Hoe de georganiseerde misdaad uw leven beïnvloedt
DOOR ONTWAAKT!-CORRESPONDENT IN JAPAN
Het hoofd van een mafiafamilie prikt een vinger van de nieuweling aan. Er druppelt bloed op de afbeelding van een „heilige”. Vervolgens wordt de afbeelding verbrand. ’Mocht je ook maar één van de geheimen van de organisatie openbaar maken, dan zal je ziel branden zoals deze heilige’, waarschuwt de baas de jonge man.
DE ZWIJGPLICHT — in het Italiaans omertà — heeft de georganiseerde misdaad jarenlang aardig aan de openbaarheid onttrokken gehouden. Tegenwoordig halen misdadigersbendes echter overal de krantekoppen daar sommige gangsters informant worden. De belangrijkste figuur die door deze pentiti of overlopers van de mafia werd aangeklaagd, was Giulio Andreotti, die zevenmaal premier van Italië is geweest en nu terechtstaat wegens zijn mafiaconnecties.
Overal hebben criminele organisaties hun tentakels uitgestoken naar alle geledingen van de samenleving: de mafia in Italië en in de Verenigde Staten, waar ze ook de Cosa Nostra wordt genoemd; de drugskartels in Zuid-Amerika; de triaden van China; de yakuza in Japan. Hun boosaardige activiteiten raken ons allemaal en maken het leven duurder.
In de Verenigde Staten, zo zegt men, heeft de mafia de stad New York verdeeld over vijf families en maakt ze miljarden dollars met afpersing, ’protectie’, woekerpraktijken, gokken, drugshandel en prostitutie. Beweerd wordt dat de mafiafamilies de touwtjes in handen hebben in de vakbonden van de vuilophaaldiensten, het goederenvervoer, de bouw, het voedseltransport en de textiel. Met de macht die zij over de vakbonden hebben, kunnen zij arbeidsgeschillen beslechten of een project saboteren. Op een bouwplaats bijvoorbeeld zal op een dag een bulldozer het laten afweten, doen op een andere dag de remmen van een graafmachine het niet en traineren machinisten het project — deze en andere incidenten houden aan totdat de aannemer erin toestemt de eisen van de mafia in te willigen, of het nu gaat om steekpenningen of arbeidscontracten. Ja, „steekpenningen aan de mafia kunnen zakenlieden verzekeren van prompte leveringen, vrede op de werkvloer en de mogelijkheid goedkopere arbeidskrachten te gebruiken”, bericht het blad Time.
In Colombia beconcurreerden twee drugskartels elkaar totdat Pablo Escobar, het hoofd van het Medellín-kartel, in 1993 werd doodgeschoten. Daarna monopoliseerde het Cali-kartel de cocaïnehandel van de wereld. Het streek in 1994 alleen al in de Verenigde Staten $7 miljard op en werd waarschijnlijk het grootste misdaadsyndicaat ter wereld. Maar de arrestatie in 1995 van het meesterbrein erachter, José Santacruz Londoño, bracht het kartel een zware slag toe. Er staat echter altijd een gretige opvolger klaar om de volgende baas te worden.
Met het omlaaghalen van het IJzeren Gordijn maakte de Russische mafia haar debuut op het internationale toneel. Het gevolg is dat „elk bedrijf in Rusland zaken moet doen met de mafia”, zegt een in Newsweek geciteerde bankier. Zelfs in het Newyorkse Brighton Beach strijkt de Russische mafia naar verluidt de winsten op van een gecompliceerde zwendel met benzine. Uiteindelijk betalen autobezitters de rekening en de regering loopt de accijns mis. De Russische bendes drijven ook prostitutieorganisaties in Oost-Europa. De meeste van hun misdaden kunnen ze ongestraft plegen. Wie zou het op durven nemen tegen zwaargewapende voormalige atleten en veteranen van de oorlog in Afghanistan?
In het Verre Oosten is de situatie al niet anders. In Japan moeten mensen die in de showbusiness werken op allerlei narigheid bedacht zijn tenzij zij de plaatselijke yakuza-groep erkennen en in hun buidel tasten. Ook hier wordt protectiegeld geëist van bars en zelfs van prostituées. Daarnaast zijn de yakuza diep doorgedrongen in de Japanse economie door hun eigen bedrijven op te zetten, de grote zakenwereld geld af te persen en zich aan te sluiten bij misdaadsyndicaten in het buitenland.
