ en zei dat ze ‘zich altijd verzetten tegen de heilige geest’, net zoals hun voorvaders hadden gedaan. Erger nog, ze hadden degene gedood die door Mozes was aangekondigd, een profeet groter dan hijzelf, ‘de rechtvaardige’. Stefanus zei dat ze verraders en moordenaars waren geworden van die rechtvaardige: Jezus, de Messias.
De leden van het Sanhedrin waren razend. Maar Jehovah gaf Stefanus een aanmoedigend visioen. Stefanus beschreef het als volgt: ‘Ik zie dat de hemel geopend is en ik zie de Mensenzoon aan Gods rechterhand staan.’ Nadat hij dat had gezegd, begon het hele Sanhedrin woedend te schreeuwen! Waarschijnlijk werden ze door Stefanus’ woorden herinnerd aan wat Jezus een paar maanden eerder had gezegd: ‘Jullie zullen de Mensenzoon aan de rechterhand van macht zien zitten’ (Matth. 26:64). Nu bevestigde Stefanus dat Jezus’ woorden waren uitgekomen. Jezus was nu in de hemel en stond aan Jehovah’s rechterhand!
Laaiend van woede stormden de mannen op Stefanus af, grepen hem en brachten hem buiten de stad om hem te stenigen. Stefanus, die Jezus misschien nog steeds kon zien in het visioen, riep uit: ‘Heer Jezus, ontvang mijn geest.’ Daarna deed hij nog één laatste verzoek aan Jehovah: ‘Reken hun deze zonde niet aan.’ Toen stierf hij. Stefanus was de eerste trouwe volgeling van Jezus die in de Bijbel als martelaar wordt genoemd. Bij zijn dood was een jonge man aanwezig die de moord op hem goedkeurde maar zijn laatste woorden nooit is vergeten. In hoofdstuk 50, 51 en 53 komen we meer over die jonge man te weten.
Lees het verslag in de Bijbel:
Om te bespreken:
Op welke manieren toonde Stefanus moed?
Graaf dieper
1. Waarom vroegen de apostelen Stefanus en andere mannen die ‘vol geest en wijsheid’ waren om voedsel te verdelen? (Hand. 6:3-5; bt 41-42 ¶17-18) A
Afbeelding A
2. Welke unieke informatie over Mozes vermeldt Stefanus in zijn toespraak? (bt 48 ¶13, vtn.)
3. Hoe kon Stefanus zo rustig blijven terwijl hij vervolgd werd? (w18.10 32)
4. Blijkt uit Handelingen 7:59 dat Stefanus tot Jezus bad? (aantekening ‘smeekte hij: “Heer Jezus”’ bij Hand. 7:59, nwtsty)
Denk na over de lessen
Stefanus was ‘vol geloof en heilige geest’ en ‘had Gods gunst en kracht’. Toch was hij bereid te helpen met het verdelen van voedsel (Hand. 6:2, 5, 8). Hoe kunnen broeders die bekwaam zijn of zware verantwoordelijkheden hebben hem navolgen? B
Afbeelding B
Stefanus bad voor zijn vervolgers. Hoe kunnen wij liefde tonen voor personen die het ons moeilijk maken? (Matth. 5:44-48)
Op welke manieren kun je Stefanus’ moed in je leven navolgen?
Mediteer over het grotere plaatje
Wat leert dit verslag me over Jehovah?
Hoe houdt dit verslag verband met Jehovah’s doel met de aarde en de mens?
Waarom ben je dankbaar dat Stefanus is uitgekozen om samen met Christus in de hemel te regeren?
Kom meer te weten
Kijk hoe je net als Stefanus je geloof moedig maar respectvol kunt verdedigen.
‘Stefanus, een man “die Gods gunst en kracht had”’ (bt 47-50 ¶9-19)
Hoe kan Jehovah’s volk in deze tijd bij vervolging net zo moedig zijn als Stefanus?