Jonge mensen vragen . . .

Zal ik naar het afscheidsbal gaan?

„Op de avond van het afscheidsbal is het gewoonlijk ook de eerste keer dat je ouders tegen je zeggen: ’Schat, amuseer je. We zien je morgenochtend wel.’”

„Ik weet nog dat ik naar een schoolbal ging waar maar twee toezichthouders waren, en die oefenden echt geen toezicht uit, op niemand.”

JE KLASGENOTEN hebben het er al maanden over. Per slot van rekening is het afscheidsbal van de middelbare school een gebeurtenis die je maar eens in je leven meemaakt. En omdat je afscheid zult nemen van klasgenoten die je al jaren kent, zou je het natuurlijk niet willen missen. „Ik heb al vanaf het begin van de middelbare school naar het afscheidsbal uitgezien”, zegt een achttienjarig meisje.

In sommige landen is het afscheidsbal van de middelbare school — vlak voor de diploma-uitreiking — een hele mijlpaal voor jongeren. Het is meer dan enkel een chic feestelijk gebeuren; het is een aloude traditie die de overgang naar volwassenheid kenmerkt. Het tijdschrift Seventeen zegt: „Op de avond van het afscheidsbal is het gewoonlijk ook de eerste keer dat je ouders tegen je zeggen: ’Schat, amuseer je. We zien je morgenochtend wel.’ De hele nacht wegblijven is niet alleen toegestaan — het wordt zelfs van je verwacht.”

Niet dat alle jongeren van plan zijn om zich de hele nacht twijfelachtig te gedragen. Eigenlijk zien velen alleen maar uit naar een heerlijk romantische ervaring — de kans om een hedendaagse Assepoester of Droomprins te zijn! „Het is net een sprookje”, zegt de negentienjarige Darcey. „Ze stappen uit hun gehuurde limousine, maken foto’s en proberen indruk te maken op hun vrienden. Het is hun moment om in het middelpunt van de belangstelling te staan.”

Minder stijlvol maar eveneens populair zijn de schoolbals. „Van tijd tot tijd moet je gewoon eens bij elkaar zijn om je te amuseren”, zegt de vijftienjarige Jamey. Maar of het nu het dansen, het diner of het zich opdoffen is wat de jongeren aantrekt, de meesten vinden dat je eigenlijk wel verplicht bent bij zulke gelegenheden aanwezig te zijn. Het enige wat hen bezighoudt, is met wie zij erheen zullen gaan, wat zij zullen aantrekken en hoe zij aan het geld komen om de avond te bekostigen. Er zijn echter nog wat dingen die je misschien moet beschouwen.

Kijk eens verder dan de glitter en glamour

Jezus Christus zelf was iemand die fatsoenlijke gezellige bijeenkomsten bijwoonde. (Vergelijk Lukas 5:29; Johannes 2:1, 2.) Maar „wilde feesten”, onstuimige pretmakerijen, worden in de bijbel veroordeeld (Galaten 5:21, Byington; Grieks: koʹmoi, „brasserijen”, NW). In de eerste eeuw kwamen orgieën waarbij heidenen zich openlijk lieten gaan in „daden van losbandig gedrag, wellusten, overdaad van wijn, brasserijen, drinkpartijen en onwettige afgoderijen” algemeen voor. Christenen werden daarom gewaarschuwd tegen het bijwonen van zulke wilde festiviteiten. — 1 Petrus 4:3, 4.

Wat te zeggen van afscheidsbals en schoolbals? Sommige kunnen goed georganiseerd zijn, zodat het er, mede door voldoende toezicht, betrekkelijk rustig aan toe gaat. Misschien wordt ruw en luidruchtig gedrag ontmoedigd en, mocht het voorkomen, snel aangepakt. Maar achter de glitter en glamour van veel — zo niet de meeste — afscheidsbals schuilt vaak een geest van losbandigheid. „Er wordt veel seksuele immoraliteit bedreven en veel gedronken”, vertelde een tiener aan Ontwaakt! Alcoholische dranken zijn officieel misschien niet verkrijgbaar, maar op de toiletten, in de trappenhuizen en op de parkeerterreinen wordt soms heel wat afgedronken.

De bijbel waarschuwt: „Wijn is een spotter, bedwelmende drank is onstuimig” (Spreuken 20:1). Voeg daarbij wat heftige of sensuele muziek, onbeteugeld dansen, gedempte verlichting en een menigte jongeren die misschien weinig waardering voor bijbelse beginselen hebben, en je hebt de ingrediënten voor een wild feest. Kun je ervan uitgaan dat de toezichthouders de situatie wel in de hand houden? Niet altijd. Charles, een tiener, zegt ronduit: „Toezichthouders doen niets.” Onbillijk? Niet volgens Darcey, die zegt: „Ik weet nog dat ik naar een schoolbal ging waar maar twee toezichthouders waren, en die oefenden echt geen toezicht uit, op niemand.”

Erkend moet worden dat zelfs de meest gewetensvolle toezichthouder het bijna onmogelijk kan vinden in een slecht verlichte danszaal of een schemerig gymnastieklokaal een menigte jongeren die eropuit is ’zich te amuseren’ onder controle te houden. Het gevolg is dat de droom van een romantische avond al gauw in een nachtmerrie kan veranderen. „Er wordt veel gevochten”, zegt een tienermeisje.

