Omhoog zien, niet omlaag, voor antwoorden
DE EVOLUTIE leert dat een reeks veranderingen ons geleidelijk tot een hogere diersoort heeft gevormd. Daar staat tegenover dat de bijbel zegt dat wij een volmaakt begin hebben gehad, naar Gods beeld, maar dat kort daarna de onvolmaaktheid haar intrede deed en de mensheid aan een lange weg bergafwaarts begon.
Onze oorspronkelijke ouders, Adam en Eva, begonnen deze neergang toen zij morele onafhankelijkheid wensten en hun geweten schade toebrachten door opzettelijke ongehoorzaamheid aan God. Zij reden als het ware opzettelijk door de beschermende vangrail van Gods wet en stortten omlaag tot waar wij nu zijn, gebukt onder ziekte, ouderdom en dood, om nog maar niet te spreken van raciale vooroordelen, religieuze tweedracht en verschrikkelijke oorlogen. — Genesis 2:17; 3:6, 7.
Dierlijke genen of gebrekkige genen?
Natuurlijk verklaart de bijbel niet in wetenschappelijke taal wat er met de volmaakte lichamen van Adam en Eva gebeurde toen zij zondigden. De bijbel is geen wetenschappelijk boek, net zoals het handboek van een autobezitter geen studieboek is voor autotechniek. Maar net als het handboek van de automobilist is de bijbel nauwkeurig en geen mythe.
Toen Adam en Eva door de beschermende barrière van Gods wet gingen, raakte hun organisme beschadigd. Daarna begonnen zij langzaam achteruit te gaan in de richting van de dood. Door de erfelijkheidswetten erfden hun kinderen, de menselijke familie, onvolmaaktheid. Die sterven dus ook. — Job 14:4; Psalm 51:5; Romeinen 5:12.
Helaas omvat onze erfenis een neiging tot zondigen, die aan de oppervlakte treedt als zelfzucht en immoraliteit. Seks is uiteraard goed binnen bepaalde grenzen. God gebood het eerste mensenpaar: „Weest vruchtbaar en wordt tot velen en vult de aarde” (Genesis 1:28). En als liefdevolle Schepper maakte hij de uitvoering van dat gebod tot een genoegen voor man en vrouw (Spreuken 5:18). Maar de menselijke onvolmaaktheid heeft geleid tot misbruik van seks. In feite raakt de onvolmaaktheid elk facet van ons leven, ook het functioneren van ons verstand en lichaam, zoals wij allemaal weten.
Maar de onvolmaaktheid heeft ons morele besef niet uitgewist. Als wij dat werkelijk willen, kunnen wij het „stuur” stevig beetpakken en de valkuilen van het leven vermijden door te vechten tegen de neiging de juiste weg te verlaten en te zondigen. Natuurlijk kan geen enkel onvolmaakt mens de zonde met volledig succes de baas worden, en God neemt dat barmhartig in aanmerking. — Psalm 103:14; Romeinen 7:21-23.
Waarom wij niet willen sterven
De bijbel werpt ook licht op een ander raadsel waarvoor de evolutie geen bevredigende verklaring heeft: de normale menselijke onwilligheid de dood te aanvaarden, ook al lijkt de dood natuurlijk en onvermijdelijk.
Zoals de bijbel onthult, werd de dood veroorzaakt door de zonde, door ongehoorzaamheid aan God. Waren onze oorspronkelijke ouders gehoorzaam gebleven, dan zouden zij eeuwig geleefd hebben, samen met hun kinderen. God had de menselijke geest in feite geprogrammeerd met de wens eeuwig te leven. „Hij heeft ook eeuwigheid in het hart van de mens gelegd”, zegt Prediker 3:11 volgens de New International Version. Hun veroordeling tot de dood riep daarom een innerlijk conflict bij mensen op, een hardnekkige disharmonie.
Om dit innerlijke conflict te verhelpen en het natuurlijke verlangen verder te leven te bevredigen, hebben mensen allerlei opvattingen bedacht, van de leer der onsterfelijkheid van de ziel tot het geloof in reïncarnatie. Wetenschappers verdiepen zich in het mysterie van het ouder worden omdat ook zij de dood willen afwenden of op zijn minst uitstellen. Atheïstische evolutionisten doen het verlangen naar eeuwig leven af als een poets of streek die de evolutie ons levert, omdat het botst met hun opvatting dat mensen niet meer dan een hogere diersoort zijn. Maar de uitspraak in de bijbel dat de dood een vijand is, strookt wel met ons natuurlijke verlangen te leven. — 1 Korinthiërs 15:26.
