Een blik op de wereld

Het mysterie van de „suïcidale” honden

De bevolking van Rosario (Argentinië) speurt naar een aannemelijke verklaring voor een schijnbare golf van „zelfmoordpogingen” onder honden in die stad. Het probleem is hoofdzakelijk waargenomen in Rosario’s populaire Parque de España. Een promenade in dat park loopt ongeveer 30 meter boven de rivier de Paraná. Over een periode van een jaar hebben zich zo’n 50 gevallen voorgedaan dat honden zich plotseling van hun baas wegrukten, recht op de rand van de promenade af renden en een bijna zekere dood tegemoet sprongen. Volgens deskundigen zijn honden echter niet in staat tot een beslissing om zich van het leven te beroven. In plaats daarvan denken dierenartsen dat de honden worden aangetrokken door ultrageluid of door de beweging van vogels of boten op de rivier. Ze sprinten naar de rand en voordat ze het weten zijn ze dan al omlaag aan het vallen.

Hulpmiddelen voor persoonlijke beveiliging

Volgens The Toronto Star schaffen meer Canadezen zich ter bescherming draagbare beveiligingsmiddelen aan. Populaire artikelen zijn onder andere de diverse „gillers” en „snerpers” — alarmapparaten die hoogfrequente geluiden voortbrengen. Ook zijn er busjes in de handel met stinkende stoffen om een aanvaller te ontmoedigen of kleurstoffen om hem voor latere identificatie groen te spuiten. De Star geeft echter toe dat „slimmigheidjes voor persoonlijke beveiliging geen garantie bieden dat iemand niet het slachtoffer wordt van een geweldsmisdrijf. Door het gezonde verstand ingegeven voorzorgsmaatregelen zijn volgens de politie vaak belangrijker dan technologie.”

Gezondheidsrisico’s van het boerenbedrijf

Fungiciden, herbiciden en pesticiden hebben boeren geholpen verliezen aan hun gewassen te verminderen. Een rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie meldt echter dat landbouwchemicaliën rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de dood van jaarlijks zo’n 40.000 landarbeiders. Men schat dat deze chemische stoffen ernstige schade toebrengen aan de gezondheid van nog eens 3,5 tot 5 miljoen personen.

Anglicaanse priesters en hun door mensen gemaakte god

Onlangs heeft in Engeland de Anglicaanse Kerk een van haar geestelijken uit het ambt gezet. De priester preekte openlijk dat men niet in een bovennatuurlijke God, in de autoriteit van de bijbel en in Jezus als verlosser hoeft te geloven. Ondanks zijn openlijke minachting voor de bijbelse leer en kerkelijke leerstellingen was zijn afzetting aanleiding tot een betuiging van medeleven van andere priesters. Vijfenzeventig geestelijken van de Anglicaanse Kerk ondertekenden een open brief waarin werd verzocht de betrokkene als priester in functie te laten. Sommige priesters voeren aan dat er honderden anglicaanse geestelijken zijn die niet in een bovennatuurlijke God geloven.

Wereldwijde onveiligheid

In samenhang met de naderende Wereldtop voor Sociale Ontwikkeling in maart 1995 heeft de UNDP, het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties, een nieuwsbrief uitgebracht waarin bezorgdheid wordt geuit over de onveiligheid van het menselijk bestaan. Met als basis voor het verslag het Human Development Report 1994, werd in de nieuwsbrief gesignaleerd dat „in het begin van deze eeuw ongeveer 90 procent van de oorlogsslachtoffers militair was. Nu is ongeveer 90 procent burger — een rampzalig doorslaan van de balans.” De UNDP bevestigt dat uw veiligheid waar u ook woont bedreigd wordt. Het Human Development Report voegde eraan toe dat „hongersnoden, etnische conflicten, ontwrichting van het maatschappelijk leven, terrorisme, vervuiling en drugshandel niet langer geïsoleerde voorvallen zijn die keurig binnen bepaalde landsgrenzen blijven. De consequenties ervan verplaatsen zich over de hele aarde.”

Loslopende pitbulls

Veel steden in het oosten van de Verenigde Staten hebben in steeds ernstiger mate te maken met gevaarlijke pitbulls die op straat rondzwerven, zo schrijft The New York Times. Tom Simon, functionaris bij de desbetreffende overheidsinstantie, legt uit dat niet alle pitbulls noodzakelijk gevaarlijk zijn. Hij zegt dat „als ze goed afgericht zijn, het echt vriendelijke honden kunnen zijn en prima huisdieren”. Maar de harde realiteit is dat de bovengenoemde gevaarlijke honden het produkt zijn van inteelt en afgericht zijn tot woeste vechthonden. Sommige honden zijn wreed gepijnigd „om ze gekker te maken”, legde een deskundige uit. Na deelname aan barbaarse hondengevechten zijn veel honden niet meer in staat opnieuw te vechten. Wanneer dit het geval is, laten de eigenaars de pitbulls verder maar op straat zwerven.

