Iemand die ons een warm hart toedraagt

ONLANGS werd er een brief ontvangen van iemand in een Afrikaans land waar het werk van Jehovah’s Getuigen verboden is. De man schreef:

„Geachte heer,

Ik val maar met de deur in huis; de regering hier heeft immers de activiteiten van uw kerk verboden, nu, ik vind het ergerlijk!

Ik krijg mijn Ontwaakt! niet geregeld meer. Maar ik zeg u, Ontwaakt! is waarschijnlijk het beste blad dat ik ooit gekend heb. Het adviseert lezers hoe zij te werk moeten gaan om te slagen, op een juiste wijze, wettelijk en in geestelijk opzicht. Het is iets geweldigs!

Ik wed dat geen professor zo veel weet of zo gedetailleerd onderwijst. Onze ’herders’ zijn erger. En toch zegt onze regering dat deze en soortgelijke tijdschriften, die zo leerzaam zijn, verboden zijn. Waarom? Omdat de uitgevers de vlag niet groeten. Oké.

Maar één vraag: Als iemand de vlag wel groet en vervolgens het geld van het land verduistert, steekpenningen aanneemt, belastingen ontduikt, een moord begaat, enzovoort, kan dan van zo iemand worden gezegd dat hij trouw is aan het land? Dat doen onze ’christenen’. Zij groeten de vlaggen op de paradeplaats en nemen ze zelfs mee naar hun plaatsen van aanbidding om ze daar te groeten. Dat zijn nog eens christenen! Ik ben niet volmaakt, zelfs niet goed in Gods ogen, dat weet ik. Maar dat is natuurlijk niet de manier.

Jullie Getuigen zijn tegen de vlaggegroet, tegen bloedtransfusies, tegen Kerstmis en Pasen en nog feller tegen misdaad, het verduisteren van geld, omkoperij en moord. En tegen overspel en hoererij. Noem maar wat slechte gewoonten op en de Getuigen zijn er zeker tegen.

Ik hoop en bid dat de regering door het rookgordijn heen ziet en uw kerk de vrijheid verleent om te onderwijzen.”