Van onze lezers
Hulp voor de stervenden Aangezien ik als verpleegster op een cardiologische afdeling van een ziekenhuis werk, stelde ik belang in uw Ontwaakt!-uitgave „Hulp voor de stervenden” (22 oktober 1991). Ik vind echter dat er iets rechtgezet moet worden, want u schrijft: ’Veel artsen zijn tot de slotsom gekomen dat het ethisch verantwoord is bepaalde stervende, hopeloos zieke of permanent bewusteloze patiënten voedsel en vocht te onthouden.’ Ik verzeker u dat het wreed en uitermate pijnlijk zou zijn om voeding en vochttoevoer van een zieke te stoppen. Door persoonlijke observatie kan ik zeggen dat dat nog meer lijden zou veroorzaken.
M. S., Frankrijk
De bewuste verklaring werd aangehaald uit „The New England Journal of Medicine” en weerspiegelt de denkwijze van veel artsen. Doktoren geloven dat veel patiënten met ernstig hersenletsel niet in staat zijn pijn en lijden te ervaren. Bovendien is voor het toedienen van medische voeding en hydratie geavanceerde medische kundigheid nodig en brengt het ook zijn eigen problemen en risico’s mee. Sommige doktoren geloven daarom dat in bepaalde situaties deze risico’s zwaarder wegen dan de voordelen. In elk geval moeten christenen hun eigen gewetensvolle beslissing nemen wanneer zich zulke pijnlijke en emotionele kwesties voordoen. — Red.
Twintig jaar geleden nam ik de beslissing het leven van mijn één dag oude zoontje niet langer kunstmatig in stand te houden. Hij was voortijdig geboren en was hersendood. Ik had hem zelf thuis ter wereld geholpen omdat wij niet op tijd het ziekenhuis hadden kunnen bereiken. Ik kan niet onder woorden brengen hoeveel ellende en schuldgevoel ik al die jaren heb meegedragen. Maar na het lezen van de artikelen kon ik de last die ik twintig jaar had getorst, verwerken.
S. M., Verenigde Staten
Oosteuropese congressen Ik was heel ontroerd door de serie „Vrijheidlievende mensen verheugen zich in Oost-Europa” (22 december 1991). Opgevoed als een van Jehovah’s Getuigen ben ik altijd geneigd geweest het geestelijke voedsel dat wij ontvangen, als vanzelfsprekend te beschouwen. Maar na gelezen te hebben hoe Getuigen in Oost-Europa nu pas in hun eigen taal publikaties ontvingen die wij al verscheidene jaren bezitten, ben ik het voorrecht dat ik heb om deel te mogen uitmaken van zo’n prachtige organisatie, meer gaan waarderen.
T. O., Japan
Lezen Ik ben dertien jaar. Het artikel „Lees om uw horizon te verruimen” (22 juli 1991) was precies wat ik nodig had. Ik las altijd woord voor woord. Mijn geest dwaalde vaak af, zodat ik de stof dan moest overlezen omdat ik er anders niets van begreep. Uw schitterende tips waren erg nuttig.
A. K., Polen
Reclassering van misdadigers Ik heb een zoon in de gevangenis die bij abonnement Ontwaakt! ontvangt en ik heb steeds gebeden om artikelen die wellicht zijn hart bereiken. Wat was ik blij met de artikelen „De hervormende kracht van de waarheid” (22 juli 1991) en „Ik was inbreker van beroep” (8 september 1991). Onder het lezen had ik tranen in mijn ogen van diepe dankbaarheid jegens God die „wenst dat allen tot berouw geraken” (2 Petrus 3:9). Hopelijk zal dat met mijn zoon op een dag ook gebeuren.
A. F., Verenigde Staten
Cricket Cricket is een van onze favoriete tijdpasseringen hier in het Caribisch gebied. Maar ik was echt verrast toen ik het artikel „Cricket of honkbal — Wat is het verschil?” (8 november 1991) aantrof. Ik had nooit gedacht zo’n artikel in het tijdschrift te vinden! Het was zeer informatief, en alleen al op dit artikel kon ik heel wat exemplaren van Ontwaakt! verspreiden.
J. D., Jamaica