Waarom floreert de georganiseerde misdaad?

AL CAPONE, de beruchte gangster uit de tijd van de Drooglegging in de Verenigde Staten (1920–1933), beweerde dat hij slechts een zakenman was die inspeelde op de wet — de wet van vraag en aanbod. Een advocaat van het grootste yakuza-syndicaat in Japan zei: „Het valt niet te ontkennen dat er grote vraag is naar [seks-, drugs- en gok-]activiteiten.” Door die vraag wordt de georganiseerde misdaad in stand gehouden. Hoewel niemand het slachtoffer van criminaliteit wil zijn, zullen sommigen zich toch tot criminele organisaties wenden en gebruik maken van hun diensten.

Neem bijvoorbeeld de protectiegelden die gangsters in veel landen innen. Hoewel zij het soms op eerlijke winkeliers gemunt hebben, azen zij meestal op mensen die twijfelachtige zaken doen. De eigenaar van een casino in het Tokiose Shinjuku, die werkt onder de dekmantel van een salon voor videospelletjes, vertelde: „Een employé werd met een mes neergestoken en beroofd van twee miljoen [yen]. Maar wij wilden de politie er niet bij roepen.” Waarom niet? „Omdat wij ons bezighouden met een illegale activiteit (gokken), willen wij niets met de politie te maken hebben. Wanneer een klant in onze zaak amok maakt, roepen wij de yakuza.” Deze casino-eigenaar betaalt $4000 per maand aan de yakuza, een kleinigheid vergeleken bij de winst van $300.000 die hij in die tijd opstrijkt met zijn illegale bedrijf. Waar komt dat geld vandaan? Uit de zakken van mensen die graag illegaal gokken.

Hetzelfde geldt voor respectabele bedrijven die problemen willen vermijden. Een Newyorkse functionaris schatte dat een aannemer van schilderwerk met een omzet van $15 miljoen per jaar, $3,8 miljoen bespaarde door gangsters om te kopen. De aannemer kon nu gebruik maken van onderbetaalde arbeidskrachten en een confrontatie met de door de mafia gecontroleerde vakbond vermijden. In Japan staken financiers in een periode van economische voorspoed hun geld in onroerend goed en braken oude huizen en winkels af om ruimte te maken voor extravagante gebouwen. Als bewoners niet wilden verhuizen of hun land niet wilden verkopen, riepen investeerders de jiageya erbij, overwegend bedrijven met yakuza-relaties, om hen te verjagen.

Toen de yakuza in de jaren ’80 zagen hoe gemakkelijk het was geld te lenen en te verdienen, richtten zij bedrijven op en stortten zich op het speculeren in onroerend goed en effecten. Banken en financiële instellingen investeerden veel geld in deze bedrijven, klaarblijkelijk met hun eigen winsten op het oog. Maar toen de zeepbel ten slotte uiteenspatte, viel het de banken erg moeilijk hun geld terug te krijgen. In verband met de aanhoudende recessie in Japan zei een voormalige politiefunctionaris in Newsweek: „De ware reden waarom de problemen met te lang uitstaande leningen niet snel op te lossen zijn, is dat een aanzienlijk deel ervan te maken heeft met de georganiseerde misdaad.”

Ja, de georganiseerde misdaad schiet wortel en gedijt waar mensen eropuit zijn om koste wat het kost hun lusten te bevredigen. De zucht naar genot, seks en geld vormt een broedplaats voor drugshandel, prostitutie, gokken en woekerpraktijken. Raakt iemand betrokken bij zulke activiteiten, dan betekent dat meestal dat hij de georganiseerde misdaad voedt en vetmest. Hoe waar is het dat die aan de vraag voldoet van mensen die eropuit zijn hun eigen vleselijke verlangens te bevredigen!

