Een blik op de wereld
’Het laatste absolutistische stelsel’
„Onvrede in de Duitse Katholieke Kerk over de conservatieve oriëntering van het Vaticaan neemt toe”, bericht de in Rome uitgegeven krant La Repubblica na de recente aanstelling door Johannes Paulus II van 30 nieuwe kardinalen. De bekende dissidente theoloog Hans Küng stelt dat er voor de verkiezing van de volgende paus „dringend behoefte [bestaat] aan een kiescollege dat werkelijk representatief is voor de hele Katholieke Kerk”. Küng gelooft dat ’de paus eenvoudig het vertrouwen van een groot deel van de gelovigen heeft verloren’. Ook zegt Küng nog: „Wij kunnen er niet aan voorbijgaan dat na de val van het stalinisme het Roomse stelsel het laatst overgebleven absolutistische stelsel in de westerse wereld is.”
Voorkom vroeg oud worden
„Mensen passen huizen aan als er kleine kinderen zijn. Waarom geen aanpassing voor oudere personen?”, vraagt de gerontoloog Wilson Jacob Filho van de Universiteit van São Paulo (Brazilië). Naast veiliger huizen voor de bejaarden beveelt hij lichaamsoefeningen aan om het spierstelsel te versterken en zo de kans op vallen te verminderen. Wat zijn de grootste vijanden van een lang leven? Volgens plastisch chirurg Rogério Izar Neves, eveneens verbonden aan de Universiteit van São Paulo, zijn de vijanden „een zittend leven, een onevenwichtig voedingspatroon (vooral eten dat vetrijk is), roken, overmatig alcoholgebruik, stress, gebrek aan slaap”. De Jornal da Tarde legt uit dat extreme stress het immuunstelsel verzwakt, „hetgeen nauw samenhangt met de intrede van verscheidene ziekten en bijgevolg ook van ouderdom”. Dr. Neves stelt ook: „Een gebrek aan belangstelling voor het leven is de belangrijkste oorzaak van vroeg oud worden.”
Gezondheidsrisico’s van piercen
„Mensen laten hun lichaam doorboren op plekken waar dat jaren geleden niet gebeurde”, zegt John Pelton, hoofd van de afdeling milieugezondheidskunde van de gezondheidsdienst van Calgary in Canada. Daaronder vallen wenkbrauwen, lippen, tong en navel, aldus een verslag in The Vancouver Sun. Bezorgdheid dat door deze groeiende rage aids en hepatitis B en C overgedragen zouden kunnen worden, is er voor de gezondheidsdienst in Alberta aanleiding toe geweest richtlijnen op te stellen die het piercen moeten reguleren. „Nieuwe maatstaven zullen uiteindelijk een heel scala van nu nog niet gereguleerde persoonlijke diensten bestrijken, zoals brandmerken, tatoeëren, elektrisch epileren, harsen en floating”, en een ontwerp van deze voorschriften zal voorgelegd worden aan functionarissen van de volksgezondheid en het bedrijfsleven, zo voegt het bericht eraan toe. Over het voor een piercing gebruiken van apparatuur die gaatjes in oren prikt, geeft iemand die dit werk doet toe: „Wij hebben wel mensen met een infectie naar het ziekenhuis zien gaan. Het is eigenlijk best eng.”
Een Kerk gaat ter ziele
Canada’s grootste protestantse denominatie, de United Church of Canada, „heeft een snel verouderend en afnemend ledental, en haar leiders en parochianen denken verschillend over wat haar prioriteiten zouden moeten zijn”, aldus The Toronto Star. Hoewel meer dan 3.000.000 personen zich tot de United Church rekenen, telt de Kerk slechts 750.000 ingeschrevenen. De meerderheid van haar trouwste aanhangers is ouder dan 55, terwijl kinderen en kleinkinderen van leden zich niet tot de Kerk aangetrokken voelen. De Kerk werd gewaarschuwd dat ze onmiddellijk actie moet ondernemen om haar aanpak te veranderen, omdat ze anders zal sterven. De leden willen dat voorrang wordt gegeven aan aanbidding en spiritualiteit, terwijl de leiders van de Kerk meer aandacht willen schenken aan sociale en mondiale kwesties. Als de Kerk in elkaar zakt, „betekent dat ook dat wat belangrijk was voor de United Church, niet belangrijk was voor de Canadezen”, waarschuwt de socioloog Reginald Bibby uit Alberta. „Zij hebben het hun tijd, geld of aandacht niet waard gevonden.”
De erfenis van de oorlog
Zevenduizend veteranen van de geallieerde invasie in Europa, 51 jaar geleden, kwamen in juni 1994 terug op de stranden van Normandië. Maar de herinneringen waren te veel voor honderden van hen die psychiatrische hulp nodig hadden vanwege de angsten die de viering bij hen had teweeggebracht. „Sommige veteranen kregen het heel moeilijk na D-Day”, aldus dr. Graham Lucas, medewerker van Combat Stress, een instelling die oud-strijders bijstaat. „Zij hadden schuldgevoelens, dat zij het niet verdienden gespaard te zijn terwijl anderen waren gestorven, en zij leden aan nachtmerries en slaapstoornissen.” Zulke jarenlang onderdrukte gevoelens hebben geleid tot maagzweren, astma en huidaandoeningen, bericht de Londense Sunday Times. Een oud-soldaat, wiens herinneringen hem nog steeds nachtmerries bezorgen, formuleerde het aldus: „Je kunt deze herdenkingen ook overdrijven. Mensen die er niet zijn geweest, kunnen niet begrijpen hoe het was.”
