Van onze lezers

Toeval of ontwerp? Ik heb net de serie „Hoe zijn wij hier gekomen? Toeval of ontwerp?” (8 mei 1997) gelezen. Die heeft me om een aantal redenen geboeid: (1) De eenvoud waarmee u zo’n diepgaand, gecompliceerd onderwerp als evolutie hebt gepresenteerd, alsook de overtuiging waarmee u het bijbelse standpunt ten aanzien van onze oorsprong hebt verdedigd. (2) De illustraties die u hebt gebruikt om uw loffelijke doelstelling te bereiken. Ik ben onderzoeker en student aan een grote faculteit voor communicatiewetenschappen. Zulke artikelen bewijzen dat u ALTIJD nauwgezet nazoekwerk doet voordat u iets publiceert. Dat is ongetwijfeld de reden waarom mijn collega-verslaggevers, -redacteuren en -onderzoekers allemaal geregeld en graag Ontwaakt! lezen.

D. S. T., Kameroen

Waarom zo ziek? Ik maak alle emoties door die Jason onder woorden bracht in het artikel „Jonge mensen vragen . . . Waarom moet ik zo ziek zijn?” (22 april 1997) Elke keer dat ik het artikel lees is het alsof ik met iemand praat die mijn toestand begrijpt, zich erin kan verplaatsen en zich er iets van aantrekt. Heel erg bedankt voor het verlichten van mijn last. Ik weet dat Jehovah om mij geeft en dat hij op zijn bestemde tijd een eind zal maken aan alle ziekten.

O. A., Ghana

Twee weken voordat dit artikel verscheen werd er bij mij epilepsie vastgesteld. Ik ben net achttien geworden, en doordat ik ziek ben zijn alle vrijheden die ik nog maar pas verworven had, drastisch verminderd. Er zijn zo veel voorzorgsmaatregelen die ik moet nemen en zo veel pillen waaraan ik moet denken. Het heeft ook een zware tol geëist van mijn ouders, die twee andere kinderen in de dood verloren hebben. Het artikel heeft mij echt zo geraakt dat ik tot tranen toe bewogen werd. Het bracht precies de gedachten ter sprake die ik steeds heb onderdrukt, en ik voelde mij weer een beetje normaal. Ik ging beseffen dat er anderen zijn met vergelijkbare problemen en zorgen. Door middel van zijn organisatie geeft Jehovah in gedrukte vorm de inlichtingen die ik nodig heb om sterk te blijven.

D. S., Verenigde Staten

Toen ik het artikel las, besefte ik dat mijn ouders meer dan wie maar ook onder mijn ziekte lijden. Zij hebben mij verteld dat mijn ziekte erfelijk is, en dat deprimeert hen. Als ik hen zo zie, heb ik heel erg met hen te doen.

Y. H., Japan

Als kind genoot ik een goede gezondheid. Maar in de tienerjaren kreeg ik de ene ziekte na de andere. Ik begon in de volle-tijddienst en de eerste twee maanden kon ik mijn doeleinden niet bereiken vanwege mijn slechte gezondheid. Ik was heel erg gedeprimeerd en dacht (ten onrechte) dat ik iets had gedaan wat in Jehovah’s ogen slecht was en dat ik met ziekte werd gestraft. Het artikel heeft mij geholpen mij op de juiste wijze op mijn situatie in te stellen en moed te vatten.

C. K., Ghana

Mijn negenjarige dochter heeft een leerstoornis en spastische verlamming. Zij is heel pienter en is zich ervan bewust dat zij door haar handicaps niet normaal kan functioneren. In weerwil van haar gewoonlijk opgewekte, vrolijke karakter deprimeert dit haar soms een beetje. Dit artikel was erg aanmoedigend voor haar, samen met de gesprekken die zij ’s avonds met haar vader heeft over het toekomstige paradijs waarin zij gewoon net als alle andere kinderen zal zijn.

Y. P., Verenigde Staten

Ik worstel al zo’n tien jaar met een ’onzichtbare ziekte’, een ziekte die mijn spijsverteringsstelsel aantast. Daardoor heb ik de volle-tijddienst moeten verlaten. Toen ik dit artikel las, had ik voor het eerst het gevoel dat iemand mijn strijd begrijpt. Het is een opluchting te weten dat ik niet alleen ben. Het is alsof er een enorme last van mijn schouders is genomen. Ik zou jullie nooit genoeg kunnen bedanken. Deze aanmoedigende en actuele artikelen houden ons in dit oude samenstel op de been.

L. C., Canada