Springende musici uit de insektenwereld
TOEGEGEVEN: wij hebben een verscheurende eetlust. En het is waar dat onze eetlust landbouwers razend kan maken en dat zij ons als een plaag zien omdat wij hun gewassen vernielen. Niettemin zijn wij, sprinkhanen, in sommige opzichten erg interessant — in de manier waarop wij springen, vliegen, klimmen en „musiceren”.
Wist u bijvoorbeeld dat wij vijf ogen hebben? In plaats dat wij zoals veel mensen een dubbelfocusbril moeten dragen, hebben wij drie kleine ogen vóór op onze kop om dingen van nabij te bekijken. Onze andere twee ogen zijn groot en staan wat verder naar achteren op onze kop; die laten ons zien wat er rondom ons gebeurt. Daarom kunnen wij u een sprong voor blijven. Zou u niet graag ogen met zulke capaciteiten hebben?
Hoe groot is onze springkunst? Wij kunnen tienmaal zo hoog springen als onze eigen hoogte en bijna een meter verder neerkomen. Zou een mens dat willen nadoen, dan zou hij zo hoog als een gebouw van zes etages moeten springen. Ons geheim schuilt in de zeer krachtige spieren in onze achterpoten. Die geven ons de sprongkracht om zulke prestaties te leveren.
Na onze eerste sprong bij u vandaan kunnen wij het voor u nog moeilijker maken ons te vangen door de twee paar vleugels te gebruiken die wij allemaal bezitten. De stijve voorvleugels hebben dezelfde functie als vliegtuigvleugels, terwijl de fijnere achtervleugels worden gebruikt voor extra voortstuwing. Zo kunnen wij, door onze spring- en vliegvaardigheid te combineren, gewoonlijk ver genoeg wegvliegen om u van achtervolging te weerhouden.
Vindt u het moeilijk in een gladde paal te klimmen? Wij niet. In feite kunnen wij door de manier waarop de Schepper onze zes poten heeft ontworpen, tegen een gladde grasspriet oprennen zonder uit te glijden. Heel kleine kussentjes op elke voet hebben minuscule haartjes die een kleverige vloeistof afgeven, wat ons helpt een stevig houvast aan dingen te krijgen. Bovendien is elke voet toegerust met twee stevige sporen die voorkomen dat wij op steile hellingen terugglijden. Ja, lang voordat bij mensen de gedachte aan bergbeklimmen was opgekomen, waren wij goed toegerust om te klimmen.
De mannetjes van onze soort zijn de musici. De damessprinkhanen zijn zeer onder de indruk en beschouwen ze als zeer getalenteerd. Ja, wij kunnen verschillende geluiden onderscheiden en beantwoorden. Onze oren liggen aan weerszijden van ons borststuk. Als het mannetje in de stemming is, trekt hij zachtjes een raspige achterpoot over de verdikte aderen op een vleugel, net zoals een violist zijn strijkstok over de snaren van zijn viool trekt. Wat ontspannend om op een warme dag midden in de zomer in een grazig weiland te liggen en met volle teugen te genieten van de symfonie die duizend sprinkhanen en krekels ten gehore brengen. Dat is pas het geluid van de zomer!