De zienswijze van de bijbel

Christus is tegenwoordig!

„MANDELA komt! Mandela komt!”, zongen de kinderen van het Zuidafrikaanse Soweto. Naar de vrijlating van Nelson Mandela uit de gevangenis op 11 februari 1990 was vol verwachting uitgezien als het begin van veranderingen in Zuid-Afrika. Vele jaren voordat hij uit de gevangenis kwam, werd zijn tegenwoordigheid echter gevoeld. Toen hij nog in de gevangenis zat, had hij actief een „niet-aflatende campagne voor afschaffing van de apartheid” gevoerd. Zoals in een internationaal opinieblad werd opgemerkt, hadden de 27 jaar gevangenschap geen „afbreuk gedaan aan zijn tegenwoordigheid — of zijn strijdbaarheid”. Zijn vrijlating uit de gevangenis illustreert goed het verschil tussen een komst en een tegenwoordigheid.

In dezelfde zin maken de eerste-eeuwse bijbelschrijvers met betrekking tot Jezus Christus’ aanvaarding van zijn koninklijke macht onderscheid tussen zijn komst en zijn tegenwoordigheid. Christus Jezus’ tegenwoordigheid in koninklijke macht zou vele jaren voor zijn ’komst op de wolken des hemels met kracht en grote heerlijkheid’, gevoeld en erkend worden (Mattheüs 24:30). Christus’ onzichtbare tegenwoordigheid (Grieks: par·ouʹsi·a) zou voorafgaan aan deze komst (Grieks: erʹcho·mai) ter voltrekking van het oordeel aan een opstandig en goddeloos geslacht.

Par·ouʹsi·a — Wat wil dat zeggen?

Het Griekse woord par·ouʹsi·a betekent letterlijk een „zijn naast (bij)” en „werd de officiële term voor het bezoek van een hoge functionaris, vooral van koningen en keizers die een provincie bezochten”. In de Theological Dictionary of the New Testament wordt gezegd: „[Parousia] duidt inz[onderheid] op de actieve tegenwoordigheid, aanwezigheid.” En over de tegenwoordigheid van Christus Jezus vermeldt het boek The Parousia: „De Schrift spreekt nooit over een ’tweede Parousie’. Wat ook de aard ervan zou zijn, het was iets bijzonders, iets wat nooit eerder was voorgekomen en ook nooit meer zou voorkomen. Het zou een tegenwoordigheid zijn die verschilde van en superieur was aan alle andere manifestaties van hemzelf aan mensen.”

In zijn commentaar op de profetische woorden waarmee Jezus de vragen beantwoordde die de apostelen op de Olijfberg stelden, schrijft professor A. T. Robertson in Word Pictures in the New Testament dat Jezus „de verwoesting van de tempel en van Jeruzalem, die inderdaad in dat geslacht A.D. 70 plaatsvond, tevens als een symbool gebruikte van zijn eigen tweede komst en van het einde der wereld . . . of de voleinding van de eeuw”. Hoe luidden die vragen en hoe beantwoordde Jezus ze?

Het teken van Christus’ tegenwoordigheid

Zoals in Mattheüs 24:3 staat opgetekend, vroegen de apostelen: „Zeg ons: Wanneer zullen deze dingen zijn, en wat zal het teken zijn van uw tegenwoordigheid en van het besluit van het samenstel van dingen?” In zijn antwoord gaf Jezus de discipelen een teken dat een zichtbaar bewijs zou zijn van zijn onzichtbare tegenwoordigheid in Koninkrijksmacht. Het complete teken omvatte ongekende oorlogen, wijdverbreide voedseltekorten, verwoestende aardbevingen, pestilenties en een toename van de misdaad en angst. Christus’ tegenwoordigheid zou een tijd van wereldomvattende beroering en benauwdheid zijn. Menselijke regeringen en wereldleiders zouden niet bij machte zijn de ineenstorting van het systeem tegen te gaan. — Mattheüs 24:7, 12; Lukas 21:11.

Als bevestiging van de vervulling van Jezus’ profetische woorden verklaarde een hoogleraar politieke studies, John Meisel: „Een belangrijk tijdvak loopt ten einde, om plaats te maken voor een tijdvak waarvan de contouren nog slechts vaag te onderscheiden zijn.” Na de dood van het communisme, het falen van het socialisme en de tekortkomingen van het kapitalisme becommentarieerd te hebben, vervolgde professor Meisel: „Veel menselijke dilemma’s liggen buiten het terrein van de sociale wetenschappen en moeten op andere manieren worden opgelost.” En wat wil dat zeggen? „De ideologische funderingen van de hedendaagse wereld begeven het en moeten vervangen worden.”

Christus’ actieve tegenwoordigheid

Ondanks de uitzichtloze toestanden op een verslechterend wereldtoneel begon Jezus’ tegenwoordigheid in koninklijke macht meer dan 75 jaar geleden en is ze op een onmiskenbare en positieve manier gevoeld.a In weerwil van de door twee wereldoorlogen aangerichte schade heeft de op de troon geplaatste Koning, Christus Jezus, actief deelgenomen aan de vorming van een nieuwe natie — een volk voor Jehovah’s naam „uit alle natiën en stammen en volken en talen”. Christus’ actieve tegenwoordigheid is aanleiding geweest tot een wereldomvattend predikings- en onderwijzingsprogramma waardoor het hart van miljoenen mensen met de juiste instelling is geraakt. Zij zijn ertoe bewogen hun standpunt voor Jehovah’s koninkrijk in handen van Christus Jezus in te nemen. — Openbaring 7:9, 10.

Gezien de toenemende dagelijkse bewijzen dat het veel facetten tellende teken van Christus’ tegenwoordigheid thans in vervulling gaat, is het voor waakzame christenen duidelijk dat wij voor het einde van een tijdvak staan. Nu is het de tijd om ’meer dan gewone aandacht te schenken’ aan de op de troon geplaatste Koning, Christus Jezus (Hebreeën 2:1). Hij geeft ons de aansporing: „Blijft dan wakker, te allen tijde smekend dat gij erin moogt slagen te ontkomen aan al deze dingen die stellig gaan geschieden, en te staan voor het aangezicht van de Zoon des mensen.” — Lukas 21:36.

[Voetnoot]