Nu dan, bevat ons lichaam aanwijzingen dat het de bedoeling was dat wij eeuwig zouden leven? Het antwoord luidt ja! De menselijke hersenen alleen al vormen een verpletterend bewijs dat wij gemaakt zijn om veel langer te leven dan nu het geval is.
Gemaakt om eeuwig te leven
De hersenen wegen ongeveer 1,4 kilo en bevatten 10 miljard tot 100 miljard neuronen, waarvan men zegt dat er geen twee precies gelijk zijn. Elk neuron kan verbindingen leggen met wel 200.000 andere neuronen, wat het aantal verschillende banen of paden in de hersenen astronomisch maakt. En alsof dat nog niet voldoende zou zijn, ’is elk neuron op zich een geavanceerde computer’, zegt Scientific American.
De hersenen liggen in een chemische soep, die van invloed is op de manier waarop neuronen zich gedragen. En de hersenen hebben een veel hogere mate van complexiteit dan de krachtigste computer. „In ieder mensenhoofd”, schrijven Tony Buzan en Terence Dixon, „bevindt zich een formidabele krachtcentrale, een compact en doelmatig orgaan waarvan de capaciteit zich steeds meer in de richting van oneindig schijnt te ontwikkelen naarmate we er meer over te weten komen.” Verderop citeren zij de woorden van professor Pjotr Anokhin: „Er bestaat nog geen enkele mens die de gehele potentie van zijn hersenen kan gebruiken. Dat is de reden waarom wij geen enkele pessimistische taxatie van de beperkingen der menselijke hersenen accepteren. Zij kennen geen beperkingen.”
Deze duizelingwekkende feiten gaan lijnrecht in tegen het evolutiemodel. Waarom zou de evolutie voor eenvoudige holbewoners, of zelfs voor de hedendaagse hoogopgeleiden, een orgaan „scheppen” met voldoende vermogen voor een miljoen of zelfs een miljard levens? Echt, alleen eeuwig leven is zinnig! Maar hoe staat het met ons lichaam?
In het boek Repair and Renewal — Journey Through the Mind and Body wordt gezegd: „De manier waarop beschadigde botten, weefsels en organen zichzelf oplappen, is niets minder dan een wonder. En als wij de tijd zouden nemen om erover na te denken, zouden wij de rustige regeneratie van huid en haar en nagels — en ook van andere lichaamsdelen — intens verbazingwekkend vinden: Die gaat 24 uur per dag, week in week uit door, zodat wij, biochemisch gesproken, in de loop van ons leven letterlijk vele malen opnieuw gemaakt worden.”
Op Gods bestemde tijd zal hij dit wonderbare proces van zelfvernieuwing probleemloos oneindig gaande houden. Dan zal ten slotte „de dood tenietgedaan” worden (1 Korinthiërs 15:26). Maar om echt gelukkig te zijn hebben wij meer nodig dan eeuwig leven. Wij hebben vrede nodig — vrede met God en met onze medemensen. Die vrede kan alleen bewerkstelligd worden als mensen elkaar echt liefhebben.
Een nieuwe wereld gebaseerd op liefde
„God is liefde”, zegt 1 Johannes 4:8. Liefde is zo sterk — vooral de liefde van Jehovah God — dat ze de onderliggende reden is waarom wij kunnen hopen eeuwig te leven. „God heeft de wereld zozeer liefgehad”, zegt Johannes 3:16, „dat hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat een ieder die geloof oefent in hem, niet vernietigd zou worden, maar eeuwig leven zou hebben.”
Eeuwig leven! Wat een geweldig vooruitzicht! Maar omdat wij de zonde hebben geërfd, hebben wij geen recht op leven. „Het loon dat de zonde betaalt, is de dood”, zegt de bijbel (Romeinen 6:23). Maar gelukkig heeft liefde Gods Zoon, Jezus Christus, ertoe bewogen ten behoeve van ons te sterven. De apostel Johannes schreef over Jezus: ’Hij heeft voor ons afstand gedaan van zijn ziel’ (1 Johannes 3:16). Ja, hij heeft zijn volmaakte menselijke leven gegeven als „een losprijs in ruil voor velen”, zodat van ons die geloof in hem oefenen de zonden kwijtgescholden kunnen worden en wij ons in eeuwig leven kunnen verheugen (Mattheüs 20:28). De bijbel legt uit „dat God zijn eniggeboren Zoon naar de wereld heeft uitgezonden, opdat wij door bemiddeling van hem leven zouden verwerven”. — 1 Johannes 4:9.