Nieuw oecumenisch kerkorgaan in Australië

In 1946 vormden een aantal kerken in Australië de Australische Raad van Kerken. De Rooms-Katholieke Kerk werd geen lid maar had jarenlang de status van waarnemer. Nu, bijna 50 jaar later, heeft de raad een nieuwe naam gekregen, de Nationale Raad van Kerken in Australië. Het aantal leden is met één gestegen — de Katholieke Kerk. De Lutherse Kerk heeft een uitnodiging om lid te worden afgeslagen omdat niet genoeg van haar eigen kerklidmaten voorstander van zo’n stap waren. The Sydney Morning Herald merkte op dat David Gill, die tot secretaris-generaal van de nieuwe raad is benoemd, hen beschreef als „biddend als gekken” en eraan toevoegde: „Dat op zich is denk ik al een verandering.” Hij doelde op het „ietwat politieke imago” van de vorige raad. „De nadruk”, zo werd gezegd, „scheen meer op sociale rechtvaardigheid te liggen dan op het verbreiden van het Goede Nieuws.” De krant voegde eraan toe: „Nalatigheid om aan de slag te gaan met wat laagkerkelijken ’evangelische kwesties’ noemen, is aanleiding geweest tot een belangrijk meningsverschil, dat nog steeds onopgelost is.”

Niet-afgehaalde bagage

Wat gebeurt er met alle verkeerd terechtgekomen en nooit afgehaalde bagage die achterblijft bij grote Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen? Ze wordt verkocht aan een in Scottsboro (Alabama) gevestigde firma met de naam Unclaimed Baggage Center. Daar wordt de bagage geopend, schoongemaakt, nagezien op de aanwezigheid van geld en aan het publiek verkocht. „Eén blik binnen Unclaimed Baggage is genoeg om elke luchtreiziger, hoe goed van vertrouwen ook, te bekeren tot het standpunt alleen nog maar handbagage mee te nemen”, schrijft The Wall Street Journal. „Vier gigantische verkoopruimten bieden alles van bontjassen en hengels tot T-shirts en camera’s. . . . U kunt er ook broodroosters, cosmetica, elandgeweien, bandjes met Hongaarse volksmuziek en zelfs een doodkist vinden.” Luchtvaartmaatschappijen vervoeren zo’n twee miljoen stuks bagage per dag en hoewel er daarvan ongeveer 10.000 tot 20.000 op een verkeerde plek verzeild raken, komen er minder dan 200 uiteindelijk niet weer bij de eigenaar terecht. Reizigers krijgen drie maanden de tijd om verloren bagage te claimen voordat de spullen weggaan. „Terwijl de luchtvaartmaatschappijen zeggen de eigenaars van wat naar Scottsboro gaat, niet te kunnen vinden, zeggen medewerkers daar dat zij uren bezig zijn namen en adressen van de koopwaar af te weken en krabben voordat de artikelen in de verkoop gaan”, aldus de Journal.

Het jackpot-heiligdom

Een klein betrekkelijk onbekend eilandje in Zuid-Japan is plotseling beroemd geworden dank zij de naam van een plaatselijk sjintô-heiligdom. De naam ervan, Hoto, betekent „een schat vinden”, en een niet-religieuze verkooporganisatie heeft hier gebruik van gemaakt met resultaten die hun stoutste dromen hebben overtroffen. Zij troffen regelingen dat het heiligdom tassen ging verkopen waarin mensen hun loterijbriefjes kunnen opbergen. Met deze bij het heiligdom gekochte „gelukstassen” is, zo zeggen zij, geluk in de loterij verzekerd. Sindsdien „zijn de mensen in de hoop een vette prijs binnen te halen, met horden naar het Hotoheiligdom gekomen”, aldus de Asahi Evening News. Niet echter door deze „horden” maar door het heiligdom dat tassen verkoopt voor $10 en $30 per stuk, is de jackpot binnengehaald.

Oudste verharde weg is Egyptisch

Geologen hebben een 12 kilometer lang stuk verharde weg door de woestijn getraceerd op 69 kilometer ten zuidwesten van Caïro. De oude weg, geplaveid met platen kalksteen, zandsteen en zelfs wat versteend hout, is gedateerd op 2600 tot 2200 v.G.T., gedurende de periode van het Oude Rijk. Hij heeft een gemiddelde breedte van 2 meter. De weg was aangelegd om het transport te vergemakkelijken van zware stenen uit een grote basaltgroeve naar de oever van een meer dat bij hoogwater met de Nijl in verbinding stond. Het meer bestaat niet langer. De donkere stenen werden door de oude Egyptische heersers graag gebruikt voor hun sarcofagen en voor de vloeren in de graftempels van Gizeh. „Dit is weer een technologische triomf die het oude Egypte toegeschreven kan worden”, aldus hoogleraar in de geologie dr. James A. Harrell. Een geplaveide weg op Kreta uit hoogstens 2000 v.G.T was voorheen de oudst bekende verharde weg.