Een blik op de wereld
Braziliës verspilde voedsel
Volgens het Braziliaanse Ministerie van Landbouw „gooit het land jaarlijks voor $2,34 miljard aan rijst, bonen, maïs, soja, tarwe, groenten en fruit weg”, schrijft O Estado de S. Paulo. „Als daar de verliezen aan andere [landbouw]produkten en verspilling door de consument bij worden opgeteld, loopt het bedrag op tot $4 miljard.” Maar waarom wordt 20 procent van de landbouwopbrengst en 30 procent van de fruitproduktie verspild? Als oorzaken worden onder andere opgegeven ’geringe opslagcapaciteit op de boerderijen, ontoereikende produktietechnologie, gevaarlijke wegen en slecht beheer van gewassen’. De afwezigheid betreurend van regels die de verspilling zouden kunnen tegengaan, zegt Benedito Rosa van het Ministerie van Landbouw blijkens een aanhaling: „Met zulk verspild voedsel zouden behoeftigen gevoed kunnen worden.”
Maandagmorgensyndroom
„De stress van het op maandagmorgen weer aan het werk gaan, verhoogt de kans op een hartaanval met 33 procent”, bericht de Jornal do Brasil. Een Duits onderzoek van 2636 gevallen „onthulde dat de kans op een hartverlamming varieert naar de dag van de week en het uur”. Men ontdekte echter dat de maandag bijzonder gevaarlijk was en dat hartaanvallen driemaal zo vaak ’s morgens optreden als gedurende de rest van de dag. Fabrieksarbeiders hebben meer van het maandagmorgensyndroom te lijden dan mensen in de vrije beroepen en kantoorpersoneel. „Wij vermoeden dat de overgang naar een straffer ritme, vlak na de ontspanning van het weekeinde, verantwoordelijk is voor de [hart]aanvallen”, aldus professor Stefan Willich, die leiding gaf aan het onderzoek. Mensen met hartproblemen zouden hun week kalm moeten beginnen, luidde de suggestie.
„’s Werelds goklustigste natie”
„Japan is ’s werelds goklustigste natie geworden”, zegt de Asahi Evening News. Het meeste geld (65 procent) wordt vergokt met pachinko, waarbij men staat te spelen aan een soort flipperkast. De Japanners besteden ook meer dan enige andere natie aan plaatselijke paardenrennen. De bedragen die er omgaan waren in 1992 meer dan het dubbele van die in de Verenigde Staten en meer dan vier keer die van Hong Kong, Engeland en Frankrijk. Om de omzet te verhogen, richt men zich nu ook op jonge vrouwen. Een uitspraak van een jonge vrouw uit Nagoja was: „Mijn ouders maken er misbaar over, maar ik zeg altijd: ’De nationale en plaatselijke overheden organiseren het. Hoe kan het dan verkeerd zijn?’” In werkelijkheid is gokken onder de Japanse wet in principe verboden, maar openbaar gokken bestaat als een „officieuze economie”, zegt de onderzoeker Hiroshi Takeuchi. Hij is van mening dat wanneer de gokomzet de 4 procent van het bruto nationaal produkt van een land overschrijdt, het gokken een sociaal probleem wordt. Voor Japan staat het gokken nu op 5,7 procent.
Kerken voelen de toegenomen criminaliteit
Nog maar een paar jaar geleden waren de deuren van Australische kerken over het algemeen niet op slot, ook niet wanneer er geen diensten aan de gang waren. Maar de situatie is veranderd, zo bericht de krant The Weekend Australian, vanwege berovingen, inbraken en vandalisme in kerkgebouwen en een aantal gevallen dat priesters zijn aangevallen. „De meeste parochies doen nu de kerkdeuren op slot, vrees ik. Ik denk dat dat een droeve zaak is”, zei de katholieke aartsbisschop John Bathersby. „Ik denk dat er een neergang is geweest in de eerbied voor religie. Ik denk dat de hele secularisatie van de maatschappij echt een toestand heeft teweeggebracht waarin voor een heleboel mensen de Kerk niet verschilt van enig ander instituut in de maatschappij, en daarom is die speciale sfeer van respect ervoor verdwenen. Voor sommigen is een kerk een gebouw als elk ander.”
Veelzijdige paus
Niet alleen is paus Johannes Paulus II het geestelijke hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk, maar hij is ook toneelschrijver, auteur en een artiest die een opname op zijn naam heeft staan. Zijn recente boek, Over de drempel van de hoop, stond vele weken op de best-sellerslijst. Het toneelstuk, een ’muziekdrama’ getiteld The Jeweller’s Shop, begon vorig jaar december voor een beperkt engagement in New York. Het is in 1960 door de paus geschreven onder het pseudoniem Andrzej Jawien. „De paus was toneelschrijver, acteur, regisseur, vertaler en toneelcriticus voor de plaatselijke krant in Kraków”, legde de producer van het stuk uit. Er bestaat ook een goedlopende dubbel-cd met een opname van de paus die de rozenkrans reciteert. En de paus is een befaamd wereldreiziger, met plannen om dit jaar vijf continenten te bezoeken. Zijn 63ste trip, in januari, werd door The New York Times beschreven als „een poging van de 74-jarige paus om het beeld af te werpen van een pausdom in verval en om de gedachte over te brengen dat noch zijn gezondheid noch zijn leeftijd hem ervan zullen weerhouden zijn morele visie te injecteren in de gang van zaken in de wereld”.
