Zijn hart werd geraakt

„Wij waren een gezin met 13 kinderen,” schrijft Gloria Adame, „4 jongens en 9 meisjes. Het was 1984. Vader had een tijdlang in de Verenigde Staten gewerkt en kwam er bij thuiskomst in Mexico achter dat ons gezin was begonnen de bijbel te bestuderen met Jehovah’s Getuigen. Daar was hij helemaal niet blij mee, en hij begon ons tegenstand te bieden. Het leek alsof zijn hart zich met de dag verhardde.

Wij hielden veel van onze vader en wilden dat hij voordeel zou trekken van de levengevende kennis die wij ontvingen. Dag in dag uit baden wij vurig tot Jehovah, hem smekend voor ons een weg te openen om met Vader over Jehovah’s voornemens te kunnen spreken. Jehovah heeft onze smeekbede verhoord want hij gaf ons de moed om ons vroeg in de avond in de woonkamer te verzamelen waar Vader tot laat tv keek. Daar kwamen mijn moeder en wij meisjes altijd bij elkaar om de dagtekst te lezen.

Moeder leidde de bespreking, en na het commentaar gelezen te hebben, sprak degene die aan de beurt was een gebed uit. Wanneer Marie, onze jongste zus die pas vijf was, bad, smeekte zij altijd vurig: ’Jehovah, verzacht alstublieft Pappa’s hart zodat hij ook uw Getuige wordt.’ Het leek alsof Vader niet luisterde, want hij zette de televisie dan altijd harder. Maar na verloop van tijd ging hij hem steeds wat zachter zetten, totdat hij hem op een avond helemaal uitzette.

Die avond vroeg Moeder, zoals bij ons gebruikelijk was, wie er aan de beurt was om de tekst te lezen. Tot onze grote verbazing zei Vader: ’Ik ben aan de beurt.’ Wij stonden perplex maar zeiden niets. Moeder verzette zich niet en stelde geen vragen maar reikte hem de brochure Dagelijks de Schrift onderzoeken aan. Nadat hij de bespreking van de bijbeltekst had geleid, vroeg Moeder wie er aan de beurt was om te bidden. ’Het is mijn beurt’, zei Vader.

Wij waren verbluft. Midden in het gebed konden wij onze tranen niet langer bedwingen. Vader begon ook te huilen, en hij vroeg Jehovah hem te vergeven voor het feit dat hij Hem gelasterd had. Hij vroeg ook Moeder hem te vergeven voor het feit dat hij ons tegenstand had geboden.

En zo eindigde in 1986 de tegenstand van onze vader. In 1990 verhuisde ons gezin naar Texas in de Verenigde Staten. Uiteindelijk droeg Vader zijn leven op aan Jehovah en symboliseerde dit door de waterdoop. Van ons meisjes werden er zeven gedoopt. In april 1997 werd Vader aangesteld als christelijke ouderling. Tot op de dag van vandaag is de bespreking van de dagtekst als gezin buitengewoon belangrijk voor ons, en bidden tot Jehovah is het fundament van ons gezinsleven.”

[Illustraties op blz. 31]

1. Vier dochters die in Mexico pionieren. Marie staat vooraan

2. Juanita en Isaac Adame, met enkele van hun kinderen. Gloria staat geheel rechts