„De omgekeerde boom”

DAT is een bijnaam voor de Afrikaanse baobab of apebroodboom. Vol bladeren en bloemen is de baobab prachtig om te zien. Maar in de winter lijken de korte, kale takken die uit de dikke stam steken, op de wortels van een omgekeerde boom.

Een groep baobabs in Noord-Botswana wordt de Zeven Zusters genoemd. Ze werden in de negentiende eeuw door de schilder en ontdekkingsreiziger Thomas Baines afgebeeld. Vergelijkt men de bomen op Baines’ schildering van ruim een eeuw geleden met die van thans, dan zijn ze nauwelijks veranderd.

Hieruit blijkt dat baobabs duurzaam zijn en lang leven. Men schat dat de grootste bomen duizenden jaren oud zijn. De baobab groeit in de hete, droge gebieden van Afrika en heeft veel eigenschappen die hem helpen te overleven. De broodvormige vruchten bevatten krijtwitte zaden die als wijnsteen smaken. Olifanten doen zich graag te goed aan de schors en het zachte hout dat een hoog vochtgehalte heeft. Ja, soms vindt men verborgen reservoirs vol regenwater in de natuurlijke bekkens waar de takken samenkomen en in holten die binnen in de boom zijn ontstaan.

Wat van de baobab ook indruk maakt, is zijn enorme omvang. De grootste van deze reuzen staat naar verluidt op de zuidelijke hellingen van de Kilimanjaro in Tanzania; hij heeft een omtrek van 28 meter. Een holle baobab in Zimbabwe werd als wachtkamer bij een bushalte gebruikt en bood plaats aan meer dan dertig mensen.

Het schijnt paradoxaal dat de mens met zijn intelligentie slechts zo’n zeventig jaar beschoren is terwijl „de omgekeerde boom” misschien wel duizenden jaren leeft. Gelukkig hebben wij de stellige zekerheid dat de Schepper van al wat leeft, de volledige vervulling zal bewerkstelligen van zijn belofte dat de dagen van zijn volk „als de dagen van een boom” zullen zijn. — Jesaja 65:22; Psalm 90:10.