Bloed — een gevaarlijk „medicijn”
„Hebben Jehovah’s Getuigen misschien gelijk met hun afwijzen van bloedtransfusies?”, vraagt de Engelse Sunday Telegraph. De huidige ongerustheid inzake transfusies betreft bloed dat met hepatitis C en aids besmet is. „Maar infectie is slechts één van een aantal gevaren die in vakbladen zijn beschreven”, zegt de Telegraph. „Onderzoeken zoals die welke de kans op een ongunstige reactie op een transfusie op wel 20 procent schat, zijn praktisch onbekend bij het publiek. Al even onbekend zijn onderzoeken die hebben onthuld dat een transfusie toegediend krijgen de beste voorspelling vormt voor een moeizaam herstel na buik- of dikke-darmoperaties.” Onderzoeken tonen ook aan dat een hoog percentage bloedtransfusies zonder noodzaak wordt gegeven en dat transfusiepraktijken zeer variëren en meer op gewoonte zijn gebaseerd dan op wetenschappelijke gegevens. Bloed „een krachtig medicijn” noemend waarmee „de meeste chirurgen veel te achteloos omgaan”, merkte Tom Lennard, chirurg aan het Royal Victoria-ziekenhuis, op: „Als bloed een nieuw medicijn was, zou er geen vergunning voor verleend worden.”
Bescherm uw baby tegen lawaai
„Te veel lawaai kan schadelijk zijn voor ongeboren en pasgeboren baby’s”, zegt een persbericht van Radio France Internationale. Een baby in de baarmoeder is bijzonder kwetsbaar voor traumatisering door harde geluiden waaraan de moeder wordt blootgesteld. Aangezien de buikwand en het vruchtwater maar heel weinig bescherming bieden tegen geluiden van buitenaf kan een kind al voor de geboorte gehandicapt raken. Zo is de kans op gehoorverlies in de hoge frequenties driemaal zo groot voor kinderen van wie de moeder blootgesteld is geweest aan lawaainiveaus tussen de 85 en 95 decibel — niveaus die heel gewoon zijn voor veel rockconcerten en disco’s. Naast gehoorverlies kan, zo waarschuwen sommige onderzoekers, frequente blootstelling aan harde geluiden, vooral tijdens de laatste maanden van de zwangerschap, een versnelde hartslag teweegbrengen bij de nog ongeboren baby.
„Emotionele eerste hulp”
Eerste hulp op de plaats van een ongeluk moet meer omvatten dan aandacht voor fysieke kwetsuren. Gewonden hebben ook emotionele hulp nodig, bericht de Süddeutsche Zeitung. Wat voor hulp? De Beroepsvereniging van Duitse Psychologen beveelt vier eenvoudige stappen aan om „emotionele eerste hulp” te verlenen. De suggesties waren het resultaat van interviews met slachtoffers en professionele hulpverleners. De aanbevelingen zijn: „Zeg dat u er bent. Scherm de gewonde af. Zoek lichamelijk contact. Spreek en luister.” Men wil deze stappen nu meer bekendheid gaan geven via artsen en rijscholen en ze laten opnemen in eerste-hulpcursussen.
„India’s kleine ’lastdieren’”
Zo noemde een bericht in de Times of India de 17 tot 44 miljoen kinderen die in India arbeid verrichten. Ondanks de beschikbaarheid van zo’n 23 miljoen gezonde werkloze volwassenen nemen eigenaars van fabrieken vaak liever kinderen aan, die zonder protest voor de helft van het loon van een volwassene werken en zelden vragen stellen over de gezondheidsrisico’s van hun werk. Pas nadat sommige westerse landen weigerden goederen te importeren die met kinderarbeid zijn geproduceerd, hebben sommige fabrikanten de kinderen door volwassenen vervangen. De regering van India heeft strengere wetten beloofd die aan zulk misbruik een eind moeten maken en ouders moeten dwingen hun kinderen een basisopleiding te geven. India’s president, dr. Shankar Dayal Sharma, zegt erover: „Noch traditie noch economische noodzaak kan kinderarbeid rechtvaardigen en het uitbannen van die exploitatie is een van de grootste uitdagingen van deze tijd.” Velen rechtvaardigen de gewoonte echter met het argument dat diepe armoede een „harde realiteit” is en dat wat een kind verdient, een wanhopig noodzakelijke ondersteuning voor het gezin vormt.