Een blik op de wereld
Bloedschandaal in Frankrijk
„Een ramp zoals in West-Europa nooit eerder is voorgekomen”. Zo omschreef de Franse krant Le Monde onlangs het schandaal over de gewoonte gevangenen bloed af te nemen voor transfusiedoeleinden. In de jaren ’80 kregen zo’n 5000 patiënten in Frankrijk AIDS door besmet bloed — naar verluidt het ernstigste besmettingscijfer van dien aard in de wereld. In 1985 was ruim 25 procent van de besmette eenheden bloed afgenomen in gevangenissen. Volgens een rapport dat werd opgesteld door de Inspecteursraad Maatschappelijke Aangelegenheden en de Inspecteursraad Wettelijke Diensten is in 1954 een begin gemaakt met het inzamelen van bloed in gevangenissen, kennelijk onder invloed van wat het rapport „economische factoren” noemt. Reeds in 1983 deed de Franse Gezondheidsinspectie de aanbeveling geen bloed af te nemen bij donors uit risicogroepen, maar in werkelijkheid zorgden de gevangenisfunctionarissen ervoor dat er het jaar daarop meer bloed werd ingezameld.
Eerlijkheid neemt af
„Er zit een gat in de morele ozonlaag en vermoedelijk wordt dit groter”, zo concludeert Michael Josephson, stichter en voorzitter van het in Californië (VS) gevestigde Instituut voor Ethiek. Zijn instituut verrichtte een onderzoek onder bijna 7000 leerlingen van het middelbaar en hoger onderwijs en kwam met zorgwekkende uitkomsten. Een derde van de leerlingen van het middelbaar onderwijs en een zevende van die van het hoger onderwijs gaven toe zich het afgelopen jaar aan winkeldiefstal schuldig te hebben gemaakt. Een achtste van de leerlingen van het hoger onderwijs had elk van de volgende oneerlijkheden bedreven: gelogen tegenover een verzekeringsmaatschappij, gelogen op formulieren voor het aanvragen van financiële hulp, gelogen over onkosten, en geld geleend zonder van plan te zijn het terug te betalen. Volgens Josephson is al deze oneerlijkheid bij jonge mensen „eenvoudig een versterkte echo van het slechtste in de wereld der volwassenen”. The Washington Post vat zijn zienswijze als volgt samen: „Oneerlijkheid en onethisch gedrag komen onder jonge Amerikanen algemeen voor omdat het onder volwassenen steeds meer voorkomt.”
Emoefarms?
De Australische emoe — een grote, op een struisvogel lijkende loopvogel — zou wel eens spoedig een belangrijke bron van inkomsten kunnen worden. In 1991 werd emoevlees wettelijk geclassificeerd als een vorm van gevogelte. In de nabije toekomst wordt het houden van emoes dus misschien zeer populair. Volgens The Sydney Morning Herald zei een woordvoerder van de Australische Dienst voor de nationale parken en in het wild levende dieren: „Praktisch het hele dier is bruikbaar. Er is zelfs een markt voor de nagels van zijn tenen: ze worden gepolijst en tot sieraden verwerkt.” Emoevlees is naar verluidt vetarm en heeft een laag cholesterolgehalte, maar bevat veel eiwitten. De grote vogels leveren ook twee soorten leer: een voor kleding geschikte kwaliteit, afkomstig van het lichaam, en een soort die wat weg heeft van reptielleer, afkomstig van de poten. Emoes leveren zelfs oliën die bij de vervaardiging van cosmetica gebruikt kunnen worden. De produkten van één volwassen emoe hebben een gezamenlijke waarde van 300 tot 350 Australische dollar.
