Als er meer nodig is
HOEWEL veel van de suggesties in de vorige artikelen zeer nuttig kunnen zijn, is er soms onder bepaalde omstandigheden meer hulp nodig. Er zijn gevallen beschreven dat kinderen niet alleen impulsief maar ook erg gevaarlijk zijn. Deze kinderen geven, ook al komen zij uit een liefdevol gezin, van destructief gedrag blijk door met dingen te smijten, tegen mensen te schreeuwen, vuurtjes te stoken, met vuurwapens te schieten, met messen te steken (indien voorhanden), en dieren, andere mensen of zichzelf letsel toe te brengen als dat toevallig bij hen opkomt. In wezen zijn zij de belichaming van chaos.
Of er al dan niet medische hulp ingeroepen moet worden om de belangen van het kind zo goed mogelijk te behartigen, is een zeer persoonlijke beslissing. Elk gezin moet beslissen hoe het in de kenmerkende individuele behoeften van het kind gaat voorzien, daarbij de troostrijke verzekering die ouders in Spreuken 22:6 krijgen in gedachte houdend.
Een van de meest controversiële behandelingen op het moment is het gebruik van medicijnen. Het vaakst voorgeschreven middel, Ritalin, heeft gemengde resultaten opgeleverd. In veel gezinnen is men heel tevreden geweest over de vooruitgang van hun kind bij het gebruik van Ritalin of andere activiteit-regulerende middelen. De discussies duren echter voort, niet alleen over het nut van deze middelen maar ook over het overmatig voorschrijven ervan. Sommige artsen vragen zich zelfs af of ze wel van enige waarde zijn en zeggen bijvoorbeeld dat Ritalin bij langdurig gebruik veel schadelijke bijwerkingen kan hebben. Er zij echter nogmaals benadrukt dat veel gezinnen en artsen, bij een verbeterd gedrag en vorderingen op school, weinig bijwerkingen melden. Interessant is dat veel volwassenen bij wie ADD is vastgesteld en die op het moment medicijnen gebruiken, ook blij zijn met de resultaten. Het gebruik van medicijnen is dan ook een persoonlijke beslissing, die op een gedegen onderzoek en afweging gebaseerd moet zijn.
Voor hen die zonder veel resultaat medicijnen hebben geprobeerd, zijn er alternatieve behandelingsmethoden. Veel gezinnen hebben gelezen over therapieën met vitaminen of kruiden of een combinatie daarvan en er goede resultaten mee geboekt. Zoals reeds opgemerkt kan ADD/ADHD in sommige gevallen het gevolg zijn van biochemische evenwichtsverstoringen in de hersenen, en men denkt dat deze therapieën die helpen corrigeren.
Daarnaast zijn er andere factoren die volgens sommigen veel van de problemen teweegbrengen die met ADD/ADHD in verband worden gebracht. Dr. Doris Rapp verklaart in haar boek Is This Your Child? dat „sommige kinderen een lichamelijke aandoening en/of emotionele, gedrags- en leerproblemen hebben die ten dele of grotendeels verband houden met allergieën of milieufactoren”. Ook op verf, suikers en additieven kan in feite gereageerd worden met dergelijke problematische driftbuien, stemmingswisselingen en slapeloosheid.
Veel gezinnen hebben geleerd het gedrag van hun kinderen bij te stellen, maar hun schoolprestaties kunnen hen voor extra problemen plaatsen. Soms kan speciale hulpverlening, bijvoorbeeld door privé-onderwijzers, counseling, zelfhulpgroepen en speciale onderwijzers een uitkomst zijn. Omdat deze kinderen het meestal beter doen in een één-op-éénregeling, zijn sommige gezinnen op aanraden van hun arts met succes overgegaan op huisonderwijs.
Vermeldenswaard zijn ook veel nieuwe onderwijsprojecten, zoals dr. Mel Levines Schools Attuned, waar ingespeeld wordt op de individuele uniekheid en verscheidenheid van kinderen. Het programma van dr. Levine staat onderwijs op maat voor om in de behoeften van elk kind te voorzien. Overal waar deze gediversifieerde benadering van het leren in de Verenigde Staten is toegepast, schijnen de resultaten goed geweest te zijn.
De toekomst
Het grootbrengen van kinderen zou vergeleken kunnen worden met het kopen van een nieuw huis. Beide vergen een levenslange investering; maar door omstandigheden gedwongen moeten aspirant-kopers soms genoegen nemen met minder dan het ideale. In dezelfde zin moeten onvolmaakte ouders die in Satans wereld onvolmaakte kinderen grootbrengen genoegen nemen met minder dan het ideale. Het pasgekochte huis kan ongebruikelijke of ongewenste bijzonderheden vertonen, maar met wat moeite en een beetje fantasie kunnen veel vervelende dingen nagenoeg weggewerkt worden. Zelfs een lastige architectonische eigenaardigheid kan al gauw het aantrekkelijke van het huis worden.
Zo ook kan het bijzondere kind een schitterend element in het leven van ouders worden als zij zich voegen naar zijn of haar individuele behoeften. Elk kind moet gewaardeerd worden om zijn eigen kwaliteiten. Concentreer u daarom op de positieve kanten. Moedig de vindingrijkheid van elk kind aan in plaats van hen te beknotten, en erken dat hij of zij een waardevol mens is dat respect en liefde verdient — een kostbaar geschenk van Jehovah God. — Psalm 127:3-5.