Hoe moeten wij dan reageren op de liefde die God en zijn Zoon voor ons hebben getoond? De bijbel vervolgt: „Geliefden, als God ons zó heeft liefgehad, zijn ook wij verplicht elkaar lief te hebben” (1 Johannes 4:11). Wij moeten leren liefhebben, want die hoedanigheid zal de hoeksteen van Gods nieuwe wereld zijn. Velen zijn thans het belang van liefde gaan inzien, zoals dat door Jehovah God in zijn Woord, de bijbel, wordt beklemtoond.
In het boek Love and Its Place in Nature wordt opgemerkt dat zonder liefde „kinderen weinig levenskansen hebben”. Maar er komt geen einde aan die behoefte aan liefde als mensen ouder worden. Een vooraanstaand antropoloog merkte op dat liefde „centraal staat bij alle menselijke behoeften, net zoals onze zon centraal staat in ons zonnestelsel . . . Het kind dat geen liefde heeft ervaren, is biochemisch, fysiologisch en psychisch heel anders dan het kind dat wel liefde heeft gekend. Het eerste groeit zelfs anders dan het laatste.”
Kunt u zich voorstellen hoe het leven zal zijn als alle mensen op aarde elkaar werkelijk liefhebben? Dan zal geen mens ooit nog vooroordeel koesteren omdat iemand van een andere nationaliteit is, tot een ander ras behoort of een andere huidkleur heeft! Onder het bestuur van Gods aangestelde Koning, Jezus Christus, zal de aarde vol vrede en liefde zijn, als vervulling van de geïnspireerde bijbelpsalm:
„O God, verleen de koning uw eigen rechterlijke beslissingen . . . Hij richte de ellendigen van het volk, hij redde de zonen van de arme, en hij verbrijzele de bedrieger. In zijn dagen zal de rechtvaardige uitspruiten, en overvloed van vrede, totdat de maan niet meer is. En hij zal onderdanen hebben van zee tot zee en van de Rivier tot de einden der aarde. Want hij zal de arme die om hulp schreeuwt, bevrijden, ook de ellendige en al wie geen helper heeft. Hij zal deernis hebben met de geringe en de arme, en de zielen van de armen zal hij redden.” — Psalm 72:1, 4, 7, 8, 12, 13.
De goddeloze zal niet in Gods nieuwe wereld mogen leven, zoals in een andere bijbelpsalm wordt beloofd: „De boosdoeners zelf zullen afgesneden worden, maar wie op Jehovah hopen, díe zullen de aarde bezitten. En nog maar een korte tijd en de goddeloze zal er niet meer zijn; en gij zult stellig acht geven op zijn plaats, en hij zal er niet zijn. De zachtmoedigen daarentegen zullen de aarde bezitten, en zij zullen inderdaad hun heerlijke verrukking vinden in de overvloed van vrede.” — Psalm 37:9-11.
Dan zullen alle gehoorzame mensen, ook degenen die uit het graf zijn opgewekt door een opstanding uit de doden, naar lichaam en geest genezen zijn. Uiteindelijk zal al wie leeft volmaakt Gods beeld weerspiegelen. Ten langen leste zal de grote strijd om het goede te doen voorbij zijn. De disharmonie tussen ons verlangen naar leven en de huidige wrede realiteit van de dood zal ook voorbij zijn! Ja, zo luidt de zekere belofte van onze liefdevolle God: „De dood zal niet meer zijn.” — Openbaring 21:4; Handelingen 24:15.
Geef de strijd om te doen wat juist is dus nooit op. Sla acht op de goddelijke vermaning: „Strijd de voortreffelijke strijd van het geloof, grijp het eeuwige leven stevig vast.” Dat leven in Gods nieuwe wereld is wat de bijbel „het werkelijke leven” noemt. — 1 Timotheüs 6:12, 19.
Ga de in de bijbel verwoorde waarheid inzien: „Jehovah [is] God . . . Hij is het die ons heeft gemaakt, en niet wijzelf.” Het besef van die waarheid is een essentiële stap om in aanmerking te komen voor leven in Jehovah’s nieuwe wereld van liefde en rechtvaardigheid. — Psalm 100:3; 2 Petrus 3:13.
[Inzet op blz. 11]
Het leven in Gods nieuwe wereld is wat de bijbel „het werkelijke leven” noemt. — 1 Timotheüs 6:19
[Illustratie op blz. 9]
Mensen zijn door de vangrail van Gods wetten heen gebroken, met rampzalige gevolgen
[Illustratie op blz. 10]
Onder Gods heerschappij zal de mensheid zich verheugen in een nieuwe wereld van vrede