Compromitterende situaties

Toegegeven, niet alle afscheidsbals of schoolbals lopen uit op geweld. Toch is het gevaar heel reëel dat je in een potentieel compromitterende situatie verzeild raakt. Terugdenkend zegt een jonge vrouw: „Als je met jongens cheek to cheek danst, kunnen ze hun handen niet thuishouden. Ze verwachten dat je dat goedvindt!” Zou je zo’n probleem niet kunnen vermijden door je gewoon niet met anderen te bemoeien? Misschien. Dat is echter vaak gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Stel dat je alleen gaat, of met een groepje vriendinnen. Een tiener vertelt ons echter: „Sommige jongens zijn in hun eentje en proberen het met zo veel mogelijk meisjes aan te leggen.” Er kunnen ook behoorlijk wat opdringerige meisjes zijn. Een jongere die alleen gaat, kan gemakkelijk het doelwit van ongewenste aandacht worden.

Daar staat tegenover dat als je je door een geloofsgenoot laat vergezellen, dat weer andere complicaties kan opleveren. Per slot van rekening wordt het maken van afspraakjes door Jehovah’s Getuigen in deze tijd heel serieus opgevat.a En ook al ben je ervan overtuigd dat je partner geen romantische belangstelling voor je heeft, dan is het nog maar de vraag in hoeverre hij of zij werkelijk als bescherming kan dienen. De negentienjarige Lora merkt op: „Wat zal anderen ervan weerhouden onder het dansen af te tikken — of je mee uit te vragen? Wat krijg je dan?” Er kan zich gemakkelijk een gespannen, pijnlijke situatie ontwikkelen.

Wat evenmin over het hoofd gezien mag worden, is het gevaar dat je je waakzaamheid laat verslappen en je helemaal door de sfeer laat meeslepen. Het is echt waar dat ’slechte omgang nuttige gewoonten bederft’ (1 Korinthiërs 15:33). De achttienjarige Nick geeft toe: „Zelfs als twee Jehovah’s Getuigen er samen heen zouden gaan, zouden ze er gemakkelijk toe kunnen komen te doen wat alle anderen doen.”

Als het feest voorbij is

Vaak ontstaan de werkelijke problemen echter na het feest. „Sommigen gaan naar een hotel of met iemand mee naar huis”, zegt Tanya. Yolanda voegt eraan toe: „Ze verwachten dat je daar de hele nacht blijft. Dat hoort bij de traditie.” Drugs, alcohol en seks kunnen eveneens bij de schoolbal-traditie horen. De volgende ochtend kan een jongere echter opgescheept zitten met een slecht geweten, gebrek aan zelfrespect en de zeer reële angst voor zwangerschap — of AIDS.

Maar al te vaak wordt de belofte van romantiek en gezond plezier op afscheidsbals en schoolbals dan ook niet waargemaakt en ontaarden ze in wilde feesten, onstuimige pretmakerijen. Dat doet ons eraan denken dat de profeet Jesaja in zijn tijd te kennen gaf dat God bijeenkomsten afkeurde die „tot laat in de avondschemering” voortduurden. Op die feesten ontbrak het niet aan alcoholische dranken en muziek — „harp en snaarinstrument, tamboerijn en fluit”. Leuk? Ongetwijfeld. Maar Jesaja zei over de feestgangers: „Naar datgene wat Jehovah doet, kijken zij niet, en het werk van zijn handen hebben zij niet gezien.” — Jesaja 5:11, 12.

Ja, naar een fuif gaan met jongeren die geen waardering hebben voor de bijbelse zienswijze, kan ernstige risico’s met zich brengen. Natuurlijk ontaarden niet al zulke festiviteiten in wilde fuiven, en de omstandigheden zijn niet overal ter wereld gelijk. Het is daarom aan jou en je ouders om te beslissen of het voor jou passend is erheen te gaan. „Het is moeilijk,” erkende een meisje, „want het afscheidsbal is fantastisch en het is zo verleidelijk. Het hele jaar door wordt er al naar uitgezien!”

Bespreek je de situatie echter met je ouders of een rijpe christen, dan kan dat je helpen een heldere kijk op de zaak te krijgen. Vraag je af: Wie zullen er op het bal aanwezig zijn? Wat voor toezicht zal er zijn? Zullen er alcoholische dranken worden geschonken? Wat voor muziek zal er worden gespeeld? Hebben zich in het verleden problemen voorgedaan? Hoe zal het bezoeken van zo’n gelegenheid door anderen — in het bijzonder door medechristenen — worden bezien? Zou je aanwezigheid voor sommigen een struikelblok kunnen vormen? — 1 Korinthiërs 10:23, 24, 32.

Gezien al de problemen die er aan afscheidsbals en schoolbals kleven, zullen christelijke jongeren overleg plegen met hun ouders en waarschijnlijk beslissen niet te gaan. Maar is het behalen van je diploma geen prestatie om trots op te zijn? Natuurlijk! Waarschijnlijk kun je echter wel een veiliger manier bedenken om het te vieren, misschien door je vreugde met mede-Getuigen te delen. Zo kunnen ze bij je thuis beslissen een bescheiden fuif of een etentje te organiseren. Als het aantal aanwezigen op zulke fuiven redelijk blijft en alles goed georganiseerd wordt, doen zich zelden ernstige problemen voor.b

Zo’n fuif mag dan de glitter en glamour van een officieel afscheidsbal missen, toch kan het een bijzonder plezierig feest zijn — zonder de valkuilen die een afscheidsbal of schoolbal met zich kan brengen. Bovenal zul je Paulus’ woorden in 1 Korinthiërs 10:31 hebben toegepast: „Hetzij gij daarom eet of drinkt of iets anders doet, doet alle dingen tot Gods heerlijkheid.”

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 21]

Toezichthouders merken dat het bijna onmogelijk is toezicht uit te oefenen op het gedrag van alle aanwezigen