Parasitaire vis
De candiru is een parasitaire vis die in de rivieren van het Amazonebekken leeft. Dit doorzichtige aalachtige dier, ongeveer 2,5 centimeter lang, wordt gewoonlijk in de kieuwen van grotere vissen aangetroffen, waar het zich voedt met hun bloed. Ook kan het bij de mens lichaamsopeningen binnendringen en ontstekingen, bloedingen en soms de dood van het slachtoffer veroorzaken. Onlangs is in Brazilië een kleinere en nog roofzuchtiger variant van deze vis, nauwelijks half zo groot, ontdekt. Hij heeft twee haakvormige tanden achter zijn bek die hem een krachtig houvast geven, waardoor het onmogelijk wordt hem af te schudden. Voor „riviergemeenschappen, met weinig of geen medische voorzieningen, kan dit tot ernstige infecties leiden”, bericht New Scientist.
Universiteiten in moeilijkheden
„Afrika’s verwaarloosde universiteiten bevinden zich op de rand van de ineenstorting”, bericht de WeekendStar in Johannesburg. Vanwege geldgebrek zijn er maar weinig computers en in sommige gevallen is de telefoon afgesneden. Eén universiteit heeft 35.000 studenten ingeschreven staan maar was oorspronkelijk voor slechts 5000 bedoeld. Slechts de helft van de onderwijsposten is bezet aan wat eens een prestigieuze universiteit in Oeganda was. Een salaris van een lector op deze campus bedraagt kennelijk $19 per maand. Sommige universiteiten zijn maanden gesloten geweest als gevolg van stakingen van docenten of studenten. Een Keniaanse hoogleraar merkte op: „Academische zelfdestructie in Afrika gaat van kwaad tot erger.”
Wie doet het huishouden?
„Het lijkt erop dat gelijkheid [tussen mannen en vrouwen] nog niet is doorgedrongen tot het gezinsmilieu”, zegt de Corriere della Sera, de lezers inlichtend over een onderzoek naar het gebruik van tijd in Italiaanse gezinnen, uitgevoerd door het Centraal Instituut voor de Statistiek. Of zij nu wel of niet buitenshuis werkt, het is nog steeds de vrouw die „de last van de gezinsorganisatie op zich moet nemen” en — als zij kinderen heeft — gemiddeld 7 uur en 18 minuten aan huishoudelijk werk besteedt, vergeleken met de 1 uur en 48 minuten van haar partner. Het paradoxale feit doet zich voor dat alleenstaande moeders het er beter schijnen af te brengen; zij slagen erin dagelijks twee uur minder aan huishoudelijk werk te besteden. „Vanaf de heel vroege jeugd ’bestemmen’ moeders hun dochtertjes voor huishoudelijke taken”, voegt La Repubblica eraan toe.
De verloren strijd tegen tbc
In de oorlog tegen ziekten is de strijd tegen tbc een „complete mislukking, op wereldwijde schaal”, aldus professor Jacques Grosset, hoofd van de afdeling bacteriologie/virologie van het La Pitié-Salpétrière-ziekenhuis in Parijs. Als patiënten niet worden behandeld, is het sterftecijfer voor tbc ongeveer 50 procent. Hoewel — mondiaal gezien — diagnose en behandeling voor ongeveer de helft van de tbc-patiënten niet beschikbaar zijn, is de werkelijke ramp, zoals professor Grosset opmerkte, dat in technologisch ontwikkelde landen, waar antibiotica ruimschoots beschikbaar zijn, slechts de helft van degenen die de ziekte hebben de behandeling voortzet tot zij volledig genezen zijn. „De andere helft neemt de medicatie niet of zeer ongeregeld, hetgeen leidt tot een veel hoger sterftecijfer (25 procent van degenen die behandeld worden) en ook tot een tuberkelbacteriestam die resistent is tegen antibiotica.”
Venezuela en aids
Venezuela heeft van heel Latijns-Amerika het op twee na hoogste aantal gevallen van aids, na Brazilië en Mexico, zo schrijft in Caracas (Venezuela) de krant El Universal. Dr. Arellano Médici schat dat er in het land 350.000 mensen met het dodelijke virus besmet zijn, hoewel het Ministerie van Gezondheid een getal van slechts 3000 hanteert. Het feit dat er op iedere geïnfecteerde waarschijnlijk 100 anderen eveneens besmet zijn maar het niet weten, valt volgens Médici toe te schrijven aan de „uitgesproken promiscuïteit van onze maatschappij”. Médici wijst erop dat personen die geïnfecteerd zijn, een moreel rein leven zouden moeten leiden, niet alleen vanwege het risico anderen te besmetten maar ook vanwege het bestaan van verscheidene aidsvirussen. Zij kunnen gemakkelijk besmet raken met een tweede virus, zodat hun toch al slechte conditie nog verergert. Eén bron becijfert dat tegen het jaar 2000 in elke familie in de wereld wel iemand aids zal hebben.