Koraalriffen van Indonesië bedreigd
„De kustwateren van Indonesië herbergen de weelderigste koraalriflevensgemeenschappen met de grootste vormenrijkdom ter wereld”, merkte The Jakarta Post onlangs op. Deze complexe en schitterende ecosystemen zijn niet alleen een belangrijke toeristische attractie en een bron van veel farmaceutische en medische produkten, maar ze beschermen ook de kust tegen erosie en dragen ertoe bij dat kustgemeenschappen minder zwaar getroffen worden door stormen. Volgens de krant wordt nu niets minder dan het voortbestaan van deze kostbare riffen bedreigd door de vervuiling door de mens, door het gebruik van koraal als bouwmateriaal, door het verzamelen van koraal, en door verwoestende vismethoden zoals dynamiteren, vissen met sleepnetten en het gebruik van vergiften. De krant bericht: „Is een rif eenmaal verwoest, dan duurt het ongeveer 20 jaar voordat de eerste soorten weer verschijnen en 50 tot 100 jaar voordat de verscheidenheid grotendeels is hersteld.”
Lichaamsbeweging en slaap
„Voor oudere mannen is lichaamsbeweging misschien de oplossing om beter te slapen”, aldus het blad Arthritis Today. Bij een recent onderzoek in North Carolina (VS) werden 24 mannen van 60 tot 72 jaar over twee groepen verdeeld. De ene groep deed minstens een jaar lang driemaal per week of vaker flink wat aan lichaamsbeweging; bij de andere groep was de lichaamsbeweging minimaal en onregelmatig. De mannen die zich geregeld flink inspanden, bleken niet alleen op de dagen dat zij geoefend hadden, maar ook op de andere dagen gemiddeld tweemaal zo snel in te slapen als hun tegenhangers die een zittend leven leidden. Het blad voegt eraan toe: „Bovendien lagen zij ’s nachts minder vaak wakker.”
Jonge drinkers
„Bijna 90.000 kinderen in Groot-Brittannië worden als onmatige drinkers beschouwd”, bericht The Sunday Times, een Londense krant. De Britse regering stelt de maximumhoeveelheid alcohol voor mannen op 21 en voor vrouwen op 14 eenheden per week. Een eenheid is één glas wijn of één glaasje sterkere drank of een half pintje bier. Uit een recent onderzoek onder 18.000 Britse schoolkinderen bleek dat 11,5 procent van de jongens van 15 jaar meer dronk dan de aanbevolen wekelijkse limiet voor volwassen mannen. Bij de meisjes gaf 1 op de 20 van de 14- en 15-jarigen toe meer te drinken dan het voor volwassen vrouwen gestelde maximum. Onderzoekers geloven dat deze verontrustende cijfers nog een te rooskleurig beeld geven van de werkelijke omvang van het probleem.
Kerkelijke fouten bevorderen heidendom
Honderden personen woonden het onlangs in de bossen van Midden-Rusland gehouden midzomernachtfestival bij. Dit luidt een herleving van het heidendom in, zegt Alexei Dobrovolsky, de leider van een kleine groep animisten. Tot zijn rituelen behoren het lopen door vuur en het „ontdopen” van personen, een ceremonie waardoor zij worden gereinigd van de door de kerk verrichte besprenkeling met „heilig water”. Deze „heidenen” vieren ook elk jaar op 25 december de geboorte van de zon. Na zo’n 13 jaar in werkkampen te hebben gezeten, begon Dobrovolsky deze herleving van het heidendom te bepleiten. Vanwaar deze oproep om tot het heidendom over te gaan? Naar verluidt vindt hij dat de Russisch-Orthodoxe Kerk zich gecompromitteerd heeft door met de nu niet meer bestaande communistische regering samen te werken. Hij verklaart: „De kerk is altijd een verrader geweest. Ze heeft altijd de sterken gediend.”