De pseudo-familie

Naast de vraag naar onwettige activiteiten is er tegenwoordig nog een behoefte waarop de georganiseerde misdaad gedijt. Het onlangs overleden hoofd van een van de grootste yakuza-syndicaten in Japan bleef erbij dat hij zich over de boeven ontfermde en op die manier voorkwam dat zij ontaardden. Hij beweerde een vader voor de bendeleden te zijn. De meeste criminele syndicaten, ongeacht hun nationaliteit, grondvesten hun organisatie op zulke pseudo-familiebanden.

Neem bijvoorbeeld Chi Sun,a die uit een arme familie in Hong Kong kwam. Zijn vader gaf hem vaak een verschrikkelijk pak slaag om een kleinigheid. De jonge Chi Sun werd opstandig en sloot zich toen hij twaalf jaar was ten slotte aan bij de beruchte triaden. In de criminele organisatie vond hij een plaats waar hij het gevoel had „erbij te horen”. Wegens zijn durf bij gewapende gevechten werd hij spoedig bevorderd tot een positie waar hij verscheidene mannen onder zich had. Uiteindelijk — hij was toen nog maar zeventien jaar — kwam hij in de gevangenis terecht.

Velen als Chi Sun wenden zich tot criminele organisaties, op zoek naar de familieband die er thuis niet was. De leden beweren zich om elkaar te bekommeren, maar jongere leden raken vaak teleurgesteld wanneer zij merken dat iedereen voornamelijk in zichzelf geïnteresseerd is.

Engel des lichts

Toen het grootste misdaadsyndicaat van Japan krachtens een nieuwe anti-bendewet in 1992 te boek kwam te staan als gewelddadig, beweerde een van de leiders dat de groep zich als „ridderlijk” beschouwde omdat ze het kwaad bestreed. Toen Kobe in 1995 getroffen werd door een verschrikkelijke aardbeving, deelde dezelfde bende voedsel, water en andere hulpgoederen uit aan hun medemensen. „Die edelmoedigheid”, berichtte de Asahi Evening News, „moet wel het bestendige imago van respectabele vogelvrijverklaarden versterken dat de yakuza’s in Japan hebben.”

Bazen van misdaadsyndicaten hebben vaak geprobeerd een façade van liefdadigheid op te houden. Pablo Escobar, het beruchte hoofd van het drugskartel in het Colombiaanse Medellín, was voor de bewoners van de krottenwijken in zijn stad „een mythische figuur — deels Messias, deels Robin Hood, deels peetvader in de bijna feodale zin van de patrón, de baas”, schreef Ana Carrigan in Newsweek. Hij bouwde rolschaatsbanen voor kinderen en fatsoenlijke huizen voor de armen, en hij gaf dakloze kinderen werk. Voor degenen die profiteerden van zijn milddadigheid was hij een held.

Misdadigers die ogenschijnlijk veilig schuilgaan achter hun syndicaten, zijn echter slechts pionnen van een universele meestermisdadiger. De bijbel onthult wie dat is. „Satan zelf blijft zich veranderen in een engel des lichts. Het is daarom niets groots indien ook zijn dienaren zich blijven veranderen in dienaren van rechtvaardigheid. Maar hun einde zal zijn overeenkomstig hun werken” (2 Korinthiërs 11:14, 15). Tegenwoordig geloven de meeste mensen niet dat Satan echt bestaat. Een negentiende-eeuwse Franse dichter zei: „De knapste truc van de Duivel is, dat hij u ervan weet te overtuigen dat hij niet bestaat.” Hij verschuilt zich achter de coulissen en manipuleert de gebeurtenissen, niet alleen in misdaadsyndicaten maar overal ter wereld. „De gehele wereld ligt in de macht van de goddeloze”, verklaart de bijbel. Jezus beschreef Satan als „een doodslager toen hij begon, . . . een leugenaar en de vader van de leugen”. — 1 Johannes 5:19; Johannes 8:44.

