Een blik op de wereld

„De onbekende planeet”

In een periode van slechts twee jaar zijn in het Amazoneregenwoud drie voorheen onbekende apensoorten aangetroffen. Wereldwijd worden er jaarlijks gemiddeld drie nieuwe soorten vogels ontdekt. Een onderzoek van 19 bomen in Panama leverde zo’n 1200 soorten kevers op, en 80 procent daarvan was nog niet bekend. Het tijdschrift UNESCO Sources schrijft: „Enorme aantallen levensvormen zijn ons nog steeds niet bekend.” Ter illustratie: „Een geschatte 40 procent van de Zuidamerikaanse zoetwatervissen moet nog geclassificeerd worden. . . . En wat gaan wij nog in de grotendeels niet-onderzochte oceaandiepten aantreffen?” Nog erger wordt het als u stilstaat bij de enorme aantallen kleinere levensvormen: de bacteriën, schimmels, draadwormen, spinachtigen, insekten en planten die nog ontdekt moeten worden. Slechts „één gram tropische grond bijvoorbeeld kan wel 90 miljoen bacteriën en microben bevatten”. Sommigen schatten dat het aantal soorten op aarde „wel 200 miljoen” zou kunnen bedragen, schrijft UNESCO Sources. Ondanks al het reeds verrichte onderzoek is de aarde nog steeds „de onbekende planeet”.

Canada’s snelle verschuiving van waarden

„In minder dan een generatie hebben Canadezen — zowel Engelse als Franse — het gezag afgewezen van de kerk, de staat en de monopolies en oligopolies die vroeger zorgden voor welstand en orde in het economisch bestel en de maatschappij”, bericht The Toronto Star. Waarom? Men wil een onmiddellijke materiële vervulling van zijn wensen. Het streven is erop gericht „alles te hebben”, en wel nú. „De judeo-christelijke moraal is vervangen door wereldlijk humanisme, katholieke orthodoxie door materieel hedonisme. Weinigen zijn bereid de beloning uit te stellen tot het hiernamaals, laat staan tot de oude dag”, voegt de Star eraan toe. God wordt niet langer als een bovennatuurlijk wezen gezien. Er is dan ook geen vrees, geen schuldgevoel. Geestelijke belangen delven het onderspit omdat alle inspanningen worden gericht op het binnenhalen van zoveel mogelijk materiële beloningen.

Vooruitblik op de 20ste eeuw

Had iemand die in de vorige eeuw leefde, hedendaagse ontwikkelingen als auto’s, massavervoer, elektronische muziek en faxapparatuur kunnen voorzien? In 1863 voorspelde de Franse schrijver Jules Verne, welbekend van werken als De reis om de wereld in 80 dagen en 20.000 mijlen onder zee, die ontwikkelingen en nog meer in een nooit gepubliceerde roman getiteld Parijs in de 20ste eeuw. Hoewel het onlangs ontdekte geschrift indertijd door Vernes uitgever als te vergezocht en ongelofelijk werd verworpen, schildert het een verbazend nauwkeurig beeld van het leven in onze 20ste eeuw, met inbegrip van geavanceerd wapentuig, de elektrische stoel, vervuiling en verkeersopstoppingen. Verne voorzag een gejaagde, gestresste bevolking die haar belangstelling voor klassieke verworvenheden en cultuur verloren had, een maatschappij die gevangenzat in commercialisme en verslaafd was aan technologie. De Parijse International Herald Tribune merkte op: „Niet alleen voorzei Verne vele prestaties van de moderne technologie, maar hij onderscheidde ook enkele van de meest beangstigende consequenties.”

Japans toenemende criminaliteit

Japan, dat tot voor kort beschouwd werd als een betrekkelijk misdaadvrij land, maakt een snelle toename van de criminaliteit door — een ontwikkeling die volgens de politie te wijten is aan de recessie, toegenomen wapensmokkel en de afnemende macht van de georganiseerde misdaad. Volgens politiefunctionaris Takaji Kunimatsu heeft het aantal misdrijven waar vuurwapens aan te pas kwamen een recordhoogte bereikt, en als tegenmaatregelen uitblijven, zal dit in Japan „de grondslagen van de publieke orde doen wankelen”. Volgens de Mainichi Daily News zijn misdrijven door „gewone mensen” ook in stijgende lijn, ten dele veroorzaakt door „de niet-aflatende stress van het leven in overvolle steden”. Om stadsbewoners te helpen overleven, heeft professor Susumu Oda, een socioloog, de volgende suggesties: Handhaaf de minimale hoffelijkheden, zoals het beantwoorden van een groet, „pardon” zeggen wanneer dit passend is, en glimlachen om „een eventuele indruk van vijandigheid weg te nemen”. Leer de kunst van het beleefd weigeren. Maak het tot een gewoonte de veiligheidsketting van de huisdeur te gebruiken. Zie de politie als bondgenoot. En „beschouw training in vechtsporten niet als een middel om uzelf tegen misdaad te beschermen — waarschijnlijker is dat er iemand ernstig gewond raakt”.

