Russische Rechtskamer stelt Jehovah’s Getuigen in het gelijk

JEHOVAH’S GETUIGEN zijn alleen maar blij als er in de media over hen bericht wordt en zulke verslagen deugdelijke informatie bevatten. Bovendien zijn Jehovah’s Getuigen bereid waarheidsgetrouwe informatie over zichzelf en hun godsdienstige opvattingen en activiteiten te verstrekken. Maar wanneer er onnauwkeurige of lasterlijke artikelen over hen verschijnen, wenden de Getuigen zich soms tot regeringsautoriteiten om hun godsdienstige en burgerrechten te verdedigen. Hier volgt een recent voorbeeld.

Op 1 augustus 1997 werd in de regionale bijlage voor Sint-Petersburg van de Komsomolskaja Pravda, een populaire Russische krant, een artikel gepubliceerd dat een uitgesproken verkeerd beeld schetste van Jehovah’s Getuigen. In het artikel, getiteld „Sekte Petersburg. Er komt hier een stad-tempel”, beweerde de schrijver, Oleg Zasorin, dat Jehovah’s Getuigen kwaad stichten met hun opvattingen en dat hun activiteiten in strijd zijn met de Russische grondwet. De aanvallen bestonden voornamelijk uit verdraaiingen van de op de bijbel gebaseerde opvattingen van de Getuigen over, bijvoorbeeld, bloedtransfusies en gezinsverhoudingen. Bovendien betitelde het artikel Jehovah’s Getuigen als een „sekte” en beweerde het dat zij, naar de mening van sommigen, „de gevaarlijkste van alle sekten zijn”.

Het Bestuurscentrum van de Regionale Religieuze Organisatie van Jehovah’s Getuigen in Rusland wendde zich tot de Presidentiële Rechtskamer voor Mediageschillen van de Russische Federatie, met een verzoek tot beoordeling van de in het artikel gedane uitspraken, die door Jehovah’s Getuigen als misleidend werden beschouwd. Op de zitting van de Rechtskamer op 12 februari 1998 waren vertegenwoordigers van Jehovah’s Getuigen aanwezig en zij beantwoordden talrijke vragen die door leden van de kamer en door journalisten en juristen werden gesteld. Om te verifiëren wat Jehovah’s Getuigen nu echt geloven en leren, hadden leden van de Rechtskamer zorgvuldig door Jehovah’s Getuigen uitgegeven lectuur bestudeerd, in het bijzonder het boek Het geheim van gezinsgeluk.

V. V. Borsjtsjyov, afgevaardigde van de Rijksdoema van de Russische Federatie, merkte op dat het begrip „sekten” een puur negatieve bijbetekenis heeft. De heer Borsjtsjyov verklaarde: „[Het zich permitteren van zulke] vrijheden en het opplakken van etiketten is uiterst gevaarlijk. Het feit dat de Rechtskamer op het door Jehovah’s Getuigen gedane verzoek om behandeling is ingegaan, is veelzeggend. Er moet een eind komen aan de stroom van dergelijke emotionele reacties en beledigingen aan het adres van geregistreerde religieuze organisaties.”

Na kennis genomen te hebben van al het bewijsmateriaal concludeerde de Rechtskamer dat het in de Komsomolskaja Pravda verschenen artikel onwettig en onethisch was; ook werd bevonden dat het artikel vol onwaarheden stond en ongegrond was. „De schrijver vermeldt geen enkel specifiek feit . . . De schrijver van de publikatie heeft geruchten als betrouwbare berichten verspreid en zo misbruik gemaakt van zijn rechten als journalist”, aldus de Rechtskamer. In tegenstelling tot wat het kranteartikel berichtte, bevond de Rechtskamer dat Jehovah’s Getuigen de wet respecteren en dat zij hun leden leren in vrede te leven met familie en vrienden die hun godsdienstige opvattingen niet delen.

Een uur nadat de laatste getuigenverklaring was gehoord, besliste de Rechtskamer:

„1. dat de publikatie van het artikel ’Sekte Petersburg. Er komt hier een stad-tempel’ in strijd is met het bepaalde in de artikelen 4, 49 en 51 van de wet ’Op de massamedia’ van de Russische Federatie;

2. dat de Rijkscommissie van de Russische Federatie voor Gedrukt Materiaal de aanbeveling krijgt te overwegen een waarschuwing te richten tot de redactie van de krant Komsomolskaja Pravda;

3. dat de journalist O. Zasorin een berisping moet krijgen;

4. dat aanbevolen wordt dat de redactie van de krant Komsomolskaja Pravda haar verontschuldigingen aanbiedt voor het publiceren van onbetrouwbare informatie die de godsdienstige organisatie van Jehovah’s Getuigen ongegrond belastert.”

Deze beslissing van de Rechtskamer is in overeenstemming met de conclusies waartoe de godsdienstwetenschapper en kandidaat in de filosofie Sergei Ivanenko kwam. Na de opvattingen van Jehovah’s Getuigen zorgvuldig bestudeerd te hebben en in hun midden te hebben vertoefd, schreef de heer Ivanenko, die geen getuige van Jehovah is, een artikel dat in de Moscow News van 20–26 februari 1997 verscheen.a De heer Ivanenko kwam tot de slotsom: „Jehovah’s Getuigen onderscheiden zich door hun onwrikbare geloof in leven naar de bijbel. . . . Voor Jehovah’s Getuigen is de bijbel de grondwet, het burgerlijk wetboek en de hoogste uiting van waarheid. . . . Jehovah’s Getuigen kunnen als een voorbeeld voor hun medeburgers beschouwd worden wegens hun verknochtheid aan de bijbelse waarheid en hun bereidheid zo onzelfzuchtig voor hun overtuiging op te komen.”

De beslissing van de Rechtskamer en de opmerkingen van de heer Ivanenko bevestigen eens te meer dat de christelijke godsdienst van Jehovah’s Getuigen geen gevaar voor de samenleving is maar juist alle mensen die oprecht van hart zijn tot voordeel strekt. Jehovah’s Getuigen blijven ’gereed zich te verdedigen voor een ieder die van hen een reden verlangt voor de hoop die in hen is, maar doen dit met zachtaardigheid en diepe achting’. — 1 Petrus 3:15.

[Voetnoten]