Criminele organisaties met Hong Kong en Taiwan als basis spannen ook een web over de hele wereld. Buiten hun naam, triaden, is er weinig bekend over de manier waarop ze georganiseerd zijn. Hun geschiedenis gaat terug tot de zeventiende eeuw, toen Chinese monniken zich aaneensloten tegen de Mantsjoes, die in China de troon hadden veroverd. Hoewel hun ledental in de tienduizenden loopt, zouden de triaden in Hong Kong tijdelijke syndicaten vormen voor een specifieke misdaad of een reeks misdaden, waardoor het voor de politie moeilijk wordt gemaakt hun identiteit te traceren. Ze verdienen miljarden dollars met de handel in heroïne en hebben van Hong Kong een centrum van creditcard-vervalsing gemaakt.
In zijn boek The New Ethnic Mobs schrijft William Kleinknecht over de criminaliteit in de Verenigde Staten: „In de nieuwe wereld van de georganiseerde misdaad wacht geen etnische gangsters een grotere toekomst dan de Chinezen. . . . Chinese criminele groepen zijn snel macht aan het verwerven in steden door het hele land. . . . Ze doen slechts onder voor de mafia in New York.”
Over een andere vorm van illegale handel met Hong Kong als uitgangspunt zegt een Amerikaanse functionaris van het Departement van Justitie: „Het binnensmokkelen van buitenlanders is een teken van georganiseerde misdaad.” Sommige functionarissen schatten dat jaarlijks 100.000 Chinezen illegaal de Verenigde Staten binnenkomen. De gemiddelde gesmokkelde immigrant moet minstens $15.000 betalen voor zijn tocht naar een welvarend land, en het grootste deel daarvan lost hij af nadat hij zijn bestemming heeft bereikt. Zo wordt voor veel immigranten het leven in het land van hun dromen een nachtmerrie van dwangarbeid in werkplaatsjes en bordelen.
Omdat u zich niet inlaat met criminele activiteiten, denkt u misschien dat de georganiseerde misdaad uw leven niet beïnvloedt. Maar is dat werkelijk zo? Veel drugsverslaafden in verscheidene werelddelen gaan het pad van de misdaad op om de drugs te kunnen betalen die Zuidamerikaanse drugskartels leveren. De georganiseerde misdaad zorgt ervoor dat contracten voor publieke werken naar bedrijven gaan waarmee ze banden heeft; het gevolg is dat de burger meer betaalt. De Presidentiële Commissie voor de Georganiseerde Misdaad verklaarde eens dat in de Verenigde Staten „de georganiseerde misdaad het kostenbeeld vertekent door diefstal, afpersing, omkoping, prijsafspraken en handelsbelemmeringen” en dat de consument gedwongen „als het ware een toeslag” voor de mafia betaalt. Niemand ontkomt dus aan de gevolgen van de misdaad. Wij betalen allemaal de rekening.
Maar waarom floreert de georganiseerde misdaad tegenwoordig?
[Kader op blz. 5]
De oorsprong van de mafia
„De mafia is in de late middeleeuwen op Sicilië ontstaan, waar ze mogelijk is begonnen als een geheime organisatie die zich ten doel had gesteld, een eind te maken aan de overheersing van de verschillende buitenlandse veroveraars van het eiland — de Saracenen, Noormannen en Spanjaarden bijvoorbeeld. De mafia is voortgesproten en won haar leden uit de talrijke kleine privé-legertjes of mafie die door de elders verblijvende landeigenaars werden gehuurd om in de wetteloze situatie die er door de eeuwen heen op een groot deel van Sicilië heeft bestaan, hun grondbezit te beschermen tegen bandieten. In de achttiende en negentiende eeuw organiseerden de ondernemende schurken in deze privé-legertjes zich en werden zo machtig dat zij zich tegen de landeigenaars keerden en heer en meester werden op veel van de landgoederen. Zij persten de landeigenaars geld af in ruil voor het beschermen van hun gewassen” (The New Encyclopædia Britannica). Het afpersen van protectiegeld werd hun modus operandi. Zij namen hun methoden mee naar de Verenigde Staten, waar zij zich bezig gingen houden met gokken, intimidatie op de arbeidsmarkt, woekerpraktijken, drugshandel en prostitutie.