De woestijnolifant redden
Onlangs werden de 29 olifanten in de uitgestrekte Namibwoestijn in Afrika bedreigd door miltvuur. De natuurbeschermers maakten zich zorgen, want een olifant kan binnen 24 uur aan deze ziekte sterven. Daarom namen zij met internationale financiële hulp de beangstigende taak op zich om vanuit een helikopter de kudde in te enten. Terwijl ze op hachelijke wijze aan weerszijden uit de helikopter hingen, mikten twee mannen, gehinderd door de stofwolk die werd opgejaagd, op de in paniek rondrennende olifanten. De ene man schoot de pijltjes die het vaccin bevatten en de andere bespoot elke ingeënte olifant met gekleurde verf om hem te merken. Alles bij elkaar werden 21 olifanten aldus met succes ’geïnjecteerd’, tot tevredenheid van de natuurbeschermers. Het redden van de enige echte woestijnolifanten ter wereld werd de hele kostbare en gevaarlijke operatie waard geacht.
Gevaarlijk rijden
Wegenkaarten lezen, een dictafoon inspreken, een autotelefoon gebruiken en — in het geval van vrouwen — andere nylons aantrekken. Dit zijn volgens The Star, een Zuidafrikaanse krant, enkele van de dingen die mensen doen terwijl zij rijden — soms met een snelheid van meer dan 100 kilometer per uur. Een veiligheidsfunctionaris merkt op dat hij vaak personen tijdens het rijden met beide handen hun tanden ziet flossen! Ook is waargenomen dat sommigen al rijdend hun tanden poetsen en hun mond spoelen. Eén vrouw reed haar zoon naar school en knipte ondertussen zijn haar. Er is een moeder gezien die haar baby een schone luier gaf terwijl zij 90 kilometer per uur reed. Waarom worden er zulke risico’s genomen? Een functionaris zei dat lange afstanden en verkeersopstoppingen hen wellicht in de verleiding brengen een „goed” gebruik te maken van de in de auto doorgebrachte tijd. Hij wees er echter op dat deze afleidende handelingen tot ernstige ongelukken kunnen leiden.
Zijn geboorten via een keizersnede veiliger?
Veel vrouwen kiezen voor een keizersnede om hun kind ter wereld te brengen omdat zij denken dat zo’n operatie veiliger en minder pijnlijk is. Volgens de Jornal do Brasil geven ook veel artsen de voorkeur aan een keizersnede, want in tegenstelling tot een normale „geboorte [die] gewoonlijk gemiddeld 8 tot 12 uur duurt en niet op een vastgestelde tijd plaatsvindt, is de operatie te plannen en in hooguit een uur te klaren”. De verloskundige Fernando Estellita Lins, wiens woorden worden aangehaald, zegt echter: „Het aantal sterfgevallen onder vrouwen die een keizersnede ondergaan is veel hoger wegens de aan de operatie te wijten infecties en bloedingen.” Uit onderzoek in Brazilië bleek dat de moederlijke sterfte „bij vaginale geboorte 43 per 100.000 was, terwijl die bij een keizersnede 95 per 100.000 was”.
De ergste pestilentie in de geschiedenis
De wetenschappelijke wereld bevestigt opnieuw de ernst van de Spaanse griep. Volgens The New York Times Magazine stierven in 1918 in de maand oktober alleen al in de Verenigde Staten 196.000 personen. „Toen de winter van 1918⁄19 ten einde liep, hadden 2 miljard mensen over de hele wereld de griep gekregen, en waren tussen de 20 en 40 miljoen eraan gestorven”, aldus het blad. John R. La Montagne, een functionaris bij het Nationale Instituut voor Allergie en Infectieziekten in Bethesda (Maryland, VS), merkte op dat de Spaanse griep van 1918 „de meest verwoestende epidemie [was] die wij ooit in de geschiedenis hebben gehad”. Weliswaar bracht de builenpest, of de Zwarte Dood, in het jaar 1347 de mensheid een verwoestende slag toe die vier jaar duurde, maar volgens het blad kostte de pandemie van 1918 „in één enkel jaar even veel mensen het leven als dat er stierven in de vier jaar dat de Zwarte Dood woedde”.