Van onze lezers

Kinderen en oorlog Met een intens gevoel van droefheid las ik de serie „Wat oorlog kinderen aandoet” (22 oktober 1997). Ook ik was een oorlogskind. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bracht ik vier en een half jaar door in de Japanse concentratiekampen Ngawi en Bandoeng. Toen ik tien jaar was, werd ik gescheiden van mijn familie en zwoegde ik zeven dagen per week in de tropische zon — ondervoed en lijdend aan beriberi en dysenterie. Maar vergeleken met de onbeschrijflijke wreedheid die miljoenen kinderen thans ondervinden, lijken mijn ervaringen onbeduidend. Mogen wij ons nooit ontmoedigd voelen door het feit dat Jehovah mensen overal ter wereld, met inbegrip van oorlogskinderen, de tijd geeft om kennis te verkrijgen omtrent zijn vertroostende beloften!

R. B., Verenigde Staten

Pot met vet Ik voelde me erg verdrietig en had medelijden met mezelf. Een jaar geleden besloot mijn man dat hij geen christelijke vrouw als echtgenote wilde en zette mijn zoon en mij uit het prachtige huis dat hij naar zijn zeggen voor mij gekocht had. Ik verviel tot armoede. Mijn leven leek hopeloos en ik vroeg Jehovah om hulp. Welnu, ik leerde een les uit het artikel „Lering uit een pot met vet” (22 oktober 1997). Het herinnerde mij eraan tevreden te zijn met voedsel, kleding en onderdak en de Koninkrijksbelangen op de eerste plaats te stellen.

K. P., Verenigde Staten

Problemen met broers en zussen Het artikel „Jonge mensen vragen . . . Waarom krijgt mijn broer alle aandacht?” (22 oktober 1997) kwam precies toen wij het nodig hadden. Het hielp ons te beseffen dat ongelijke behandeling niet per se onrechtvaardig hoeft te zijn. Wij zien nu in dat onze ouders goede redenen hebben onze broertjes en zusjes extra aandacht te geven. Wij zijn het echt eens met het artikel.

B. K., H. K. en G. U. O., Nigeria

Geluidsvervuiling Ik werk al een aantal jaren in een grote fabriek en een paar van mijn collega’s en ik hebben de nadelige uitwerking ervaren van het harde lawaai daar. Ik heb de uitgave van 8 november 1997 („Lawaai — Onze ergste vervuiling?”) mee naar het werk genomen en de directie heeft besloten om de nodige voorzorgsmaatregelen te treffen om de gezondheid van alle werknemers te waarborgen.

R. P., Italië

Ik heb me verscheidene jaren geërgerd aan het lawaai dat mijn buurman produceert. Hij heeft een zaak die tot laat in de avond open is. Af en toe werd ik erg kwaad. Maar ik werd gesterkt door de wetenschap dat er christelijke broeders en zusters zijn die ook het slachtoffer van lawaai zijn maar die ermee omgaan door zelfbeheersing te oefenen.

T. O., Japan

Ik heb een buurman die mij stoort door in de vroege ochtenduren telefoongesprekken te voeren. Deze artikelen hebben me prachtige suggesties gegeven over hoe ik deze zaak op een vriendelijke, christelijke manier kan aanpakken.

J. R., Engeland

De Magalhães Ik heb echt genoten van het artikel over Fernão de Magalhães, getiteld „De man die de wereld ontsloot” (8 november 1997). Toen het artikel verscheen, hadden wij in mijn klas, de vijfde, een les over hem. Ik heb uit het artikel meer over hem geleerd dan uit mijn lesboek maatschappijleer. Ik heb mijn lerares mijn persoonlijke exemplaar van het tijdschrift gegeven en ze vond het prachtig! Een paar dagen later kreeg ik het tijdschrift terug met een briefje erop om me nogmaals te bedanken.

B. V., Verenigde Staten

Het was geweldig om je voor te kunnen stellen hoe Fernão de Magalhães, zo’n vastberaden man, vijandelijkheden en verschillende moeilijkheden overwon om een van de grootste prestaties in de geschiedenis te realiseren. Bedankt dat u over dit boeiende onderwerp hebt geschreven.

M. E., Italië