Bijbelprofetieën onthullen dat Satan de Duivel sinds 1914 bijzonder actief is geweest. Vanaf dat jaar heeft hij zijn horden gemobiliseerd in een totale oorlog tegen Gods volk. Hij zuigt de mensheid mee in een maalstroom van chaos. Hij is de voornaamste reden waarom de misdaad en criminele organisaties thans floreren. — Openbaring 12:9-12.

Zal het ooit gedaan zijn met het meesterbrein achter de criminele organisaties op aarde? Zal de mensheid zich ooit in vrede en orde verheugen? Kunt u zich losmaken uit het boosaardige imperium dat Satan thans op aarde heeft opgebouwd?

[Voetnoten]

[Kader/Illustratie op blz. 7]

Hoe uw gezin te beschermen

HET ontbreken van een warme, harmonieuze sfeer in het gezin kan jongeren tot een gemakkelijke prooi voor misdaadsyndicaten maken. Volgens rapporten komen in de Verenigde Staten de meeste jongeren die betrokken raken bij bendemoorden uit minder welgestelde of ontwrichte gezinnen. „Als kansarmen”, zegt een functionaris van een detentiecentrum in North Carolina, „zijn zij snel onder de indruk van de sterke band tussen de baas en de mannen om hem heen en het gevoel van verbondenheid als lid van een organisatie, iets wat zij voor de eerste keer in hun leven meemaken.”

In dezelfde zin zegt in het Verre Oosten een jonge yakuza die bereid is een levend schild voor zijn baas te zijn: „Thuis was ik altijd alleen. Hoewel wij een gezin vormden, had ik nooit het gevoel dat wij openhartig konden praten. . . . Maar nu kan ik wel een openhartig gesprek voeren met de jongens.” Eenzame jongeren voelen zich dankbaar tegenover leden van een criminele organisatie die hen opnemen in een soort familiesysteem.

„De mensen van de yakuza zijn zeer, zeer zorgzaam”, zegt de leidster van een motorbende voor meisjes op Okinawa. „Misschien is dat hun truc; maar, ziet u, omdat wij nooit vriendelijk zijn behandeld, trekt dat ons.” Het hoofd van een instelling voor delinquente meisjes bevestigt dat gangsters „echt goed [zijn] in het veroveren van het hart van meisjes”. Wanneer eenzame meisjes hen midden in de nacht opbellen, haasten gangsters zich naar hen toe en luisteren naar wat zij op hun hart hebben, zonder per se seksuele avances te maken.

Hun zorgzame houding duurt slechts totdat zij de jongeren op wie zij het voorzien hebben totaal in hun macht hebben. Zitten de jongeren eenmaal in de val, dan worden zij uitgebuit — meisjes in prostitutieorganisaties en jongens in het misdaadapparaat.

Hoe kunt u uw beminden beschermen?

„Gij vaders, tergt uw kinderen niet, zodat zij niet moedeloos worden”, vermaant de bijbel (Kolossenzen 3:21). Dat is niet bedoeld als een aanmoediging voor ouders om alles maar goed te vinden. Een bijbelspreuk luidt: „Een aan zichzelf overgelaten knaap zal zijn moeder beschaamd maken” (Spreuken 29:15). In plaats daarvan moedigt de bijbel vaders — en ook moeders — aan om redelijk te zijn tegenover hun kinderen, naar hen te luisteren en een open communicatielijn met hen te hebben. Dan zullen de kinderen reden hebben om hun ouders in vertrouwen te nemen wanneer zij ernstig in het nauw zitten.

Naast het hebben van een open communicatie moeten ouders hun kinderen maatstaven in het leven meegeven. Waar kan een vader zulke richtlijnen vinden? De bijbel zegt: „Gij, vaders, irriteert uw kinderen niet, maar blijft hen in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen” (Efeziërs 6:4). Neem de tijd om de bijbel met uw kinderen te beschouwen door middel van een geregelde gezinsbijbelstudie. En prent hun een heilzame vrees voor Jehovah in, zodat zij altijd Jehovah’s leiding zullen volgen, in hun eigen voordeel. — Jesaja 48:17.