Bloedtransfusierisico’s

„Canada’s bloedvoorraad zou duizend jaar gescreend kunnen worden en dan zouden er nog risico’s kleven aan bloedtransfusies”, berichtte The Toronto Star. In een hoorzitting voor een commissie die de veiligheid van Canada’s bloedvoorraad onderzoekt, zei dr. William Noble van het St. Michael’s Hospital: „Ze (de risico’s) zijn er en zullen er altijd zijn.” Bloedtransfusierisico’s variëren „van een allergische reactie tot het oplopen van aids door donorbloed”, aldus de Star. Deskundigen op het gebied van bloedtransfusies beweren dat tegenwoordig steeds meer patiënten zich zorgen maken over het oplopen van aids door bloed. Dr. Noble zei: „Er gaat geen dag voorbij zonder dat wij een gesprek hebben over de vraag ’Moet ik een transfusie geven of moet ik het niet doen?’”

Bere-organen

„De illegale handel in lichaamsdelen van de Canadese zwarte beer kan lucratiever zijn dan deelname aan de internationale drugshandel”, beweert The Toronto Star. Er bestaat een ongewone vraag naar de galblaas en ook de klauwen van de zwarte beer bij beoefenaars van de volksgeneeskunde in de rijkere landen van Azië, zoals China, Zuid-Korea, Japan, Taiwan en Hong Kong. „Een Californische overheidsfunctionaris heeft geschat dat de ’straatwaarde’ (de prijs voor de uiteindelijke gebruiker) van een kilo van zo’n bereblaas in Azië tot meer dan $1 miljoen was opgelopen tegen de tijd dat de gal was aangelengd met gal van koeien of varkens”, voegde de Star eraan toe. „Ter vergelijking: de straatwaarde van cocaïne in Metro Toronto is geschat op $100.000 per kilo.” Carole Saint-Laurent, medewerkster van het Wereld Natuur Fonds/Canada en deskundige op het gebied van bedreigde diersoorten, zegt: „Er gaat ontzettend veel geld in om.” De vrees bestaat dat de vraag naar van de beer afkomstige produkten zal blijven stijgen. De berenpopulatie is in Azië al grotendeels uitgeroeid.

Braziliës bedreigde soorten

„Brazilië heeft driemaal zoveel tropisch woud als enig ander land, staat bovenaan qua biologische diversiteit en heeft nog steeds de meest gevarieerde zoogdierenfauna, 460 soorten, binnen zijn grenzen”, schrijft de krant O Estado de S. Paulo. „Maar Brazilië staat ook bovenaan qua bedreigde soorten, 310, waarvan er 58 zoogdieren zijn.” Hoewel er tot dusver nog geen zoogdier is uitgestorven, „verkeert 12 procent van de Braziliaanse zoogdieren in gevaar”, zoals „het leeuwaapje, dat alleen in Brazilië voorkomt”. Sommige bedreigde soorten „leven in dermate beperkte gebieden dat elke verstoring van hun leefgebied tot hun uitsterven kan leiden”. Volgens de krant wordt een soort als uitgestorven beschouwd als er 50 jaar voorbijgaan zonder dat er een exemplaar van in het wild wordt aangetroffen.

Mensen op aarde

Volgens statistieken van het UNFPA (Bevolkingsfonds van de Verenigde Naties) heeft het aantal mensen op aarde medio ’94 de 5,66 miljard bereikt. Ramingen komen uit op een 6 miljard in 1998, 8,5 miljard in 2025 en 10 miljard in 2050, met bijna alle groei in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Afrika, met een jaarlijkse bevolkingsgroei van 2,9 procent, is het gebied met de hoogste groei ter wereld. Europa heeft de laagste groei — 0,3 procent. Het UNFPA verklaart ook dat tegen de eeuwwisseling, over slechts vijf jaar, de helft van de wereldbevolking in stedelijke gebieden zal leven. Tegen die tijd zullen 300 steden in ontwikkelingslanden meer dan een miljoen mensen bevatten, tegen 125 steden nu.

Kwaliteitsrelaties vormen de sleutel

„Het is het soort relatie dat adolescenten hebben — en niet het type gezin — dat voorspelt of adolescenten drugs zullen gebruiken of gedragsproblemen zullen hebben”, verklaart The Toronto Star. Een door de Stichting voor Verslavingsonderzoek onder 2057 jongeren in Ontario uitgevoerd onderzoek onthulde dat „de aard van de gezinsrelaties sterker van invloed is dan de structuur van het gezin op zich”, aldus de wetenschapper Ed Adlaf. Opgroeiende jongeren met goede gezinsrelaties, ook al hadden zij adoptiefouders of stiefouders of een alleenstaande moeder, verging het beter dan jongeren in een volledig gezin waar de relaties slecht waren. „Degenen die regelmatig met ouders over hun problemen praten, vertoonden de laagste percentages delinquent gedrag”, aldus de Star. „Degenen die nooit met een ouder over problemen praten, vertoonden het hoogste percentage zwaar drinken, drugsgebruik en delinquent gedrag.” Hoeveel tijd adolescenten met het gezin doorbrengen, de kwaliteit van de relaties en of ouders in de gaten houden waar de kinderen zijn en wat zij doen, zijn essentiële factoren voor het reduceren van problemen. Adlaf zei: „Het is belangrijk tijd aan de kinderen te besteden en die tijd er ook voor vrij te maken.”